Od Alaski C.D. Levi'ego

Czułam się jakby moją głowę coś rozsadzało od środka. Starałam się poruszyć choćby minimalnie, ale przynosiło to okropny ból. Nigdy wcześniej się tak nie czułam. Czekałam, aż cierpienie odejdzie. Czas dłużył się niemiłosiernie, a ja liczyłam na jakiś znak z zewnątrz. W pewnym momencie poczułam ciecz na moim policzku, co było pewnego rodzaju bodźcem. Uchyliłam delikatnie powieki, jednak obraz był strasznie rozmazany. Zamrugałam kilkakrotnie, a wszystko się wyostrzyło. Jęknęłam cicho, a po chwili poczułam jak ktoś mnie przytula. Ciche syknięcie wydobyło się z moich ust, a owy ktoś jak oparzony odsunął się ode mnie.
-Gdzie ja jestem?-Wyszeptałam rozglądając się po pomieszczeniu.
-W szpitalu.-Tajemniczy brunet wyłonił się z cienia. Lustrowałam dokładnie jego twarz starając się go z kimś skojarzyć.Wiele myśli kotłowało mi się w głowie.
-Wszystko w porządku?-Zapytał chłopak wyrywając mnie z zamyślenia.
-Tak...znaczy nie... Kim ty jesteś? Kim ja jestem?-Tylko te dwa pytania udało mi się wydusić. Wyraz twarzy bruneta zmienił się ze szczęśliwej na zszokowaną. Chłopak pokręcił z niedowierzaniem głową i wybiegł z sami zostawiając mnie samą. Starałam się coś przypomnieć, jednak nic. Po paru minutach wokół mnie pojawili się lekarze. Mówili coś terminologią medyczną, z czego nic nie rozumiałam. Zabrali mnie na badania trwające, aż dwie godziny. W końcu wróciłam do sali. Rozejrzałam się i za szybą na korytarzu zauważyłam tego bruneta, wyglądał na zmartwionego. Rozmawiał z lekarzem, a kiedy skończył spojrzał na mnie. Miałam wrażenie, że w jego oczach zalśniły łzy.... Więcej nie pamiętam, bo po lekach znalazłam się w objęciach morfeusza.
Levi

Od Levi'ego C.D. Alaski

Konie wybiegły przerażone z płonącej stajni a za nimi kłęby czarnego dymu. Osoby stojące na zewnątrz w tym także nauczyciele starali się uspokoić wierzchowce które stawały dęba bądź też były gotowe stratować wszystko na swojej drodze. Lekko się uśmiechnąłem widząc uwolnione konie jednak ten uśmiech zniknął tak szybko jak się pojawił. Alaska wciąż nie wychodziła z budynku. Nie wiedziałem ile czasu minęło kiedy tak stałem ale wiem, że coś się musiało stać. Zakrywając twarz bluzą wszedłem do stajni, było ciemno. Jedynym źródłem światła były szalejące płomienie a jedynym dźwiękiem który mi towarzyszył to trzask iskier oraz pękających belek podtrzymujących budowlę.
- Al ! - krzyknąłem na chwilę odkrywając usta. Ta chwila wystarczyła abym zaczął się krztusić. Krzyknąłem jeszcze kilka razy aż w końcu dusiłem się przez dym i nie byłem w stanie już mówić. Wreszcie zobaczyłem ją leżącą pod jedną z ciężkich bel. Łzy napłynęły mi do oczu która i tak już mnie szczypały, zrozpaczony podbiegłem do niej. Odruchowo sprawdziłem puls który na szczęście był wyczuwalny. Puściłem zakrywającą mnie bluzę i resztami sił starałem się odsunąć belkę. Dusząc się przy tym i ledwo widząc na oczy. Jednak w końcu udało mi się, podniosłem ostrożnie dziewczynę i wybiegłem ze stajni zanim ta całkiem zaczęła się walić. Przed nią stała już straż pożarna, weterynarz a także karetka. Lekarze czym prędzej podjechali z noszami na których kazali mi położyć Alaskę. Do oczu napływało mi coraz więcej łez który spływały następnie po policzkach.
- Czy...czy z nią będzie wszystko okay ? - wydusiłem z siebie ujmując jej dłoń zanim jeszcze wnieśli nosze do karetki.
- Jest w ciężkim stanie, więcej nie mogę powiedzieć - lekarze wsiedli do pojazdu i zanim cokolwiek zdążyłem powiedzieć odjechali na sygnale. "Kur*a" przekląłem w myślach po czym podbiegłem do jednego z nauczycieli.
- Proszę niech mnie pan zawiezie do szpitala - wybłagałem prawie, że przed nim klęcząc. Mężczyzna od razu zaprowadził mnie do samochodu i zawiózł do szpitala.
***
Otworzyłem drzwi pojazdu i wybiegłem na ulicę nie zważając na to czy jedzie jakiś samochód, nauczyciel krzyczał za mną jednak ja nie zwracałem na niego uwagi. Wpadłem do szpitala i zacząłem męczyć kobietę o informację odnośnie Alaski. Uparta pielęgniarka długo odmawiała udzielenia informacji do momentu pojawienia się wychowawcy Al który przyjechał ze mną.
- Levi uspokój się - warknął chwytając mnie za ramię - Masz tu czekać na mnie i jej ciotkę - posadził mnie na krześle i odszedł do lekarza prowadzącego. "Czyli jej ciotka już jest" załamany oparłem łokcie na kolanach a twarz zakryłem dłońmi. Czułem jak łzy spływają znów po mych policzkach, chlipnąłem nosem i otarłem krople rękawem bluzy.
***
Po godzinie przyszedł wychowawca dziewczyny który oznajmił ze aktualnie przechodzi ona operację, z trudem wydusiłem z siebie jakiekolwiek słowa. Padłem jedynie znów na krzesło kryjąc się przed ludźmi znajdującymi się w okół. Poczułem na swym ramieniu dłoń nauczyciela.
- Levi, lekarze mówią że wyjdzie z tego ale będzie długo w śpiączce - spojrzałem się na niego na co uśmiechnął się.
- A co jeśli...jeśli się nie obudzi ? - te słowa utkwiły mi w głowie a do oczu napłynęły łzy po raz kolejny. Mężczyzna zacisnął uścisk na moim ramieniu jakby karcąc mnie za takie myśli.
- Po operacji będziesz mógł do niej pójść, a teraz weź się w garść - poklepał mnie po plecach. Wymusiłem uśmiech po czym wstałem i chwiejnym krokiem poszedłem do łazienki. Po drodze wpadłem na kilka osób bądź też obiłem się o ściany co zaniepokoiło lekarza.
- Chłopcze wszystko w porządku ? - spytał sadzając mnie na ławce znajdującą się pod ścianą.
- Ta, to tylko zawroty głowy - wydusiłem kaszląc. Lekarz zlustrował mnie wzrokiem po czym zawołał pielęgniarkę z którą miałem pójść do gabinetu.
- Inne objawy ? - popatrzyłem się na lekarza otumaniony - powiesz co się stało ? - dodał świecąc latarką to w prawe to w lewe oko.
- Stajnia płonęła - westchnąłem ciężko a zaraz po tym zaczął się krztusić.
- Też byłeś w płonącym budynku - pokiwałem głową. Mężczyzna zamienił kilka słów z pielęgniarką po czym wyszedł. Kobieta pobrała mi krew po czym podała szklankę wody a wraz z nimi tabletki które posłusznie połknąłem.
- Posiedź tu chwilę ja zaraz wrócę - drzwi zamknęły się za nią, wciąż siedziałem trochę otumaniony trzymając w dłoniach szklankę.
***
- Levi, chłopie wstawaj - znajomy mi męski głos przedzierał się do zaspanego umysłu. Podniosłem głowę uchylają ciężkie powieki - Alaska już jest po operacji - na jego twarzy zawitał ciepły uśmiech. Od razu zerwałem się na nogi i gdy tylko usłyszałem w którym pokoju ją znajdę wybiegłem z gabinetu. Potykałem się o własne nogi wbiegając po schodach na drugie piętro. Wpadłem do pokoju numer 216 i stanąłem w drzwiach. Dziewczyna leżała na łóżku, blada pozbawiona emocji. Jedynie co się poruszało to jej klatka piersiowa. Ze łzami w oczach podszedłem do jej łóżku i usiadłem na znajdującym się obok krześle. Chwyciłem jej zimną dłoń i ucałowałem ją.
- Przepraszam - po policzkach zaczęły spływać mi łzy - gdybym to ja poszedł otwierać boksy - dalej nie byłem w stanie nic z siebie wydusić. Dławiłem się łzami i chlipałem nosem. Nie chcąc by ktoś to zobaczył schowałem twarz w pościeli.
***
Mijał już trzeci dzień a Alaska dalej była w śpiączce, codziennie do jej pokoju przychodziły jej współlokatorki które na mój widok nie zbyt chętnie przebywały w pomieszczeniu. Czasem przychodzili nauczyciele sprawdzając też czy ze mną wszystko jest okay. Codziennie słuchałem tekstów typu "powinieneś już wrócić" "przyjedziesz tutaj jutro" jednak ja nie chciałem odstępować od niej, lekarze na szczęście nie mieli z tym problemu bo nie przeszkadzałem im w niczym a za nocowanie tutaj płaciłem. Westchnąłem kończąc te rozmyślania i nachyliłem się nad uchem dziewczyny.
- Proszę, obudź się - wyszeptałem po czym ucałowałem ją w policzek przy czy spłynęły mi kolejne łzy.

<Alaska ? Oddaje to no nie mam już siły>

Od Alaski Cd Levi'ego

-Kocham cię.-Szepnęłam, patrząc mu w oczy. Levi przychylił się, na tyle blisko że czułam jego oddech na policzku.
-Ja ciebie też.-Mruknął i złączył ponownie nasze usta. Minuta mijała za minutą, a nam czas jak by zatrzymał się w miejscu. Cieszyliśmy się nawzajem swoim towarzystwem.
-Może powinniśmy się powoli zbierać na tą przejażdżkę.-Szepnełam, a Levi niechętnie ale się zgodził. Wstaliśmy z małym ociąganiem. Zakładałam bluzkę, kiedy rozdzwoniły się nasze telefony. Posłałam chłopakowi zdziwione spojrzenie, który jedynie wzruszył ramionami. Odebrałam połączenie, przystawiłam komórkę do ucha i nawet nie zdążyłam nic powiedzieć.
-Boże, Alaska nareszcie!!! Gdzie ty jesteś?!?!
-Nieważne. Co się dzieje?-Mruknąłem patrząc na Levi'ego który również rozmawiał przez telefon.
-Stajnia płonie.-Wrzuciła z siebie, a ja upuściłam komórkę. Ogarneliśmy się szybko i ruszyliśmy biegiem do stajni. Wszyscy stali przed zamkniętymi drzwiami.
-Ktoś je zakneblował od środka.-Szepnęłam zapłakana Lena. Złapałam Levi'ego za rękę i zaczęłam go ciągnąć na tyły budynku.
-Gdzie idziemy?-Zapytał chłopak.
-Jest jedno tajne wejście.-Odparłam, a Lisek kiwnął głową. Po chwili byliśmy na miejscu. Odsunęłam ziemi, która zakrywała blachę. Odsunęłam ją z pomocą chłopaka. Naszym oczom ukazało się przejście pod ścianą. Przecisnelismy się i byliśmy w siodlarni. Wszędzie były kłęby dymu. Zdjęłam bluzę, ale zanim związałam ją sobie na twarzy podeszłam do chłopaka i go pocałowałam. Wyszliśmy na korytarz próbując dotrzeć do drzwi.
-Otworze drzwi, a ty pootwieraj boksy.-Zarządził Levi, a ja kiwnelam głową.
Pobiegłem na początek stajni i zaczęłam po kolei wypuszczać konie, które przerażone wybiegały lub stawały dęba. Dotarłam do końca stajni, kiedy jej struktura zaczęła trzeszczeć i powoli walić. Zostało mi ostatnie pięć boksów. Wypuściłam Yume i ruszyłam do Mistress. Zamek ani drgnął, złapałam się słupka i zaczęłam z całej siły celowac w zamek, który wreszcie uległ. Zaczęłam się krztusić i coraz trudniej było mi złapać oddech. Złapałam klacz za kantar i zaczęłam ją prowadzić do wyjścia. Nagle z dachu stajni zaczęły spadać drewniane konstrukcje. Uniknełam, kilku belek, ale w pewnym momencie poczułam silne uderzenie w tył głowy. Upadłam na ziemię przygnieciona konstrukcją. Puściłam klacz, która pogalopowała do wyjścia, a ja straciłam kontakt z rzeczywistością.
Levi
Niech ona będzie w szpitalu i póki co się nie budzi :-P

Od Levi'ego C.D. Alaski

Palcami na jej plecach zacząłem zataczać kółka lub też jeździłem po linii kręgosłupa omijając zapięcie od jej stanika.
- Powinienem zamknąć te drzwi - Wymruczałem dając jej całusa w czoło, Alaska zsunęła się ze mnie pozwalając mi wstać i zamknąć drzwi na klucz.
- Mogłeś to zrobić wcześniej - zaśmiała się cicho i położyła się na plecach. Powoli zacząłem podchodzić do łóżka dokładnie lustrując jej ciało wzrokiem.
- Mogłem, ale nie pamiętałem o tym. Zwłaszcza mając ciebie obok - zawisnąłem nad nią uprzednio zakładając jej ręce nad głowę. Popatrzyłem się głęboko w jej oczy po czym pocałowałem ją, długo i namiętnie kończąc wszystko mocnym przygryzieniem jej dolnej wargi. Uśmiechnąłem się zadziornie słysząc ciche syknięcie.
- Czemu zawsze to robisz ? - wyszeptała i oplotła nogi wokół moich bioder przyciągając mnie do siebie.
- Bo to lubię, proste - wymamrotałem zbliżając usta do jej szyi którą zacząłem obdarowywać delikatnymi pocałunkami. Al odchyliła lekko głowę a ja dałem się ponieść i znów przyssałem się od jej skóry. Jedną dłonią przejechałem po jej ręce w dół. Dotykałem jej ciała powoli ciesząc się nim aż w końcu dotarłem do biodra na którym zaprzestałem. Pocałunkami obdarowywałem jej ramię wciąż omijając ramiączko.

(Alaska ? Wybacz, że tak w połowie przerwane jednak tak miało być  :-)

Od Alaski C.D. Levi'ego

-Ja ciebie też.-Szepnęłam, a Levi ponownie złączył nasze usta w namiętnym pocałunku. Chłopak wsunął rękę pod moje kolana, a drugą podtrzymywał plecy.  Nie przerywając pocałunków poniósł mnie i zaniósł na łóżku, kładąc ostrożnie.  Levi oderwał się na chwile i zawisł nade mną. Uśmiechnęłam się delikatnie, a chłopak zaczął powoli i dokładnie składać pocałunki na każdym centymetrze mojego ciała. Oplotłam rękom jego szyję, a dłonie chłopaka błądził po moim brzuchu pod koszulką. Usta Levi'ego ponownie odnalazły moje i wpiły się w nie zachłannie. Przejęłam lekko inicjatywę i zaczęłam powoli odpinać guzik po guziku w koszuli chłopaka, który miał zdecydowanie łatwiej i jednym ruchem z ciągnął mi koszulkę... Po chwili brunet też nie miał na sobie górnej części garderoby... Nagle do pokoju wszedł jakiś chłopak.
-Ej Levi oddaje....-Nieznajomy dopiero po chwili zorientował się w jakiej chwili wparował do pokoju. Zostawił jakiś przedmiot na biurku i ulotnił się szybciej niż wszedł. Levi jęknął żałośnie i położył się obok mnie, a ja zaczęłam się śmiać.
-Cały czar prysł.-Mruknął, a ja położyłam się na boku i przejechałam dłonią po policzku chłopaka.
-Nie przejmuj się.-Powiedziałam i usiadłam na nim.

Nachyliłam się i pocałowałam chłopaka, a po chwili położyłam się i oparłam głowę na jego torsie.
Levi

Od Levi'ego C.D. Alaski

Ująłem jej podbródek i skierowałem jej twarz w swoją stronę.
- Jeśli będziesz chciała wrócić to na pewno ci pomogę.
Uśmiechnęła się po czym dała mi szybkiego całusa.
-Co powiesz na wieczorną przejażdżkę ?
Dziewczyna skinęła głową i podniosła się a ja zaraz po niej. Trzymając się za ręce wróciliśmy do akademii i poszliśmy do mojego pokoju. Usiedliśmy na łóżku i włączyliśmy laptopa. Włączyłem muzykę i pocałowałem Al, powoli zacząłem całować jej szyję lekko ssąc skórę.
-Mmm będzie cała w malinkach.
Dziewczyna odchyliła lekko głowę cicho śmiejąc się ze swoich słów.
-Mi to nie przeszkadza.
Odsunąłem się na chwilę i spojrzałem się w jej oczy.
-Kocham cie.
Wyszeptałem do jej ucha lekko je potem przygryzając.

(Alaska ?)

Banner!

Otóż nasz blog ma już całkiem sporo stażu, więc czemu by nie banner? Za jego wykonanie chciałabym bardzo podziękować graczce Diane. Jak dla mnie wyszedł świetny ♥. Tak że ten, korzystać! xd 

Kod HTML:

<a href="http://akkademianowa.blogspot.com/" target="_blank"><img src="http://funkyimg.com/i/27YT7.jpg" alt="Free Image Hosting at FunkyIMG.com" border="0"></a>

Od Leny C.D. Alex'a

Od paru dni starałam się wyrobić, ze wszystkimi zajęciami i pracami dodatkowymi, które zadali nauczyciele. Dodatkowe treningi przygotowujące do zawodów akademickich. Brak odpoczynku i snu dawał mi się we znaki, ale udawałam, że wszystko jest w porządku. Siedziałam znużona przez siedem godzin w ławce, a potem ruszyłam szybko do stajni. Przebrałam się w siodlarni i ruszyłam z Secret Star na trening. Trudno było mi się na czymkolwiek skupić,a klaczy również dziś nie współpracowała. Po przejechaniu przejazdu zaczęła wierzgać, a ja nie fortunnie upadłam na stojak. Kuśtykając odprowadziłam klacz do boksu i rozsiodłałam, a później skierowałam się do pokoju, ale w połowie drogi spotkałam Alex'a, który obejrzał moją kostkę i zaniósł do pielęgniarki. Starsza kobieta obejrzała staw skokowy, przepisała mi leki przeciwbólowe, dała opaskę stabilizującą. Wyszłam z gabinetu, a kobieta zaczęła rozmawiać z chłopakiem. Mówiła dość głośno, przez co wszystko słyszałam.
-Pilnuj jej powinna się oszczędzać, zbyt dużo od siebie wymaga, musi się lepiej odżywiać i wysypiać.-Zleciła, a ja westchnęłam. Alex kiwnął głową, a ja zaczęłam iść do pokoju, jednak po chwili poczułam jak chłopak mnie podnosi.
-Jesteś niemożliwa.-Mruknął, kiedy kład mnie na łóżku w swoim pokoju.
-A może jedyna w swoim rodzaju?-Zapytałam próbując rozładować trochę zgęstniałą sytuacje.
-To też.-Szepnął mi do ucha kładąc się obok. Oparłam głowę na jego torsie, a chłopak zaczął gładzić mnie po włosach.
-Nie można cie nawet na chwile zostawić.-Stwierdził i pocałował mnie w czoło.
Alex (sorry, że tak długo)

Od Alaski C.D. Levi'ego

-Pamiętasz, jak obiecywałam sobie, że nigdy więcej nie wystąpię w zawodach?-Zapytałam w końcu, a chłopak kiwnął głową.
-Gryzę się w sobie czy do tego wrócić. Jednocześnie tak bardzo tego chce, a jednak się boję.-Szepnęłam, a chłopak zamknął mnie w szczelnym uścisku. W jego objęciach czułam się taka bezpieczna. Usiedliśmy pod jednym z drzew. Levi zaczął gładzić mnie po włosach, a ja przytuliłam się do niego.
-Ta decyzja zależy tylko od ciebie. Musisz sama zdecydować, ale pamiętaj, że nie ważne co wybierzesz i tak będę cię wspierał.-Mruknął mi do ucha, a ja lekko się uśmiechnęłam.
-Jesteś kochany.-Odparłam, a Levi musnął delikatnie moje wargi, a po chwili namiętnie się całowaliśmy.
-Czuje się przy tobie tak bezpiecznie.-Szepnęłam, kiedy odsunęliśmy się od siebie. Levi uśmiechnął się  obejmując mnie mocniej i pocałował w czoło.
Levi?(sorry, że tak długo, ale moja wena została na wyjeździe, a ja już wróciłam :( )

~Ruby Tearose i Jade

Do Akademii Diamond dotarła nowa uczennica i jej wierzchowiec: 

||Ruby Tearose|| 18 lat|| Kobieta||




|| Jade|| 10 lat|| Klacz||

Od Alex'a

Spojrzałem na zegarek. Była 06:23. Wstałem i trochę się ogarnąłem. Następnie podszedłem do boksu mojego konia. Bardzo go ostatnio zaniedbałem. Postanowiłem przejechać się z nim na spacer. Po kilku rundkach po okolicznych polach, gdzie mógł się najeść i pobiegać, odprowadziłem go i poszedłem na lekcje do Akademii. Dzwonek miał zadzwonić za 15 minut. Rozglądnąłem się za Leną.
- Hej - powiedziałem uśmiechając się i pocałowałem ją.
- Cześć, jak ci mija dzień? - zapytała.
- Ogólnie to dobrze, a tobie?
- Również nie narzekam - uśmiechnęła się. Porozmawialiśmy trochę i zadzwonił dzwonek, poszliśmy na lekcję.

<Lena? Musiałem zacząć nowe, bo nie znajdę już chyba wcześniejszego opka xd>

Od Steven'a CD Ivy

Moim celem był mały wodospad w lesie. W sumie zamarznięty o tej porze roku, ale widok i tak był nieziemski. Co jakiś czas słyszałem, jak dziewczyna pociąga jeszcze nosem. Po dwudziestu minutach zatrzymaliśmy się. Zeskoczyłem z Pelego i pomogłem zejść dziewczynie. Przywiązałem konie do jakiejś grubszej gałęzi, po czym złapałem ją za nadgarstek. Wprowadziłem ją trochę na górę, gdzie znajdował się szlak spacerowy, który znali tylko nieliczni. 

Szklane oczy Ivy po chwili stały się normalne i patrzyły z zachwytem. Najwidoczniej nie tylko mi podobały się takie krajobrazy.

- I jak? Lepiej trochę?- spytałem spokojnie.

<Ivy? wybacz czekanie x.x >

~Audrey Swan i Scarlet

Do Akademii Diamond dotarła nowa uczennica i jej wierzchowiec:

|| Audrey Swan|| 17 lat|| Kobieta||

|| Scarlet|| 9 lat|| klacz|| 

Od Ivy cd Steven

Podniosłam wzrok na niego.
-Jeśli tak mówisz… -wytarłam rękawem mokre policzki. Chłopak pomógł mi wstać. -Dzięki -mruknęłam. Poszliśmy do stajni. Osiodłaliśmy konie i wyjechaliśmy z terenu akademii.
-Gdzie chcesz jechać? -spojrzał na mnie. Byłam trochę nieobecna. Nie mogłam odpędzić od siebie tych myśli. -Ziemia do Ivy… -pokręciłam głową.
-Nie wiem. Gdziekolwiek. Chcę zapomnieć o tym wszystkim chociaż na chwilkę… -spuściłam wzrok. Steven zamyślił się. Chyba zastanawiał się gdzie mnie zabrać.
-Jedź za mną -obdarował mnie ciepłym uśmiechem. Zrobiłam co kazał. Jechałam za nim.

<Steven?>

Od Steven'a CD Ivy

W sekundę zmiękłem. Ivy spuściła głowę, ale i tak widziałem jak łzy skapują na jej spodnie. Usiadłem obok niej i westchnąłem, przejeżdżając sobie otwartą dłonią po twarzy. 
- Wybacz... Nie powinienem naciskać... Ale po prostu nie lubię jak mnie się okłamuje- podrapałem się nerwowo w tył głowy- Nie wiem co może ci choć na chwilę poprawić humor, ale możemy się przejechać. Przynajmniej u mnie to tak działa, że na chwile zapominam o wszystkich kłopotach...- powoli przeniosłem wzrok na dziewczynę.

<Ivy?>

Od Ivy cd Steven

Siedziałam na sofie z nogami przyciągniętymi do klatki piersiowej. Płakałam.
-Naprawdę cię to obchodzi? -mruknęłam. Nie patrzyłam mu w oczy. Spuściłam wzrok na podłogę. -Tak -powiem mu. Może zostawi mnie samą.
-M-mój… mój d-dziadek -głos mi się łamał. Tak ciężko było mi to powiedzieć. -On… o-on nie żyje -łzy spływały po moich policzkach. To tak choIernie boli. Muszę zapalić. To mnie przerasta. Najgorsza jest świadomość tego, że już go nigdy nie zobaczę. Nigdy więcej nie zamienię z nim słowa. Nigdy więcej nie wybierzemy się na wspólną przejażdżkę. Nigdy więcej nie powiem mu jak bardzo go kocham. Nie miałam nawet okazji podziękować mu za to wszystko co dla mnie zrobił…

<Powiedziała ;-; Stev?>

Od Steven'a CD Ivy

Zastanowiłem się przez chwilę patrząc na Ivy.
- Nie kłam. Widzę to- spojrzałem na nią poważnie jak nigdy wcześniej.
- C-co? Nie kłamię- zdobyła się na uśmiech, chyba trochę przestraszona.
Wstałem sztywny, opierając się rękami o blat i piorunując ją wzrokiem.
- Do salonu. Marsz- podszedłem łapiąc ją za nadgarstek i ciągnąc w stronę salonu. 
Posłusznie szła za mną, ale to chyba bardziej ze strachu. Posadziłem ją na kanapie i stanąłem nad nią z założonymi rekami. 
- A teraz mów, co się stało- zmrużyłem trochę oczy, patrząc na nią.

<Ivy? mów, albo pożałujesz> 

Od Ivy cd Steven

Teraz moja kolej na dłuższą analizę faktów. Z tego co zrozumiałam to chyba się zgodził.
-Poważnie czy tylko sobie żartujesz? -podniosłam jedną brew do góry.
-Poważnie -kiedy podniósł głowę do góry zauważyłam, że jest brudny na nosie.
-Masz sos na twarzy -dotknęłam swojego noska. Wytarł plamkę dłonią i wrócił do jedzenia.
-Ivy? -usłyszałam dobrze znany mi głos szkolnej psycholog. Zerknęłam na nią. Była smutna. Widać było, że niesie ze sobą złe wieści. -Musimy… Musimy porozmawiać. Zapraszam cię do mnie -spojrzałam na Stevena.
-Zaraz wracam -westchnęłam. Ruszyłam za kobietą do jej gabinetu.
Siedziałam na 'moim' krześle. Dlaczego moim? Spędziłam na nim najwięcej czasu.
-Mam bardzo przykrą wiadomość -usiadła przed biurkiem. Przetarła twarz dłońmi. Po mojej głowie przeszły najgorsze scenariusze. ChoIernie się bałam. -Ivy twój dziadek nie żyje -przez chwilę siedziałam i myślałam nad tym co powiedziała. To nie może być prawda. Ona sobie tylko ze mnie żartuje… -Nie jesteśmy w stanie dowieźć cię na pogrzeb -wstała i przytuliła mnie. Ja jednak wyrwałam się z jej uścisku. Wybiegłam z gabinetu. Chciałam zamknąć się w pokoju i nie wychodzić z niego przez najbliższy… całe życie. Najbliższa mojemu sercu osoba odeszła. Już nigdy go nie zobaczę. Wbiegłam na stołówkę.
-Ej Ivy! Wszystko ok? -Steven…
-Tak. Wszystko dobrze -skłamałam. Znamy się od dwóch dni. Nie będę go obarczała moimi problemami.

<Steven?>

Od Steven'a CD Ivy

Zmrużyłem oczy. Jeszcze raz, powoli powtórzyłem sobie w myślach jej pytanie. Gapiłem się przez chwilę w jakąś przestrzeń jakbym szukał czarnej dziury. Ivy zaś trwała w niepewności. Pięć minut później przeniosłem wzrok na dziewczynę. 
- Jasne!- odparłem tak nagle, że aż ta podskoczyła na krześle. 
Zaśmiałem się i zacząłem jeść obiad. Ivy zaś siedziała z lekko rozchylonymi ustami. 
- Jedz jedz, bo ci wystygnie, a tobie się przyda. Chudzielcu- uśmiechnąłem mając makaron w ustach gdyż dzisiaj na obiad było jedno z moich ulubionych dań, a mianowicie spaghetti. 

<Ivy?>

Od Ivy cd Steven

Zrezygnowana uderzyłam głową w stół. Tak blisko pobicia rekordu. Tak blisko… Chłopak szturchnął moją głowę palcem. Podniosłam na niego wzrok. Dalej leżałam na stole.
-I właśnie dla tego wolę siedzieć sama -westchnęłam. Steven tylko się zaśmiał.
-Tak, na pewno.
-Biegłam ponad pięć minut -mruknęłam zrezygnowana.
-Oj nie przesadzaj -poklepał mnie po głowie. Westchnęłam. Ja chyba… chyba go lubię. Wydaje się być miły. Nie wydaje, on jest miły. Aż chce się z nim siedzieć.
-Steve? -bawiłam się swoim jedzeniem. Układałam wzorek z warzyw. Niczym Picasso, czy coś…
-Hm? -zajadał się swoimi plackami.
-Zostanieszmoimpierwszymprawdziwymprzyjacielem? -zapytałam szybko, na jednym oddechu. Dopiero chwilę później zrozumiałam jaką idiotką jestem. Zachowuję się jak dziecko z podstawówki. Skarciłam się w myślach. Teraz pewnie pomyśli, że jestem jakaś dziwna… Chociaż nie. Pewnie i tak tak myślał.

<Zostanie? xd Steven?>