Od John'a - c.d Vanessy

Pokręciłem głową. Przeżułem kanapkę i przełknąłem. 
- On każdą dziewczynę lubi, no chyba, że go wkurzy to już nie... Ogólnie to jest Carl. Tyle Ci chyba wystarczy na jego temat. No nie? - zaśmiałem się. 
Van tylko przewróciła oczami, co dało mi odpowiedź, że już o więcej się teraz nie spyta. Norma. 
~
Do wieczora siedziałem w akademii, znaczy się... Pojechałem z George'm do miasta. Miał jakieś spotkanie, a nie chciałem siedzieć i się nudzić, to skorzystałem z okazji i pojechałem z nim. Przynajmniej poznałem kilku chłopaków w moim wieku. 
~
Kiedy przesiadywałem w pokoju, przeglądałem na internecie wszystko co można było, aż wbiła, dosłownie, Vanessa. Rzuciła się na łóżko, ale zamiast na łóżku, tuż obok mnie, wylądowała na moich nogach. 

Vanessa? 

Od Carl'a - c.d Luizy

- Nie kłam. - burknąłem. 
Odsunąłem się nieco od blondyny. Jej włosy miały nieco na sobie krew. Pokręciłem głową. Siedziała, a ja leżałem tuż obok niej, jednak nie długo, bo już po chwili dostałem kolejnego sms'a, ale zignorowałem to. Podniosłem się nieco i szybko znalazłem się w pozycji siedzącej jak Luiza. Czemu ona kłamie? Prędzej czy później się i tak dowiem co się wydarzyło. 
~
Siedzieliśmy na łóżku, dziewczyna wcześniej zadzwoniła do jakiegoś mężczyzny (gdy druga strona odebrała dało się usłyszeć męski głos). Szybko jednak zakończyła rozmowę, no i bez niczego wyszła z pokoju, jakby zapomniała, że byłem w jej towarzystwie. Nie chciało mi się iść za nią, ale ostatecznie i tak to zrobiłem. 
Szybka jest, bo nim ja wyszedłem to ona pewnie już była przed budynkiem, sam się przekonałem, że tak już było. Dlaczego? Ponieważ gdy wyszedłem ona już czekała na kogoś. Byłem ciekaw kto to jest. A najlepsze co było to, to iż zapomniała kurtki i miała założone buty, a kurtkę zostawiła gdzieś. Podszedłem do niej obejmując ją od tyłu, lekko swoją głową dotknąłem jej głowę. 

- Na kogo czekasz? - spytałem lekko wtulając swoją głowę w jej włosy. 

Luizo? On tak zawsze XD

Od Luizy - c.d Carl'a

-Zaraz przyjdę. - powiedział odwracając się i przy tym przygniatając mnie delikatnie do drzwi od stajni, a następnie ruszył w stronę czarnego samochodu, z którego wyszło trzech, albo czterech mężczyzn. 
Ta cała sytuacja wyglądała jak ze scenki filmu z mafią i dlatego też nie miałam zamiaru się w to mieszać, a więc weszłam do stajni i zamierzałam wyjść z niej tylnym wyjściem. 
Szłam wzdłuż boksów, które wydawały się być niekończące się, a do tego przyciemnione światła dodawały ospałej atmosfery. Dziwne, nie przypominam sobie, aby światła w stajni przyciemniały kiedy to ściemniało się na zewnątrz... Ehh... Nieważne... 
Dopiero po chwili zorientowałam się, że ktoś naprzeciwko mnie stoi. Niestety nieznana mi postać, stała w tak jakby cieniu, przez co twarzy nie można było zobaczyć. Chciałam go wyminąć, lecz okazało się to niepowodzeniem, gdyż ten ktoś złapał mnie za rękę i gwałtownie przyciągnął do siebie. 
Mimo tego i tak nie zdołałam się przyjrzeć mężczyźnie. W mojej głowie narastały myśli, aby jak najszybciej wyrwać się z jego rąk. Pomogło mi to, iż gdy to jedną ręką trzymał moją dłoń, a natomiast drugą uniósł ku górze, odskoczyłam tak gwałtownie, że upadłam. 
W głowie eksplodował mi ból. Ciepła krew pociekła strugą z nosa, zalewając usta i podbródek. Widziałam wszystko, ale za to usłyszałam tylko jak nieznajomy mężczyzna wypowiedział coś, co przypominało bełkot -niezrozumiały bełkot. Następnie odszedł. 
Wstrzymałam oddech i powoli wstałam. Wyszłam z stajni i chwiejnym krokiem ruszyłam w stronę akademii. 
Wchodząc do budynku dopadł mnie drżący głos recepcjonistki. Usiłowałam coś powiedzieć, ale zabrzmiało to raczej jak "umieram". Nie czekając dłużej zlekceważyłam to i ruszyłam do pokoju. Z rozpędu mijałam różne drzwi, pokoje i różne osoby. 
Kiedy znalazłam się w pokoju, od razu wbiegłam do łazienki (na szczęście nikogo tam nie było). Robiłam wszystko, byle tylko nie spojrzeć w lustro. Nie chciałam panikować na widok krwi na mojej twarzy. 
W końcu zmusiłam się uspokoić i oddychać powoli i głęboko. Serce łomotało mi w piersi. Uspakajałam się tym, że to nic takiego. Na szczęście nie świrowałam na widok zeschniętej krwi, która widniała na twarzy. 
Odkręcając zimną wodę, zaczęłam zmywać twarz przy czym doznając uczucie orzeźwienia. 
Już, gdy to było po wszystkim, poszłam do mojego "działu" pokojowego i padłam na puszystą białą narzutę łóżka. Nie wiem kiedy, ale pomieszczenie nabrało sennej monotonności, co spowodowało, że zasnęłam. 
~~~
Ile czasu upłynęło? Momentalnie powrócił niepokój. Omiotłam spojrzeniem pomieszczenie, a następnie przypomniałam sobie o wizycie mojego brata, który miał przywieźć Melisse (czyli mojego kota).
No dobra... Zadzwonię do niego, bo "księciu" nie raczy do mnie zatelefonować. Szperając w torbie na celu "Misja - odnaleźć telefon", poczułam jak ktoś się do mnie... Przytulił? Jak na pstryknięcie palców, moje ciało zesztywniało. Chociaż domyśliłam się kto to był... 
-Co się stało? - dobiegł mnie głos Carl'a (tak jak się domyśliłam, był to on).
-Co?
-Masz krew na szyi.
Ch*lera, a myślałam, że wszystko zmyłam.
-Krew poleciała mi z nosa. - Była to prawda, choć niecała. 
Podniosłam się do pozycji siedzącej i popatrzyłam mu w oczy, które mówił: ,,Coś kręcisz''.
-Mówię prawdę, po prostu krwotok z nosa i tyle - skłamałam. 
(Carl? :3)

Od Vanessy CD John'a

- Byłeś już na śniadaniu?- spytałam trochę się wtrącając, chociaż nie byłam pewna czy to dobry pomysł. 
- Jeszcze nie, ale już idę- pocałował mnie w czoło i spojrzał na chłopaka, a potem wspólnie ruszyliśmy na stołówkę. 
Usiedliśmy obok siebie przy wspólnym stoliku. Oczywiście wcześniej wzięliśmy sobie coś do jedzenia i sok do popicia. 
- Tak właściwie, to jak on ma na imię?- położyłam głowę na jego ramieniu. 
- Kto?- odwrócił się w moją stronę biorąc gryzą kanapki. 
- Noo, twój znajomy... Chyba mnie nie polubi...- stwierdziłam wzdychając i również wgryzając się w bułkę. 

John? 

Od John'a - c.d Vanessy

Rozmawiałem w salonie z Carl'em, jakoś od paru godzin. Dość szybko wstałem, a on to mnie zna doskonale i wie czy śpię czy, nawet jak nie jest obok mnie. Mogłem z nim rozmawiać na wszystkie tematy, ale kiedy poruszał temat, że nadal coś czuje, nie wiedziałem co powiedzieć, więc od razu zmieniłem temat. No i wtedy zjawiła się Vanessa. Złapała moją dłoń i schowała się za mną. Kąciki moich ust uniosły się do góry, tym samym tworząc uśmiech.  

- Rozumiem czemu nie chcesz o tym mówić. - mruknął niezbyt miło. 

- Nie moja wina, że tak potoczył się los. Zrozum Carl, między nami jest skończone. - powiedziałem. 

- Bo wolisz kurwa dziewczyny? A sam wtedy gadałeś coś innego. Wtedy było inaczej, zmieniłeś się. 

Spojrzałem na Van, która uważnie się przysłuchiwała naszej rozmowie. 

- Zrozum, że ja kocham tylko ją. - powiedziałem przytulając dziewczynę do siebie. 

Wiedziałem, że to wszystko między mną, a Vanessą może zepsuć to co budowaliśmy już, nie wiem, rok? Coś koło tego. Nie chcę tego ani zniszczyć, ani stracić. Przymknąłem oczy. Kochałem Vanessę, ale wiedziałem, że Carl nie odpuści... 

Vanessa? ;o