Od Alex'a CD Leny

- Dzięki twojej pomocy, bardzo się poprawiłem - powiedziałem wesoło.
- To super - odparła.
- Wszyscy za tobą tęsknią w szkole.
- Ja też chciałabym już móc się uczyć. Ale nie tylko w domu... - powiedziała Lena.
- Nie ujawniałem szczegółów twojej nieobecności w szkole. Uznałem, że tak będzie lepiej.
- O tak, dziękuję - odparła Lena.
- To fajnie - powiedziałem.

<Lena? sorry że tak okropnie długo to trwało, ale szkoła...>

Od Kingi

Kinga już od dawna nie jeździła, a słuch jakby o niej zaginął.Ciągle ubolewała po stracie tego, kogo kochała...Ach. A co z psiakami? Karmiła je, uczyła...Postanowiła wyjść na światło dzienne. Ubrała kamizelkę, po czym założyła buty. Otworzyła drzwi i wyszła. 
~~
Kilka minut później znajdowała się przy jednym z boksów. Pod pachą niosła kask do jazdy konnej. Spojrzała na ogiera. Pogładziła go po czole po i wyprowadziła. Szedł spokojnie kiwając na obie strony łbem. Przystanęli gdzieś na piasku przed stajnią. W pierwszej chwili chciała założyć kask jednak zdecydowała się że tego nie zrobi. Nie dbając czy ktoś go sobie zabierze czy jakiś koń go zgniecie kopytem rzuciła go w krzaki. Że kask należał do niej można było łatwo stwierdzić. Czarny kask był w środku podpisany. Wsiadła na konia który nie był osiodłany. 
-Spokojnie Canter, wszystko będzie dobrze. - poklepała go po szyi po czym rozejrzała się czy ktoś nie idzie by nie przyłapać jej przy pierwszej próbie jazdy na oklep. Nawet gdyby ktoś zauważył, to nic by się takiego nie stało. Złapała ogiera za grzywę.

Ktoś? <jestem już obecna, jednak będę się ograniczać z ilością opowiadań ze względu na szkołę>

Od Mary Grace - C.D Dylan'a

Wziełam głęboki łyk drinka.Chłopak cały czas przyglądał mi się uważnie.Nie wiedziałam czego chcę.Może oczekuje żebym powiedziała mu jak się nazywam?
-Mary Grace-wydusiłam cicho odkładając szklankę na stolik.
-Mary królowa Szkocji?!-rzekł "żartem" choć dla mnie nie było to śmieszne
-Nie-zmierzyłam go dokładnie-25 w kolejce do tronu
W tym momencie nastała cisza.Jak ja nie nawidzę takich momentów..eh...
-Och przepraszam księżniczkę najmocniej nie wiedziałem...-rzucił we mnie poduszką.
Wrrr.Zdenerwowałam się.Wstałam tym samym łapiąc poduszkę i zaczynając go okładać po głowie.Ten śmiał się nadal.Nie wiedziałam co go tak śmieszy.Złapał mnie za nadgarstki.Próbowałam się uwolnić obkręcając się,lecz wiedziałam,że w taki sposób mogę sobie złamać ręke.Był odemnie o wiele silniejszy.
-Ze mną nie wygrasz mała-ścisnął mocniej moje nadgarstki
-Mała to jest twoja pała!-krzyknęłam głośno i nadepnełam mu na nogę.
W tym momencie puścił.Upadłam na dywan,a on zaczął się tarzać po kanapie ze śmiechu.
-Co Cię tak śmieszy debilu?-sama ledwo wytrzymywałam z mojego dziwnego "suchara"
-Jesteś dziwna-płakał ze śmiechu w poduszkę.
Korzystając z okazji,że nie widział co robię "podpełznełam" do kanapy złapałam go za nogi i ściągnęłam na ziemię.
-Masz łaskotki?-zapytał
-Może-uciekłam mu wzrokiem
Zaczął mnie łaskotać,ja natomiast zaczęłam go bić.Mocno go odepchnęłam i sama wskoczyłam na kanape.
-Co chcesz zrobić?-spytał ocierając łzy ze śmiechu
Nie otrzymał odpowiedzi gdyż skoczyłam wprost z kanapy na niego.Śmieliśmy się jak jacyś dwaj idioci którzy dopiero wyszli z wariatkowa i czują wolność.Nagle obok salonu przeszła grupka ludzi.Popatrzyła na nas przez chwilę jak na parę idiotów i udała się w kierunku pokoi.Wstaliśmy z podłogi i się otrzepaliśmy.Usiadłam w fotelu.
-Nadal uważam,że jesteś dziwna-chłopak wyciągnął z barku Jacka Danielsa
Uśmiechnełam się szeroko.Zaczął robić mi i sobie drinka.Włączyłam z TV jakieś rapsy.Miałam zamiar upić się do upadłego tego wieczoru choć wiedziałam,że jutro mam jechać oglądać konia.

<Dylan? :3>

Odchodzi!

Z Akademii Diamond odchodzi:

 ~Primrose Skillerverse, jej wierzchowce Sunrise i Danse Macabre~ 

Powód odejścia: Decyzja właściciela. 

Od Dylan'a - c.d Mary Grace

Spojrzałem na obcą mi dziewczynę. Kiedy zrozumiałem, że to na nią wpadłem w stajni. Pf… Co ona sobie myśli? Że ja ją niby przeproszę? A to dobre. Po prostu uśmiałem się do łez, nie no turlam się po podłodze ze śmiechu. No, ale nie ważne… Dziewczyna na mnie spojrzała. Uniosłem jedną brew i patrzyłem na nią pytająco.

- Kim jesteś? – spytała, a w jej głosie dało się usłyszeć niepewność i strach.

Nic jednak jej nie odpowiedziałem, tylko usiadłem obok na kanapie. Wygodnie rozłożyłem się i założyłem ręce za głowę. Zamknąłem oczy, wziąłem wdech nosem, a wypuściłem ustami. Osoba, która siedziała tuż obok mnie, szybko wstała z kanapy.

- Powiedz kim jesteś i czego chcesz?! – wrzasnęła.

- Jezu należę do tej akademii, spokojnie. – wymruczałem pod nosem.

Dziewczyna jakby odetchnęła z ulgą. Ponownie usiadła na kanapie. Wzięła pilota i zaczęła przełączać z kanału, na kanał. No zwariować można. W pewnym momencie zatrzymała na jakimś horrorze. Nie zważając na nic, przesiadłem do pół-siadu, wyrwałem jej pilota z ręki i przełączyłem na inny program. Ona od razu spiorunowała mnie spojrzeniem.

- Boże, musiałeś?! – warknęła.

- Tak. – powiedziałem z wrednym uśmiechem.

Od razu zacząłem przełączać na inne kanały… Tak szukałem czegoś ciekawego. Jednakże nic nie było. Wstałem z kanapy. Rzuciłem jej pilota od telewizora. Spojrzała a mnie pytającym wzrokiem, na co bezradnie wzruszyłem ramionami i odwróciłem się na pięcie. Włożyłem ręce w kieszenie dresów i poszedłem na piętro, skierowałem się do swojego pokoju.

*

Siedziałem w pokoju nudząc się. Co robiłem? Nic ambitnego, poza tym, że bawiłem się telefonem. Czyli typowe podrzucanie nim i tyle. Więc nic szczególnego nie robiłem poza tym, że się nudziłem. Kiedy już nie mogąc wytrzymać tej całej „nudy” postanowiłem wyjść na spacer. Wstałem podszedłem do drzwi, otworzyłem je i wyszedłem na korytarz zamykając je za sobą. No i co? No i musiałem na kogoś wpaść, a raczej ten ktoś na mnie. Okazało się, że była to ta dziewczyna co w salonie i, którą spotkałem w stajni co na mnie się darła. Spojrzałem na nią przelotnym wzrokiem. Odszedłem od niej, ale ta mnie zatrzymała.

- Poczekaj! Gdzie tak pędzisz? – spytała.

- Na spacer. – wyburczałem pod nosem.

Przytaknęła głową. Chciała coś jeszcze dodać, ale nic nie powiedziała, bo ją wyminąłem i zbiegłem po schodach, po czym skierowałem się do wyjścia z akademii. No, ale ktoś musiał mnie zatrzymać. Mianowicie jakaś nauczycielka. Wypytywała się o różne rzeczy. Typu: „Ile masz lat?” , „Masz jakiegoś konia?” , i tak dalej i tak dalej. Gdybym wymienił wszystkie pytania jakie mi zadała to bym chyba miał coś z mózgiem, ale nawet nie pamiętam reszty pytań, więc takie pozdro 600, yh…
*

W końcu kiedy udało mi się wyjść na spacer, to poszedłem do miasta, nie jest to tak daleko, bez przesady. No, ale szybko wróciłem. Poszedłem do salonu i usiadłem na kanapie. Nudziło mi się, ale w sumie nie długo, bo po jakiś 20 minutach przyszła tamta dziewczyna.

- Dylan. – rzuciłem, kiedy usiadła tuż obok mnie.

Spojrzała na mnie pytająco, dopiero po chwili zrozumiała o co mi chodzi.

Mary Grace?