Od Carl'a - c.d Ivy

Blondyna zignorowała mnie, tym samym wymijając moją osobę. Wzruszyłem ramionami. Co ja? Opiekunka? Mam lecieć za nią? No chyba nie. Wyszła z akademika, a ja ponownie zasiadłem w moim ulubionym miejscu – na kanapie, w salonie, przed telewizorem. Zgarniam pilota, który trzymała jakaś niewiasta, a dokładniej Luiza. Śmieje się z niej i wygodnie się rozkładam na miękkiej kanapie. Opieram się o znajomą i przymrużam oczy. Mam nadzieję, że mnie nie pogryzie. Na tą myśl zaczynam się śmiać w środku i spoglądam na blondynkę, która wpatruje się w wielki ekran telewizora, co chwile zmieniałem kanały, szukając czegoś ciekawego, a jednocześnie pożytecznego.

~

W końcu prawie usypiam, a do akademii ktoś wszedł, tym samym upadając. No i sam huk mnie wybudził z tego transu zasypiania. Zerwałem się z kanapy i spoglądam na schody, leżała tam nowa osoba, właściwie to ta, co mnie wyminęła. Podchodzę do niej. Ma oczy zamknięte. Zasnęła? Dziwna jest. Uh… Wzdycham i podnoszę ją, tym samym przenosząc ją na drugą kanapę. Delikatnie ją położyłem, po czym ponownie kładę się koło Luizy i spoglądam na śpiącą osobę.

Ivy? 

Od Luizy - c.d Carl'a

- Chcesz iść się przejść, przejechać na naszych czterokopytnych przyjaciołach? - spytałam niepewnie. - Albo się chociaż przejść...
Carl pokręcił głową i ukrył twarz w poduszce.
- No proszę... - niemal szepnęłam.
- A nie możemy jutro? - skierował twarz w moją stronę.
Spojrzałam na niego błagalnie, choć i tak czułam, że się nie zgodzi.
Chłopak podniósł się do pozycji siedzącej. Spojrzał na mnie po czym na okno.
-Hmm... No... Może... Gdyby pogoda nam sprzyjała. - uśmiechnął się z satysfakcją. 
Cudnie. 
-W takim razie może gdzieś pojedziemy? 
(Carl?)

Od Ivy - c.d Carl'a

Pokręciłam głową. Udało mi się go wyminąć. Wybiegłam z akademika i skierowałam się w tylko i wyłącznie mi znanym kierunku. Padał deszcz. Jakoś specjalnie mi to nie przeszkadzało. Było trochę chłodno. Zignorowałam to. Chcę chwili spokoju, samotności… Szłam przed siebie. Tak po prostu. 
Te wszystkie wspomnienia znowu wracają. Wyglądam jak ofiara losu. I tak nie obchodzi mnie zdanie innych. Nie potrzebuję nikogo. Idąc tak przed siebie zrobiłam się senna. To kiepski moment na spanie. Czułam, że zaraz padnę na ziemię więc zawróciłam w stronę szkoły. Mam nadzieję, że uda mi się tam dojść przed zaśnięciem.

<Takie trochę krótkie :c. Carl?>

Od Carl'a - c.d Ivy

Dziewczyna chyba nie miała ochoty na dłuższe rozmowy. Poszła jak najszybciej w jakimś kierunku. Jednak zignorowałem ją i poszedłem do swojego pokoju. Zgarnąłem czyste bokserki, jak i pierwszy lepszy, luźny T-shirt. Idę do łazienki, która była wolna. Szybko przechodzę przez proces odświeżenia, wycieram ciało, włosy i zakładam czyste ciuchy, które przygotowałem. Śmieję się nerwowo, patrząc w lustro i lustrując samego siebie. Dłonią przejeżdżam po mokrych włosach, które lekko rozczochruję, aby lepszy był efekt. Szybko ogarniam ten cały syf tutaj, który stworzyłem ja sam, a gdy się z tym uporałem – wracam do swojego pokoju, który był pusty. Żaden z moich współlokatorów nie raczył chyba przyjść. No cóż, bywa. Podchodzę do drzwi, przy których znajduje się włącznik, jak i jednocześnie wyłącznik, światła. Szybko zgasiłem jedną największą kulę, która daje tutaj jasność. Wracam do swojego łóżka, na które się rzucam. Zręcznie się owijam kołdrą, tak, że wylądowałem na materacu, pod ciepłym puchem, jakim jest „okrycie”. No i szybko usypiam…

~

Budzę się z rana, przez szmery i jakieś mamroty. Pewnie współlokatorzy. Ciężko wzdycham, wiedziałem, że już nie zasnę. No to… Co mi pozostało jak wstanie? Nic. Szybko otwieram oczy i wyskakuje spod ciepła, jakie daje kołdra. Spoglądam na zegar cyfrowy, który oczywiście jest na szafce nocnej. Śmieje się widząc, że jest godzina 10:29, no to czas się ogarnąć.

Dość szybko się ubrałem. Poszedłem na śniadanie, no i co? Nic szczególnego do jedzenia nie mieli, a raczej co lubiłem, jak zwykle. Zjadłem to niechętnie, ale już zjadłem. Już godzina 11:00, zegar w stołówce na coś się przydał. Odnoszę talerz i szybko wychodzę, idąc do salonu, gdzie usiadłem na kanapie i włączyłem telewizję.

~

Po godzinie dwunastej pewna dziewczyna wybiegła ze stołówki. Wstałem z kanapy. Idę spojrzeć kto to jest, chciałbym wiedzieć. Ta sama blondyna, wczoraj na mnie wpadła. Dzisiaj biegła nie patrząc nigdzie. Najwyraźniej miała obraz zamazany czy coś… Wpadła na mnie. Niepewnie odbiegła do tyłu. Jednak ją zatrzymałem.

- Coś się stało? – spytałem, choć nawet mnie to nie zainteresowało, ale wiedziałem, że powinienem być dobry na taką sytuację, jak zwykle wtedy jestem tym bardziej „dobrym” niż „ostrzejszym”.

Ivy? :v

Od Ivy - c.d Carl'a

Szybkim krokiem popędziłam w stronę biblioteki. Nie wiem kto to był. Nie obchodziło mnie to. Może i wyglądał na miłego… Nie Ivy! Pozory mylą! Pamiętaj o tym! Nie daj się oszukać! Karcąc się w myślach doszłam do celu mojej krótkiej wędrówki. Przeszukiwałam półki w poszukiwaniu książek, których potrzebuję. Kilka minut później położyłam na jednym ze stołów masę potrzebnych mi materiałów. Usiadłam wygodnie na krześle i zabrałam się za czytanie. Nawet nie spostrzegłam się kiedy zasnęłam z głową w książkach.
Obudziłam się po 12. Na szczęście był weekend więc nie musiałam martwić się zajęciami. Odłożyłam książki na miejsce i wróciłam do siebie. Ogarnęłam się szybko, ubrałam mój ulubiony, kilka rozmiarów za duży czarny sweter i przetarte, dziurawe dżinsy. Zeszłam do stołówki na spóźnione śniadanie. Kiedy siedziałam przy stole zajadając się moimi płatkami podeszła do mnie szkolna pedagog.
-Ivy mogłabyś później do mnie przyjść? Mam do ciebie kilka spraw -uśmiechnęła się.
-Nie chcę już więcej o tym rozmawiać -mruknęłam.
-Ivy proszę… Chcę ci pomóc. Słyszałam, że nie utrzymujesz kontaktu z innymi uczniami… -wstałam.
-Pani nie rozumie? To jest zbyt trudne. To boli na samą myśl o tym wszystkim. Została pani kiedyś zniszczona psychicznie i fizycznie przez osobę, której pani ufała?! -uniosłam się. -To po prostu… Ja już nie chcę… Nie chcę nikomu zaufać... -załkałam. Czułam jak łzy napływają mi do oczu. Ona nie zdaje sobie sprawy co przeżyłam… Najzwyczajniej wybiegłam z pomieszczenia. Po prostu uciekłam. 

<Carl?>