- Byłeś już na śniadaniu?- spytałam trochę się wtrącając, chociaż nie byłam pewna czy to dobry pomysł.
- Jeszcze nie, ale już idę- pocałował mnie w czoło i spojrzał na chłopaka, a potem wspólnie ruszyliśmy na stołówkę.
Usiedliśmy obok siebie przy wspólnym stoliku. Oczywiście wcześniej wzięliśmy sobie coś do jedzenia i sok do popicia.
- Tak właściwie, to jak on ma na imię?- położyłam głowę na jego ramieniu.
- Kto?- odwrócił się w moją stronę biorąc gryzą kanapki.
- Noo, twój znajomy... Chyba mnie nie polubi...- stwierdziłam wzdychając i również wgryzając się w bułkę.
John?
poniedziałek, 14 grudnia 2015
Od John'a - c.d Vanessy
Rozmawiałem w salonie z Carl'em, jakoś od paru godzin. Dość szybko wstałem, a on to mnie zna doskonale i wie czy śpię czy, nawet jak nie jest obok mnie. Mogłem z nim rozmawiać na wszystkie tematy, ale kiedy poruszał temat, że nadal coś czuje, nie wiedziałem co powiedzieć, więc od razu zmieniłem temat. No i wtedy zjawiła się Vanessa. Złapała moją dłoń i schowała się za mną. Kąciki moich ust uniosły się do góry, tym samym tworząc uśmiech.
- Rozumiem czemu nie chcesz o tym mówić. - mruknął niezbyt miło.
- Nie moja wina, że tak potoczył się los. Zrozum Carl, między nami jest skończone. - powiedziałem.
- Bo wolisz kurwa dziewczyny? A sam wtedy gadałeś coś innego. Wtedy było inaczej, zmieniłeś się.
Spojrzałem na Van, która uważnie się przysłuchiwała naszej rozmowie.
- Zrozum, że ja kocham tylko ją. - powiedziałem przytulając dziewczynę do siebie.
Wiedziałem, że to wszystko między mną, a Vanessą może zepsuć to co budowaliśmy już, nie wiem, rok? Coś koło tego. Nie chcę tego ani zniszczyć, ani stracić. Przymknąłem oczy. Kochałem Vanessę, ale wiedziałem, że Carl nie odpuści...
Vanessa? ;o
Od Valerine
Minął tydzień od mojej zgody na wyjazd do Miami. A właściwie do Akademii Diamond niedaleko tej wielkiej metropolii. Dla mnie nie miało to znaczenia. Może dlatego, że przez ponad dziesięć godzin leciałam samolotem z Alaski przez Kanadę i przecinając znaczną część Stanów Zjednoczonych. Miałam zajęcie przez jakieś pierwsze siedem godzin. Przeczytałam całego "Hobbita" i odsłuchałam wszystkie piosenki z mojego telefonu i mp3. Zaczęłam nawet oglądać ostatnią część Harry'ego Pottera ale jakoś zmarkotniałam przy Bitwie o Hogwart i wyłączyłam przenośny odtwarzacz DVD. To był błąd.
Od razu po wygaśnięciu ekranu zaczęłam przejmować się stanem Dyera. Czy się boi?, a może zaczął szaleć…
Tylko nie to.
Z zamkniętymi oczami przypomniałam sobie jak drżącą ręką podpisywałam zgodę na uśpienie mojego ukochanego konia w razie gdyby jego zachowanie zagrażało bezpiecznemu dotarciu do Miami. Objęłam się rękami, próbując opanować przechodzące mnie dreszcze.
- Wszystko wporzątku? - Brendan podniósł wzrok znad konsoli do gier i spojrzał na mnie zmartwionymi brązowymi oczami.
- Tak. - skłamałam bez wysiłku, próbując usadowić się wygodniej na fotelu.
Mój brat westchnął i wrócił do gry.
- Wiesz, że Dyer spokojnie przetrwał lot z Anglii do Anchorage. Nie sądzę aby tym razem ten bydlak - uśmiechnął się - miał wywinąć jakiś numer. Po za tym gdyby tak było już by nas powiadomili - zapewnił.
Brendan miał rację i do tego świetnie wiedział w jakiej sprawie skłamałam. Bicie mojego serca powoli wracało do normy a ciało oblało się ciepłym uczuciem spokoju. Żeby znów nie rzucić się w wir paniki wyjęłam z mojej torby notatnik i czarny cienkopis. Otworzyłam na moim telefonie playlistę zatytułowaną "Imprezka" i zaczęłam rysować na kartce wytwory mojej wyobraźni.
~~~
Ostatnie trzy godziny zleciały szybko. Nawet odebranie walizek i Dyera potrwało krócej niż przypuszczałam. Po okazaniu strażnikowi odpowiednich dokumentów ja i Brendan zostaliśmy przepuszczeni do hali, w której zwierzęta czekały na odbiór swoich właścicieli. Była tam fauna od kotów przez psy i zwierzęta hodowlane takie jak krowy i owce. Pani weterynarz zapewniła, że Black Dyer jest cały i zdrowy i, że podróż nie zrobiła na nim większego wrażenia. Bogu dzięki.
Ogier był zdecydowanie zmęczony ale oprócz tego wyglądał dobrze. Odebraliśmy konia i załadowaliśmy go do przyczepy, którą ciągnął pokaźny czarny Jeep wypożyczony przez mamę parę dni wcześniej.
- Nie martw się - poklepałam Dyera po szyi - to ostatni odcinek drogi. - Ogier parsknął i zastrzygł uszami, nasłuchując mojego głosu.
- Ej, Val bo spóźnisz się na balangę w stodole! - krzyknął Brendan wychylając się przez okno Jeepa. Pokręciłam głową nad głupotą mojego brata i szybko zaryglowałam drzwi przyczepy. Przez Florydzki upał wykonywanie czynności szło mi wolniej. Wskoczyłam na siedzenie obok kierowcy i z całej siły trzepnęłam Brena w głowę.
- Ała! - krzyknął teatralnie brat i zaśmiał się.
- To za balangę w stodole! - odparłam i też się uśmiechnęłam.
~~~
Dotarcie do Akademii Diamond zajęło nam mniej niż godzinę. Gdy zobaczyłam budynek główny i pastwiska, poczułam motylki w brzuchu i ekscytację. Spojrzałam na zegarek 17:23. Idealnie.
Brendan zaparkował przed wejściem i pomógł mi wnieść do stajni przyrządy dla Dyera. Sama prowadziłam ogiera szukając odpowiedniego boksu.
- Jakoś strasznie tu cicho i pusto - stwierdził Bren. Wzruszyłam ramionami.
- Pewnie wszyscy są na kolacji - odpowiedziałam choć nie sądziłam by ktoś tak wcześnie jadł kolację.
Znalazłam boks osiemnasty obok pięknego arabskiego ogierka. Zacmokałam.
- No, no niezły przystojniak - stwierdziłam i spojrzałam na zaciekawiło.
~~~
Brendan zatrzymał się w Miami na tydzień. Mówił coś o marnowaniu życia na Alasce podczas gdy na Florydzie praktycznie cały czas świeci słońce. Jego wybór. Ja tam wolałam śnieg. Dokładnie wyczyściłam Dyera i spojrzałam tęsknie na tor wyścigowy przez okno stajni. Był piękny. Uznałam, że na dobre zakończenie dnia spróbuję wycisnąć z Black Dyera ostatnie poty i zaprowadziłam go osiodłanego na tor. Kary ogier powłóczył nogami lecz gdy zrozumiał co się dzieje w jego spojrzeniu widać było iskrę ekscytacji. Stanęłam na płotku otacząjącym tor wyścigowy by wspiąć się na wysokiego ogiera. Gdy usiadłam w siodle, rozpuszczone włosy zaczęły powiewać mi na wietrze. Żeby nie zasłaniały mi drogi związałam je w kucyk. Chwyciłam wodze i owinęłam je sobie wokół dłoni.
- Dawaj mały - przycisnęłam pięty do boków Dyera a ten skoczył do przodu. Odruchowo przycisnęłam tułów do szyi konia, skracając mu wodze. Kary ogier mknął do przodu a ja z przypływu adrenaliny wrzasnęłam długim "Woooooooohooooo". Po dwóch okrążeniach zauważyłam, że ktoś stoi przy barierce i przygląda mi się zaciekawiony. Po walce ze sobą postanowiłam podejść do nieznajomego.
<ktosiu, odezwij się ;)>
Od razu po wygaśnięciu ekranu zaczęłam przejmować się stanem Dyera. Czy się boi?, a może zaczął szaleć…
Tylko nie to.
Z zamkniętymi oczami przypomniałam sobie jak drżącą ręką podpisywałam zgodę na uśpienie mojego ukochanego konia w razie gdyby jego zachowanie zagrażało bezpiecznemu dotarciu do Miami. Objęłam się rękami, próbując opanować przechodzące mnie dreszcze.
- Wszystko wporzątku? - Brendan podniósł wzrok znad konsoli do gier i spojrzał na mnie zmartwionymi brązowymi oczami.
- Tak. - skłamałam bez wysiłku, próbując usadowić się wygodniej na fotelu.
Mój brat westchnął i wrócił do gry.
- Wiesz, że Dyer spokojnie przetrwał lot z Anglii do Anchorage. Nie sądzę aby tym razem ten bydlak - uśmiechnął się - miał wywinąć jakiś numer. Po za tym gdyby tak było już by nas powiadomili - zapewnił.
Brendan miał rację i do tego świetnie wiedział w jakiej sprawie skłamałam. Bicie mojego serca powoli wracało do normy a ciało oblało się ciepłym uczuciem spokoju. Żeby znów nie rzucić się w wir paniki wyjęłam z mojej torby notatnik i czarny cienkopis. Otworzyłam na moim telefonie playlistę zatytułowaną "Imprezka" i zaczęłam rysować na kartce wytwory mojej wyobraźni.
~~~
Ostatnie trzy godziny zleciały szybko. Nawet odebranie walizek i Dyera potrwało krócej niż przypuszczałam. Po okazaniu strażnikowi odpowiednich dokumentów ja i Brendan zostaliśmy przepuszczeni do hali, w której zwierzęta czekały na odbiór swoich właścicieli. Była tam fauna od kotów przez psy i zwierzęta hodowlane takie jak krowy i owce. Pani weterynarz zapewniła, że Black Dyer jest cały i zdrowy i, że podróż nie zrobiła na nim większego wrażenia. Bogu dzięki.
Ogier był zdecydowanie zmęczony ale oprócz tego wyglądał dobrze. Odebraliśmy konia i załadowaliśmy go do przyczepy, którą ciągnął pokaźny czarny Jeep wypożyczony przez mamę parę dni wcześniej.
- Nie martw się - poklepałam Dyera po szyi - to ostatni odcinek drogi. - Ogier parsknął i zastrzygł uszami, nasłuchując mojego głosu.
- Ej, Val bo spóźnisz się na balangę w stodole! - krzyknął Brendan wychylając się przez okno Jeepa. Pokręciłam głową nad głupotą mojego brata i szybko zaryglowałam drzwi przyczepy. Przez Florydzki upał wykonywanie czynności szło mi wolniej. Wskoczyłam na siedzenie obok kierowcy i z całej siły trzepnęłam Brena w głowę.
- Ała! - krzyknął teatralnie brat i zaśmiał się.
- To za balangę w stodole! - odparłam i też się uśmiechnęłam.
~~~
Dotarcie do Akademii Diamond zajęło nam mniej niż godzinę. Gdy zobaczyłam budynek główny i pastwiska, poczułam motylki w brzuchu i ekscytację. Spojrzałam na zegarek 17:23. Idealnie.
Brendan zaparkował przed wejściem i pomógł mi wnieść do stajni przyrządy dla Dyera. Sama prowadziłam ogiera szukając odpowiedniego boksu.
- Jakoś strasznie tu cicho i pusto - stwierdził Bren. Wzruszyłam ramionami.
- Pewnie wszyscy są na kolacji - odpowiedziałam choć nie sądziłam by ktoś tak wcześnie jadł kolację.
Znalazłam boks osiemnasty obok pięknego arabskiego ogierka. Zacmokałam.
- No, no niezły przystojniak - stwierdziłam i spojrzałam na zaciekawiło.
~~~
Brendan zatrzymał się w Miami na tydzień. Mówił coś o marnowaniu życia na Alasce podczas gdy na Florydzie praktycznie cały czas świeci słońce. Jego wybór. Ja tam wolałam śnieg. Dokładnie wyczyściłam Dyera i spojrzałam tęsknie na tor wyścigowy przez okno stajni. Był piękny. Uznałam, że na dobre zakończenie dnia spróbuję wycisnąć z Black Dyera ostatnie poty i zaprowadziłam go osiodłanego na tor. Kary ogier powłóczył nogami lecz gdy zrozumiał co się dzieje w jego spojrzeniu widać było iskrę ekscytacji. Stanęłam na płotku otacząjącym tor wyścigowy by wspiąć się na wysokiego ogiera. Gdy usiadłam w siodle, rozpuszczone włosy zaczęły powiewać mi na wietrze. Żeby nie zasłaniały mi drogi związałam je w kucyk. Chwyciłam wodze i owinęłam je sobie wokół dłoni.
- Dawaj mały - przycisnęłam pięty do boków Dyera a ten skoczył do przodu. Odruchowo przycisnęłam tułów do szyi konia, skracając mu wodze. Kary ogier mknął do przodu a ja z przypływu adrenaliny wrzasnęłam długim "Woooooooohooooo". Po dwóch okrążeniach zauważyłam, że ktoś stoi przy barierce i przygląda mi się zaciekawiony. Po walce ze sobą postanowiłam podejść do nieznajomego.
<ktosiu, odezwij się ;)>
Od Levi'ego C.D. Alaski
Przygryzłem jej dolną wargę i delikatnie ją pociągnąłem.
-Jak ty mnie dobrze znasz.
Wyszeptałem po czym przewróciłem nas tak, że Alaska była na górze. Zacząłem jeździć palcami po jej plecach.
-Obejrzymy jakiś film ?
Dziewczyna skinęła głową, spojrzałem się na nią dając jej znać, że muszę wstać. Niezbyt chętnie sturlała się ze mnie i usiadła po turecku.
-Hasło to Yoru415.
-Dzięki.
Uśmiechnąłem się do niej. Z krzesła wziąłem bluzę którą założyłem w drodze do drzwi.
-Tylko wybierz coś fajnego.
-Kocham Cię.
-Ja Ciebie też.
Alaska posłała mi buziaka i wbiła wzrok w laptopa, ja natomiast poszedłem na stołówkę. Na tacy położyłem dwa kubki z kawą, cukier, kartonik z mlekiem oraz talerz z kanapkami. Wszystko to nie zabrało mi dużo czasu więc po niecałym dziesięciu minutach byłem w pokoju. Tacę położyłem na stoliku obok łóżka. Zdjąłem bluzę i rzuciłem ją w kąt.
-Może być "Chłopak z sąsiedztwa" ?
-Ten z Jennifer Lopez ?
-Nie chcesz to...
Przerwałem jej muskając wargami jej usta.
-Obejrzę co tylko będziesz chciała.
Alaska zarumieniła się jednak postanowiła to ukryć. Zasłoniła twarz dłońmi. Westchnąłem tylko po czym odłożyłem laptopa. Uklęknąłem przed Alaską po czym starałem się odsunąć jej ręce.
-Leeevii.
-No co ?
-Przestań.
Dziewczyna śmiała się wciąż starając się zasłonić twarz. Uśmiechnąłem się po czym już stanowczym jednak delikatnym ruchem odsunąłem jej ręcę od twarzy. Była cała czerwona i starała się odwrócić wzrok. Ująłem jej brodę i pocałowałem ją namiętnie, zmusiłem ją do położenia się. Powoli zacząłem całować jej szyję by w pewnym momencie przygryźć jej skórę.
Dziewczyna syknęła cicho po czym przygryzła wargę. Spojrzałem się na nię kątem oka, była zalana rumieńcem. Jak gdyby nigdy nic odsunąłem się od niej, Al zerwała się do pozycji siedzącej, dłonią rozmasowała miejsce w którym przygryzłem jej skórę. Uśmiechnąłem się patrząc się na malinkę znajdującą się na jej szyi.
(Alaska ?)
-Jak ty mnie dobrze znasz.
Wyszeptałem po czym przewróciłem nas tak, że Alaska była na górze. Zacząłem jeździć palcami po jej plecach.
-Obejrzymy jakiś film ?
Dziewczyna skinęła głową, spojrzałem się na nią dając jej znać, że muszę wstać. Niezbyt chętnie sturlała się ze mnie i usiadła po turecku.
-Hasło to Yoru415.
-Dzięki.
Uśmiechnąłem się do niej. Z krzesła wziąłem bluzę którą założyłem w drodze do drzwi.
-Tylko wybierz coś fajnego.
-Kocham Cię.
-Ja Ciebie też.
Alaska posłała mi buziaka i wbiła wzrok w laptopa, ja natomiast poszedłem na stołówkę. Na tacy położyłem dwa kubki z kawą, cukier, kartonik z mlekiem oraz talerz z kanapkami. Wszystko to nie zabrało mi dużo czasu więc po niecałym dziesięciu minutach byłem w pokoju. Tacę położyłem na stoliku obok łóżka. Zdjąłem bluzę i rzuciłem ją w kąt.
-Może być "Chłopak z sąsiedztwa" ?
-Ten z Jennifer Lopez ?
-Nie chcesz to...
Przerwałem jej muskając wargami jej usta.
-Obejrzę co tylko będziesz chciała.
Alaska zarumieniła się jednak postanowiła to ukryć. Zasłoniła twarz dłońmi. Westchnąłem tylko po czym odłożyłem laptopa. Uklęknąłem przed Alaską po czym starałem się odsunąć jej ręce.
-Leeevii.
-No co ?
-Przestań.
Dziewczyna śmiała się wciąż starając się zasłonić twarz. Uśmiechnąłem się po czym już stanowczym jednak delikatnym ruchem odsunąłem jej ręcę od twarzy. Była cała czerwona i starała się odwrócić wzrok. Ująłem jej brodę i pocałowałem ją namiętnie, zmusiłem ją do położenia się. Powoli zacząłem całować jej szyję by w pewnym momencie przygryźć jej skórę.
Dziewczyna syknęła cicho po czym przygryzła wargę. Spojrzałem się na nię kątem oka, była zalana rumieńcem. Jak gdyby nigdy nic odsunąłem się od niej, Al zerwała się do pozycji siedzącej, dłonią rozmasowała miejsce w którym przygryzłem jej skórę. Uśmiechnąłem się patrząc się na malinkę znajdującą się na jej szyi.
(Alaska ?)
Od Vanessy CD John'a
Zaśmiałam się pod nosem. Jakoś udało mi się wyciągnąć telefon z kieszonki i sprawdzić godzinę. Było późno co można też było stwierdzić po ciemnościach za oknem.
- Kochanie...- zaczęłam.
- Hm?- uniósł trochę głowę.
- Późno już, będę wracać do siebie- gdy skończyłam mówić John bardziej mnie do siebie przysunął.
- Zostajesz ze mną- mruknął.
- Chciałabym, ale muszę jeszcze się pouczyć- podniosłam się trochę.
- Pouczyć? Z czego?- spytał zaskoczony.
- Too znaczy, trochę poczytać. Mam zamiar popracować jutro z Arizoną- musnęłam jego wargi.
~~~
Następnego dnia kiedy się ubrałam zeszłam po schodach na śniadanie. Po drodze przechodziłam przez salon i zauważyłam John'a jak rozmawiał z tamtym chłopakiem, który wczoraj do nas przyszedł. Zatrzymałam się na chwilę, a potem do nich podeszłam. Tamten praktycznie cały czas jakoś tak dziwne się na mnie patrzył. Złapałam delikatnie dłoń John'a, trochę się za nim chowając.
John?
- Kochanie...- zaczęłam.
- Hm?- uniósł trochę głowę.
- Późno już, będę wracać do siebie- gdy skończyłam mówić John bardziej mnie do siebie przysunął.
- Zostajesz ze mną- mruknął.
- Chciałabym, ale muszę jeszcze się pouczyć- podniosłam się trochę.
- Pouczyć? Z czego?- spytał zaskoczony.
- Too znaczy, trochę poczytać. Mam zamiar popracować jutro z Arizoną- musnęłam jego wargi.
~~~
Następnego dnia kiedy się ubrałam zeszłam po schodach na śniadanie. Po drodze przechodziłam przez salon i zauważyłam John'a jak rozmawiał z tamtym chłopakiem, który wczoraj do nas przyszedł. Zatrzymałam się na chwilę, a potem do nich podeszłam. Tamten praktycznie cały czas jakoś tak dziwne się na mnie patrzył. Złapałam delikatnie dłoń John'a, trochę się za nim chowając.
John?
Subskrybuj:
Posty (Atom)