Od Alaski C.D. Levi'ego

Westchnęłam  i spojrzałam na chłopaka, który nadal czytał książkę. Była to bardzo głupia sytuacja. Naskoczyłam na niego, ale gdyby nie on to leżała bym do tej pory na hali, udostępnił mi swoje łóżko, a sam przesiedział te parę godzin na podłodze....
-Przepraszam...-Szepnęłam, a chłopak podniósł na mnie wzrok. 
-Dziękuje, że zająłeś się mną i przepraszam za wszelkie kłopoty.-Dodałam i ruszyłam w stronę drzwi. Levi  chciał coś powiedzieć, ale zrezygnował w ostatniej chwili. Wyszłam na korytarz i skierowałam się od razu do stajni. Zabrałam apteczkę i weszłam do boksu Anioła. Wyjęłam strzykawkę z dawką leku i przyklękłam przy szyi konia. Pogłaskałam go i wstrzyknęłam lekarstwo.  Wyrzuciłam zużytą strzykawkę i usiadłam na czystej słomie. Głaskałam Anioła po łbie czekając, aż minie czterdzieści minut.  Wreszcie wyszłam z boksu i ruszyłam do pokoju. Mijałam wiele osób, które patrzyły na mnie współczująco. Denerwowało mnie to bardzo. Wreszcie dotarłam do sypialni,  wszystkie moje współlokatorki były na śniadaniu, dzięki czemu uniknęłam zbędnych pytań. Zabrałam czyste ubrania i poszłam do łazienki. Wzięłam zimny prysznic, który w pewnym stopniu mnie orzeźwił. Wytarłam ręcznikiem ciało i włosy do sucha, założyłam czyste ubrania i poszłam na stołówkę. Wzięłam tacę z miską mleka i płatkami. Usiadłam przy wolnym stoliku i zaczęłam bez żadnego sensu mieszać łyżką w misce. Westchnęłam i odsunęłam naczynie. 
-Powinnaś coś zjeść.-Usłyszałam i zaraz przede mną usiadł Levi.
-Nie mam ochoty.-Szepnęłam, a chłopak podsunął z powrotem miskę. 
-Chociaż trochę. Musisz mieć siłę dla swojego konia.-Nadal starał się mnie przekonać. Wreszcie westchnęłam zrezygnowana i zaczęłam jeść. 
-Co mu dolega?-Zapytał, kiedy odstawiłam miskę, w której została jedna trzecia zawartości.
-W zeszłym tygodniu mieliśmy wypadek podczas treningu skokowego. Wezwaliśmy weterynarza okazało się, że ma zerwane ścięgno w tylnej nodze. Niestety badania wykazały coś jeszcze....-Głos mi się załamał.-ma nowotwór złośliwy. Weterynarz powiedział, że dostali nowy lek, który jest jego jedynym ratunkiem. Niestety lekarstwo nie zawsze działa.-Szepnęłam i spojrzałam na Levi'ego. Czułam łzy napływające mi do oczu. Właściwie praktycznie nie znałam bruneta, a  bez żadnego problemu opowiedziałam mu o moich kłopotach. 
Levi 

Od Kate - C.D Lucas'a

Spojrzałam na niego. Przewróciłam oczami. 
- Im szybciej w akademii, tym szybciej pojeżdżę na motorze. - powiedziałam.
- Śmieszna jesteś. - mruknął.
- Od Ciebie? Zawsze. - powiedziałam z uśmiechem na twarzy.
Nic już więcej nie powiedział. Odpalił silnik i wyjechał na drogę...
*
Po jakiś 15 minutach dojechaliśmy do akademii. Wysiadłam z auta. Wzięłam wszystkie torebki z zakupami i bez słowa poszłam do swojego pokoju. 
Rozpakowałam rzeczy i wyszłam z pokoju. Zeszłam na parter. Rozejrzałam się. Chłopaka nie było, więc czym prędzej ruszyłam do wyjścia. Wybiegłam z budynku i pobiegłam do garażu. Wyprowadziłam motor z garażu. Szybko wsiadłam na pojazd i już miałam odjechać kiedy znowu mnie jego głos zatrzymał.
- Zakładaj kask. - powiedział. 
Spojrzałam na niego.
- Ale po co? - spytałam.
- Bo tak. - mruknął.
Przewróciłam oczami. 
- To mi go podaj. - powiedziałam. - Jest w garażu, na półce. 
Chłopak poszedł po kask, przyniósł mi go i włożył na głowę. 
- To ja jeszcze potrafię. - warknęłam. 

Lucas?

Od Lucas'a - c.d Kate

Spojrzałem zaintrygowany zachowaniem Kate. Na ogół dziewczyny albo się na mnie dosłownie rzucają, albo unikają... A ona tak trwa i flirtuje? To męczące, lecz nie tak bardzo, jak te zakupy...  Jeszcze nigdy tak długo nie chodziłem po sklepach, nigdy. 
-A już się bałem, że ogłuchłaś... -Zaśmiałem się ponuro,dziewczyna tylko roześmiała się i pokiwała niedowierzająco głową. 
Doszliśmy do mojego auta, lecz ona zamiast wsiąść czekała na nie wiadomo co... 
-A księżniczka to na zaproszenie czeka? -Zaśmiałem się kpiąco, na co ona wydęła wargi i spojrzała na mnie jak na idiotę.
-Nie, na gentelmana, który otworzy mi drzwi... -Uniosła dumnie głowę, na co ja wybuchnąłem niekontrolowanym śmiechem 
-Sory, nie widzę tu żadnego! -Wykrztusiłem pomiędzy kolejnymi salwami śmiechu, dziewczyna tylko burknęła coś pod nosem i naburmuszona wsadziła zakupy na tylne siedzenie, a sama usadowiła się na miejscu pasażera. 
-Do akademii, czy księżniczka życzy sobie jechać gdzieś jeszcze? -Zapytałem uspakajając się 

Kate? Na kacu jakoś gorzej mi idzie pisanie...

Od Levi'ego CD Alaski

Oparłem się o framugę i patrzyłem na męczącą się ze stojakiem dziewczynę. Nie chcąc wyjść na totalnego chama podszedłem do dziewczyny. Wziąłem od niej stojak i odstawiłem na miejsce.
-Dzięki.
Jej oczy były jakby nieobecne a nogi uginały się pod ciężarem jej ciała. Chwyciłem ją szybko zanim osunęła się na piasek.
-Następnym razem nie kłam.
Wyszeptałem jej do ucha po czym wziąłem ją na ręce. Wyszedłem z hali zamykając drzwi.
-Tak w ogóle Levi jestem.
Rzuciłem patrząc na w pół przytomną dziewczynę, szedłem korytarzem przez stajnię mijając kolejne boksy.
-Alaska.
Uniosłem brew czując jak opiera ona głowę na mojej klatce piersiowej, oby nie zasnęła.
Będąc już w głównym holu akademii zorientowałem się iż Alaska zasnęła, szczerze mówiąc byłem tym lekko poirytowany. Nic o niej nie wiem, nie wiem w jakim pokoju jest zameldowana, a nawet nie mam jak się o tym dowiedzieć. Chcąc nie chcąc zaniosłem ją do pokoju, położyłem ją w swoim łóżku, sam usiadłem na podłodze. Patrzyłem się chwilę na nią po czym sięgnąłem po książkę.
Na dworze było już jasno, może godzina 6:00. Dziewczyna co jakiś czas przebudzała się jednak zmęczenie brało górę i znowu zapadała w sen. Jednak właśnie w tej chwili wyrwała się nagle z pościeli i stanęła na równych nogach. Mierzyła mnie nieodgadnionym wzrokiem, jednak nic sobie z tego nie zrobiłem.
-Ty.
Uniosłem brew i spojrzałem się na nią z lekką irytacją.
-Co ty sobie myślisz ?
-Zależy o co co chodzi.
Rzuciłem beznamiętnie i znów wbiłem wzrok w książkę.

(Alaska ? Przepraszam, że krótkie)

Od Vanessy CD John'a

- Okej. Muszę Donutowi kupić karmę i nowe szelki- uśmiechnęłam się. 
Wzięliśmy psiaki na tylne siedzenie auta a my usiedliśmy z przodu. W pół godziny byliśmy już w mieście. Zwierzaki wyskoczyły jak oparzone. Weszliśmy do sklepu. John poszedł do części na zewnątrz z kojcami. Donut był wyjątkowo bardzo grzeczny. Jednak gdy zobaczył półkę z karmą zaczął trochę szaleć. 

John?