Od Vanessy CD John'a

- Okej. Muszę Donutowi kupić karmę i nowe szelki- uśmiechnęłam się. 
Wzięliśmy psiaki na tylne siedzenie auta a my usiedliśmy z przodu. W pół godziny byliśmy już w mieście. Zwierzaki wyskoczyły jak oparzone. Weszliśmy do sklepu. John poszedł do części na zewnątrz z kojcami. Donut był wyjątkowo bardzo grzeczny. Jednak gdy zobaczył półkę z karmą zaczął trochę szaleć. 

John? 

Od Kate - C.D Lucas'a

Spojrzałam na chłopaka, jednak nadal nie przestawał maniaczyć w tą przeklętą grę. Nie wiem jaką, ale nie ważne. Zignorowałam go i wstałam z jego łóżka. Bez wszelkiego pożegnania – oprócz ‘’Dobranoc’’ - wyszłam z jego pokoju i skierowałam się do swojego.

Szybko  wzięłam zimny prysznic, następnie wytarłam ciało i założyłam bieliznę oraz luźną – za dużą – koszulkę.  Następnie się położyłam na łóżku, wszystkie moje współlokatorki już spały, a ja jedyna sobie chodziłam po pokoju i się nudziłam. W końcu tak mi się nic nie chciało, że wyszłam z pokoju i zeszłam na dolne piętro.

*

Siedziałam i oglądałam telewizję. W pewnym momencie na dół ktoś zszedł. Spojrzałam na zegar w telewizji – była dopiero 06:28, a mi się nudzi., a teraz się obudziłam… Z góry zszedł Lucas. Spojrzałam na niego. Zasnęłam tak o 3

- O księżniczka już wstała, a myślałem, że one śpią do późniejszych godzin. – powiedział z sarkazmem w głosie.

- To się książę przeliczył. – odparłam.

Wstałam z kanapy i pobiegłam do góry. Wbiegłam do pokoju, szybko się przebrałam, uczesałam i ogólnie po czym wyszłam z pokoju. Zeszłam na dół. Chłopak przełączał z kanału na kanał. Podeszłam do niego. Zabrałam mu pilota i usiadłam tuż obok.

- Oglądałem. – warknął.

- Oglądałeś. – poprawiłam go.

Burknął coś pod nosem. Skrzyżował ręce na wysokości klatki piersiowej i zsunął się nieco z kanapy. Spojrzałam na niego.

- A książę co odwala? – spytałam.

Nie odpowiedział, a co zrobił? Prychnął i odwrócił głowę w drugą stronę. Jak kto woli. W sumie chciałam jechać dzisiaj do miasta na zakupy, w końcu muszę coś nowego mieć.

- A może nie jesteś księciem tylko służącym? – spytałam.

Teraz to w ogóle się obraził, bynajmniej udawał. Widać było. Słaby w tym jest, ale się nauczy.

- Dobra księciu Luke… Możesz zawieźć mnie do miasta? Bo nie chcesz aby księżniczce coś się stało na motorze. – spytałam.

Spojrzał na mnie.  Prychnął tylko, ale w końcu po kolejnych gadaniach o tym, że na mieście się coś może mi stać jak będę na motorze. Uległ. Ojj jaki słodziak, tak się martwi. Ha ha… Dobre… Ja na mieście? Coś sobie zrobić? Śmieszne. No, ale jak wróciłabym z zakupami? No nie ważne. Wyszliśmy z akademii. Poczekałam z 10 minut nim wyjechał swoim autem. Wsiadłam od strony pasażera.

*

Na mieście siedzieliśmy z 3 godziny. Zrobiłam porządne zakupy. Chłopak musiał znosić takie pytania jak :

„A czy dobrze na mnie leży?” , „Ale na pewno?” , „Nie wyglądam za grubo?” i tak w kółko. No co? Chciałam go pomęczyć. Jeszcze jedna para szpilek to jeszcze lepiej było he he. Jak męczyć to na maximum a nie odrobinkę.

- Możemy wracać. – oznajmiłam i się uśmiechnęłam.

- Wreszcie. – mruknął pod nosem.

Strzeliłam mu z palców w czoło.

- Słyszałam. – powiedziałam.

<Luke?>

Od Lucas'a - C.D Kate

Po tym gdy zauważyłem tą dziewczynę na motorze cały dzień siedziałem w moim garażu pracując nad moim Mustangiem Shelby 67. Uwielbiam to auto, dostałem je w spadku po ojcu... I jeszcze parę innych cacek... Gdy już skończyłem polerować auto na błysk zmęczony wróciłem do swojego pokoju, by wziąć prysznic. Po odświeżającym prysznicu wysuszyłem się i ruszyłem do szafki po ciuchy. Jestem tu zaledwie dzień, a znam tą akademię na pamięć, to naprawdę dziwne, bo na ogół zapamiętanie jak dojść do sklepu spożywczego zajmuje mi koło kilku dni... Gdy tylko wyszedłem z pokoju, by udać się na stołówkę znów ją spotkałem... Boże ile razy można wpadać na tą samą dziewczynę?
Uśmiechnąłem się zadziornie ukazując szereg białych prostych zębów.
-Robisz to specjalnie? -Zapytałem z nutką kpiny w głosie
-Nie... Ale za to ty chyba tak... -Mruknęła pod nosem, na co ja się zaśmiałem
-Może... -Powiedziałem i zaśmiałem się ze swojej głupoty -Lucas, ale... Mów mi Luke... -Dodałem wyciągając rękę w stronę nieco onieśmielonej dziewczyny
-Kate... -Uścisnęła dłoń
-Szczerze, już się bałem że sobie coś zrobiłaś księżniczko... -Posłałem jej jeden ze swoich powalających uśmiechów
-Nie jestem księżniczką... -Prychnęła z kpiną, ja tylko przybliżyłem się do niej tak, że czuła mój ciepły oddech na swojej szyi
-Oj nie złość się tak... Księżniczko... -Wyszeptałem jej do ucha podkreślając słowo księżniczka, wyminąłem ją i zostawiłem zdezorientowaną idąc w stronę stołówki. -Dobranoc! -Rzuciłem jeszcze szybko i zniknąłem za drzwiami.
Wszedłem na stołówkę i wziąłem jedno z zielonych jabłek leżących w koszu. Przetarłem je rękawem mojej czarnej bluzy z wielkim logo Dezertera i ruszyłem z powrotem do pokoju. Dziewczyny nie było już na korytarzu na co uśmiechnąłem się sam do siebie i wszedłem do mojego pokoju. Od razu u progu drzwi zjawiła się Nikotyna witając mnie i ocierając się o mnie. Pogładziłem ją i rzuciłem się na wielkie łóżko. To strasznie fajne, że jestem sam w pokoju...Wyjąłem swojego IPhone z kieszeni i zacząłem przeglądać fb, instagrama, snapchata oraz tumbler'a. Nagle ktoś cicho zapukał do mojego pokoju... Na początku myślałem, że się przesłyszałem, lecz pukanie się powtórzyło. Tym razem było o wiele śmielsze i głośniejsze. Nie odrywając się od telefonu krzyknąłem tylko ,,Otwarte!" i wróciłem do gry zwanej Flappy Bird... Koło mojego łóżka nagle pojawiła się Kate, lecz zignorowałem jej obecność wciąż grając w głupią i wkurzającą, lecz wciągającą grę.
-Ekhm... -Dziewczyna głośno odchrząknęła, a jej głos wyrwał mnie z transu, przez co po raz kolejny przegrałem.
-Czego? -Odpowiedziałem lekko wkurzony kolejną przegraną.

Kate??

Od Kate

W akademii przebywam już od kilku miesięcy, a może to tylko tygodnie a mi się wydaje, że miesiące? 
Nie mam pojęcia i co z tego? Nudzi mi się i to strasznie. Nie ma co robić. Teraz lato, najgorzej jest w te upalne dni... Które zdarzają się raz albo dwa razy w tygodniu. Pff... Do kitu z taką pogodą. Wolałabym jak jest cały czas gorąco a nie raz tak, a raz tak. Wyszłam dzisiaj na spacer. Nie chciałam siedzieć w czterech ścianach. Wolałam się przewietrzyć. Najpierw wzięłam zimny prysznic. Umyłam włosy, ciało, a potem wytarłam swoje jakże to "piękne" ciało i wysuszyłam włosy. Założyłam bluzkę, która ledwo sięgała mi do pępka i krótkie jeansowe spodenki. Założyłam niskie buty - converse. 
Schodząc po schodach zauważyłam jakiegoś nowego chłopaka. Wcześniej go nie widziałam, więc logiczne, że jest nowy. No, no... Z wyglądu - ino brać. Jednak postanowiłam, że mogę zrezygnować z poznawania jak na razie. Wyciągnęłam telefon aby sprawdzić godzinę, była dopiero 13:02, więc teraz są korki w mieście. No, ale kto powiedział, że pojadę do miasta? No więc właśnie. Uśmiechnęłam się pod nosem. Wreszcie mogę spokojnie pojeździć w terenie na moim cudeńku - motorze. Tak tego mi brakowało. Poszłam do garażu. Wyprowadziłam pojazd i postawiłam stópkę. Upięłam włosy w kitkę i wsiadłam na motor. Stópkę szybko "schowałam" kopnięciem nogą. Zaczęłam powoli gazować, a kiedy miałam już odjechać, ktoś coś powiedział za mną.
- Czy czasem nie powinno się jeździć w kasku? - spytał. 
Odwróciłam głową. To był ten nowy chłopak. 
- Serio? W kasku? Śmieszny jesteś. Bez niego jest lepiej, więcej adrenaliny masz we krwi, bo nie wiesz czy wyrobisz się na zakręcie. - odparłam z uśmiechem. 
Spojrzałam ponownie przed siebie, zagazowałam kilka razy i ruszyłam przed siebie. 
*
Wróciłam jakoś po 18, zaparkowałam w garażu i wyszłam z niego. Zamknęłam, po czym wbiegłam do akademii. Niestety wpadłam na kogoś... Odsunęłam się do tyłu. Zobaczyłam, że to był znowu ten nowy - ten, który zwrócił mi uwagę, że powinno się jeździć w kasku. 

<Lucas?>

Od John'a - C.D Vanessy

Spojrzałem na Van, a potem na szczeniaka. Praktycznie nic się nie zmienił... Nie to co Nero... Urósł i to cholernie. Nie no istna masakra. Teraz jest bardziej jak jakieś "bydle'' niż szczeniak. Ma dopiero z 8 miesięcy albo 9, nie pamiętam. Wstałem z kanapy i bez słowa ruszyłem w stronę schodów. Obejrzałem się za siebie, popatrzyłem na Vanessę i zacząłem wchodzić po schodach. 
Dotarłem do swojego pokoju, na dzień dobry Nero się na mnie rzucił. Wypadłem z pokoju bo nie zamknąłem za sobą drzwi - szacun. 
- Nero. - mruknąłem i go od siebie odepchnąłem. 
Szczeniak - o ile można go tak nazwać - spuścił głowę na dół. Odwrócił się i zaczął iść w stronę mojego łóżka. Jednak złapałem go za tylną łapę i przyciągnąłem do siebie. Zaczął wariować - czyli skakać, lizać mnie po twarzy, aż wybiegł z pokoju. 
Zauważyłem dopiero teraz czemu śpi na każdym łóżku po kolei jeżeli nikogo nie ma. 
Jego kojec jest tak cholernie mały, że on tam może ledwo siedzieć. Wstałem z ziemi, podszedłem do łóżka, z szafki wziąłem portfel. Wysunąłem szufladę i wyjąłem z niej smycz. Po czym wybiegłem z pokoju. Zamknąłem za sobą. Pobiegłem w kierunku schodów, zbiegłem po nich. Van głaskała Nera po głowie. Podszedłem do nich i zapiąłem mu smycz o obrożę. 
- Idziesz z nami kupić nowy kojec? Bo on sobie śpi na każdym łóżku po kolei... 

<Vanessa? To jak idziesz?>