piątek, 15 stycznia 2016

Od Steven'a CD Ivy

Spojrzałem na dziewczynę, która położyła się na łóżko jakieś trzy metry za mną. Spojrzałem na nią, odwracając trochę głowę. - Nie sądzę, żeby te łóżko było wygodne- uśmiechnąłem się.
- Lepsze to niż zasnąć na stojąco- burknęła i odwróciła się do mnie plecami.
- Co ty w ogóle zrobiłeś?- spytała pielęgniarka.
- Ah, długa historia. Peleus popchnął mnie trochę na płot, z którego wystawał gwóźdź. No i bum. A wie pani doskonale, że z Shire nie ma się nic do gadania- stwierdziłem.
- Shire?- dziewczyna o imieniu Ivy odwróciła trochę głowę w naszą stronę.
- Tak. Chyba jako jedyny mam tutaj takiego ziemniaka- zaśmiałem się i po chwili syknąłem chwytając za ramię, które pielęgniarka kończyła opatrywać.

<Ivy?>

Od Ivy cd Steven

Lekcja biologii. Niby ciekawa jednak jakoś za tym nie przepadam. Siedziałam w ławce i próbowałam skupić się na tym co mówi nauczycielka. Niespecjalnie mi to wychodziło. Czułam, że robię się senna. Powieki powoli stawały się coraz cięższe jednak jeszcze nie zasypiałam. Zebrałam swoje rzeczy i po prostu wyszłam z sali. Wszyscy nauczyciele wiedzą o mojej przypadłości więc nie muszę im się tłumaczyć. Powoli szłam w stronę mojego pokoju. Miałam dość spory kawałek do przejścia. Postanowiłam pójść do pielęgniarki. Na pewno pozwoli mi się u siebie przespać. Zapukałam do drzwi.
-Dzień dooobry -ziewnęłam. W pomieszczeniu siedział jeszcze jakiś chłopak. Kobieta opatrywała mu ranę na ręce. Zignorowałam go. -Może mi pani pożyczyć na kilka godzin to pięknie wyglądające łóżko? -znowu ziewnęłam.
-Jasne. Śpij dobrze Ivy -uśmiechnęła się i wróciła do opatrywania rany nieznajomego.

<Steven? c:>

Od Carl'a - c.d Luizy

Spojrzałem na nią. Ja chce spaaaać, nie chce nigdzie jeździć. Czy tak trudno otrzymać spokojny sen? No, ale dobra. Niech jej już będzie. Szybko podniosłem się z łóżka. Złapałem jej dłoń, tak aby wstała, co robi natychmiast. Ciągnę ją ku drzwiom.
- Miasto? – zaproponowałem.
Blondynka chętnie kiwa głową. Miejmy nadzieję, że to miejsce jej się spodoba. Chociaż nie wiem jak to z kobietami. Jak to się mówiło… Raz chce, raz nie… Nie, nie tak… A! Kobieta zmienną jest. Śmieję się cicho i na nią spoglądam. Niepewnie patrzy na mnie, po czym opuszcza wzrok na ziemię. Zatrzymałem się, tym samym na mnie wpadła. Nie będę jej ciągle ciągnąć za sobą… Powiedziałem aby wskoczyła mi na plecy, co robi dość niepewnie. Szybkim tempem znajduje się na dole, z blondyną na plecach, do których przywarła. Hm… Od kogo by tu pożyczyć auto? No i akurat szedł George. Uśmiecham się. Podchodzę do niego i pytam czy by mógł nas zawieźć do miasta, na co się zgadza. Dziewczyna zeskoczyła mi z pleców i pobiegła… Nawet nie wiem gdzie.

Luiza? ;x

Od Carl'a - c.d Ivy

Blondyna zignorowała mnie, tym samym wymijając moją osobę. Wzruszyłem ramionami. Co ja? Opiekunka? Mam lecieć za nią? No chyba nie. Wyszła z akademika, a ja ponownie zasiadłem w moim ulubionym miejscu – na kanapie, w salonie, przed telewizorem. Zgarniam pilota, który trzymała jakaś niewiasta, a dokładniej Luiza. Śmieje się z niej i wygodnie się rozkładam na miękkiej kanapie. Opieram się o znajomą i przymrużam oczy. Mam nadzieję, że mnie nie pogryzie. Na tą myśl zaczynam się śmiać w środku i spoglądam na blondynkę, która wpatruje się w wielki ekran telewizora, co chwile zmieniałem kanały, szukając czegoś ciekawego, a jednocześnie pożytecznego.
~
W końcu prawie usypiam, a do akademii ktoś wszedł, tym samym upadając. No i sam huk mnie wybudził z tego transu zasypiania. Zerwałem się z kanapy i spoglądam na schody, leżała tam nowa osoba, właściwie to ta, co mnie wyminęła. Podchodzę do niej. Ma oczy zamknięte. Zasnęła? Dziwna jest. Uh… Wzdycham i podnoszę ją, tym samym przenosząc ją na drugą kanapę. Delikatnie ją położyłem, po czym ponownie kładę się koło Luizy i spoglądam na śpiącą osobę.

Ivy? 

wtorek, 12 stycznia 2016

Od Luizy - c.d Carl'a

- Chcesz iść się przejść, przejechać na naszych czterokopytnych przyjaciołach? - spytałam niepewnie. - Albo się chociaż przejść...
Carl pokręcił głową i ukrył twarz w poduszce.
- No proszę... - niemal szepnęłam.
- A nie możemy jutro? - skierował twarz w moją stronę.
Spojrzałam na niego błagalnie, choć i tak czułam, że się nie zgodzi.
Chłopak podniósł się do pozycji siedzącej. Spojrzał na mnie po czym na okno.
-Hmm... No... Może... Gdyby pogoda nam sprzyjała. - uśmiechnął się z satysfakcją. 
Cudnie. 
-W takim razie może gdzieś pojedziemy? 
(Carl?)