Od Carl'a - c.d Ivy

Wracam już z kolejnej domówki, dzisiaj nie mogłem już pić, w końcu trzeba trochę przystopować. Choć ciecz, która drażniła moje gardło, dawała mi możliwość zabawy jeszcze większej niż zwykle, tym razem trzeba było się ogarnąć. Kroczę korytarzem, z głową w chmurach, gdzie wciąż rozmyślam o alkoholu. Jednak tą czynność, jaką jest myślenie o tej cieczy, została natychmiastowo przerwana. Spoglądam na dół, gdzie już znajdowała się dziewczyna, niższa ode mnie. Była to blondynka, jakiej nie znałem.

- P-przepraszam… - powiedziała cicho, że prawie iż tego niedosłyszałem.

Nie unosi głowy, nie spogląda na mnie, tylko zbiera parę kartek, które jej wypadły. Uśmiecham się i przykucam tuż obok niej. Pomagam nieznajomej. Kiedy szybko pozbierałem, oddałem to co należało do niej. Niepewnie unosi głowę i kiwa nią w geście podziękowania. Zdążyłem się przyjrzeć jej oczom, które były koloru niebieskiego, jakby takie nieobecne, puste… Podnoszę się i patrzę na nią jeszcze chwilę, kiedy wyciągam w jej stronę rękę. Jednak ona nie korzysta z pomocy, sama wstaje, a ja się tylko na nią patrzę. Nie była chyba towarzyska, takie miałem wrażenie, ale nigdy nie wiadomo. 

Ivy? C:

Od Ivy

Leżałam na łóżku w swoim pokoju. Moje współlokatorki gdzieś wywiało więc miałam szansę pouczyć się w spokoju. Nie mam nic przeciwko nim jednak ciężko jest mi się skupić na nauce kiedy ktoś siedzi obok. 
Przeglądałam notatki z historii. Przepisywałam je jeszcze raz jednak troszeczkę je skracałam. W podręczniku natrafiłam na zdjęcie obrazu z Napoleonem. Dorysowałam mu okulary, imprezową czapeczkę, plastikowy kubek i balony. 
-Napoleon Borntoparty -mówiłam pisząc to przy moim dziele. Uśmiechnęłam się sama do siebie. -Ubogie te notatki -westchnęłam. -Trzeba je trochę wzbogacić -wstałam z łóżka, ubrałam sweter i różowe kapcie z mordkami króliczków. Prezent od babci. Nie ma co się rozgadywać. Wyszłam z pokoju biorąc zeszyt i podręcznik ze sobą. Zerknęłam na jedno z okien kiedy przechodziłam korytarzem. Na dworze było już ciemno. Wyciągnęłam telefon. No tak… 22. Całe szczęście, że biblioteka otwarta jest cały czas. Przyznam się. Szłam zamyślona i nie zwracałam uwagi na to co dzieje się wokół mnie. Nad czym tak myślałam? Rzecz jasna nad zakończeniem książki, którą aktualnie czytam. Idąc z głową w chmurach nie zauważyłam chłopaka, który szedł centralnie na mnie. Też najwidoczniej nad czymś myślał, ponieważ wpadliśmy na siebie. Oczywiście ja kurdupel musiałam się przewrócić. 
-P-przepraszam -mruknęłam nie podnosząc na niego wzroku.

< Carl? c: >

OD Levi'ego C.D. Alaski

Chwyciłem Alaskę za rękę i zacząłem prowadzić ją za teren szkoły.
-To gdzie idziemy ?
-Tajemnica.
-Ale...
Przyciągnąłem ją do siebie, jedną rękę objąłem ją w taki przybliżając ją bardziej do siebie zaś drugą chwyciłem ją za podbródek i stanowczo pocałowałem ją. Stanowczość przerodziła się w namiętność. Dziewczyna wplotła dłoń w moje włosy po czym odchyliła moją głowę w tył.
-Al, nie zapędzasz się.
Wymruczałem i odsunąłem ją od siebie, pocałowałem ją po czym znów prowadziłem poza akademię. Po jakiś 15 minutach szliśmy objęci przez las.
-Nie masz nic przeciwko takim spacerom prawda ?
Pocałowałem ją w czubek głowy. Skinęła głową, uśmiechnąłem się lekko patrząc przed siebie.
-Levi...
Alaska zatrzymała się i chciała coś z siebie wykrztusić ale nie dawała rady, patrzyłem się na nią wyczekująco jednak ona wciąż nic nie mówiła.

(Alaska ? Trochu brak pomysłow)

~Ivy Decker i Quinn

Do Akademii Diamond przybyła nowa uczennica, także ze swoim wierzchowcem, o to i oni:



|| Ivy Decker|| 18 lat|| Kobieta|| 

|| Quinn|| 10 lat|| Klacz

Od Carl'a - c.d Luizy

Spojrzałem na dziewczynę, która szybko powędrowała do swojego pokoju. Nie poszedłem za nią, ani teraz, ani później tam się nie znalazłem. Wchodzę do swojego pokoju, gdzie nadal nikogo nie było. Siadam na łóżku, sięgam po telefon, który od razu podłączam do ładowarki, którą wcześnie podłączyłem do kontaktu. Odkładam urządzenie na szafkę nocną. Uśmiecham się pod nosem i rozkładam wygodnie na łóżku, które było ładnie pościelone. Przymykam oczy, już usypiam… Moje myśli odpływają, a tu nagle ktoś puka do drzwi i wchodzi do środka. Niechętnie otwieram szerzej oczy i podnoszę się. Spoglądam na osobę, która tutaj weszła. Okazała się nią być Luiza. Niepewnie przekręcam głowę na bok, nie mając pojęcia co tutaj robi. Wchodzi do środka, zamyka za sobą drzwi i przysiada tuż obok mojej osoby. Posyłam jej lekki uśmiech.

- Coś się stało? – spytałem.

Pokręciła przecząco głową, nic więcej nie mówiąc. Niepewnie się uśmiecha, uśmiechnąłem się jeszcze szerzej, tym razem odsłaniam swoje białe, proste kiełki.

- Chcesz iść się przejść, przejechać na naszych czterokopytnych przyjaciołach?

Luiza? Brak pomysłu ;-;