Od Carl'a - c.d Luizy

- Carl. - odparłem beznamiętnym tonem głosu. 
Wyciągnąłem ku dziewczynie dłoń, a ta delikatnie ją ścisnęła. Uśmiechnąłem się dość szeroko, tym samym ukazałem szereg prostych, białych zębów. Zaśmiała się cicho i puściła moją dłoń, wysuwając swoją rękę. Przewróciłem oczami. 
- Od dawna tu jesteś? - spytałem. 
- Nie, jakoś parę tygodni. - odparła. - A pan Carl przyjechał dzisiaj, nieprawda? 
Pokiwałem głową i kiedy tylko usłyszałem pisk opon, przesunąłem się do tyłu. Znowu oni, czego oni mogli chcieć? Dziewczyna z ciekawością wyjrzała zza mojego ramienia, po czym spojrzała na mnie, jej wzrok mówił sam za siebie "Kto to jest?", nie będę się niczym dzielić. Problemy z przeszłości niech zostaną tam z tyłu, a nie aby wszystko niszczyły w teraźniejszości. 
- Zaraz przyjdę. - powiedziałem odwracając się do Luizy i przygniotłem ją delikatnie do drzwi od stajni, a sam wyszedłem aby załatwić to po co przyjechali. 
~
Nie wiem ile czasu minęło, bo się już ściemniło, ale najważniejsze, że się ich jako tako pozbyłem. Pewnie przyjadą znowu, chcą wszystkiego co im wcześniej mówiłem, ale mogą przecież jechać do klubu gejów, a nie przyjeżdżają tutaj. Co prawda klub należy do mojego znajomego, który jest gejem, a tam pracowałem tylko jako barman, to nie zmienia postaci rzeczy, że będę dobry dla nich kiedy tu przyjeżdżają... Ale w końcu pojechali i mam sposób na kilka tygodni.
Wróciłem do stajni, Luizy tam nie było. Pewnie poszła do akademika. Tym samym tam się udałem...
~
Na stołówce wszyscy siedzieli, jedli kolację, kolację? Tak... Albo podwieczorek, nie ważne. Jednak chodzi o to, że nie było tam blondyny. Co w pokoju jest? Teraz tylko gdzie ona ma ten pokój. Udałem się do sekretarki, która na początku nie chciała powiedzieć gdzie "mieszka" dziewczyna, ale ostatecznie mi powiedziała, pokój numer 4, ma się to coś, heh... 
Szybko odnalazłem pokój i bez wszelkiego pukania, wszedłem od razu do środka. Luiza leżała na łóżku i szukała czegoś w torbie, chyba nie usłyszała, że wszedłem. Korzystając z tego, że była zajęta, powolnym krokiem podchodziłem do jej łóżka, a kiedy tam się znalazłem od razu rzuciłem się tuż obok niej i wtulając w jej plecy. Od razu zesztywniała, dało się to odczuć, ale nie zrobiłem sobie z tego nic większego. 

Luizo? :>

Od Luizy - c.d Carl'a

Po cały treningu zaprowadziłam Arabelle na padok. W drodze powrotnej kiedy to wracałam z padoku na mojej drodze pojawił się... Tak, co za przypadek... Tego chłopaka tak łatwo się nie pozbędę. 
Spróbowałam go ominąć, ale on niespodziewanie złapał mnie lekko za rękę i przyciągnął do siebie.
- Co ty tak się złościsz? Nie słyszałaś, że złość piękności szkodzi? - wyszeptał mi na ucho, po czym uśmiechnął się łobuzersko, co wzbudziło we mnie mały niepokój.
-A ty nie słyszałeś o czymś takim jak: naruszanie przestrzeni osobistej? - odparłam pytaniem i wtedy puścił moją dłoń. Nie zdołałam powstrzymać się od uśmiechu, tak jak i on.
-Wiem to było głupie. - zaśmiałam się. - A tak w ogóle to jestem Luiza.
(Carl? Następne opowiadanie będzie lepsze, wybacz, brak weny mnie dopada ;/)

Od Carl'a - c.d Luizy

Dziewczyna jeździła tak jak należało, a ja miałem totalną zlewkę na tą jazdę. Nie miałem zbytniej ochoty jeździć. No, ale lepiej nie podpaść już pierwszego dnia. Jednak się prawie podpadło, komu? Trenerowi, skąd ja go znałem? Hm... To był chyba ten co też napadał albo tamtego bliźniak, z tego co słyszałem to miał bliźniaka. Wykonywałem polecenia, które w sumie dyktował. No cóż, jak mus to mus. Prawie na niego wpadłem, ale to nie moja wina! Znaczy moja, w pewnym sensie... Nie ważne. 
~
Po skończonym treningu postanowiłem, że nie będę jeździł teraz. Może za parę dni, tygodni... Ten ogier dla mnie nie jest dobry na treningi WKKW, mogłem własnego przywieźć, a nie przepraszam, został w Argentynie. O ile jeszcze tam jest. Westchnąłem ciężko, ogłowie i siodło odniosłem, a ogiera pozostawiłem na pastwisku. Wychodząc ze stajni wpadłem na tą blondynę, co gadała o naruszeniu jej przestrzeni osobistej. Od razu chciała mnie wyminąć, jednak jej na to nie pozwoliłem. Złapałem lekko jej rękę i przyciągnąłem do siebie. 
- Co ty tak się złościsz? Nie słyszałaś, że złość piękności szkodzi? - wyszeptałem jej na ucho, uśmiechnąłem się tym swoim uśmieszkiem, który już znała większość kobiet. 

Luizo? Brak oryginalnego pomysłu. 

Od John'a - c.d Vanessy

- Też Cię kocham. - odparłem napierając swoimi ustami na jej usta. 
Dziewczyna rękoma objęła moją szyję. Uśmiechnąłem się, uniosłem się nieco do góry, tym samym rozłączając nasze usta. Spojrzałem na Vanessę. Te dwa słowa, które mówimy sobie dość często, takie proste, a tyle znaczą. Choć u nie których one są mówione bez wszelkiego zaangażowania, mówią bo mówią. Tak jest w większości... Westchnąłem cicho i usiadłem na skraju łóżka. Vanessa podniosła się i przybliżyła do mnie. 
- Co jest? - spytała, a jej głos delikatnie zmienił barwę. 
Uśmiechnąłem się blado. 
- Nic nie jest, po prostu nie mam na nic ochoty. - odparłem delikatnie obejmując dziewczynę w talii. Przyciągnąłem ją do siebie. Nos zanurzyłem w jej czarnych jak noc włosach. Ślicznie pachniały, były cudownie miękkie. Uśmiechnąłem się w duchu i przymknąłem nieco oczy.

Vanessa? 

Od Luizy - c.d Carl'a

Po kilku minutach znalazłam się już w stajni. Niestety Arabelli boks nie był położony gdzieś daleko, a więc trzeba było jeszcze trochę przejść, ale najpierw poszłam po cały sprzęt.
Po paru minutach, gdy to już wszystko miałam, podeszłam do boksu klaczy. Schowałam uzdę za plecy i wolno weszłam do boksu. Gdy założyłam jej wodze na szyje, zwróciła ku mnie łeb i popatrzyła na mnie badawczo. Z nadzieją szturchnęła pyskiem kieszeń kurtki, a ja pomimo całej swojej determinacji nie potrafiłam powstrzymać się od uśmiechu. Założyłam jej uzdę na głowę, wyciągnęłam uszy przed nagłówek, pogładziłam grzywę i poklepałam szyję konia. Wyczyściłam ją, a następnie osiodłałam.
Zaprowadziłam ją przed wejściem do stajni i szybkim ruchem wsiadłam na klacz.
Wjeżdżając na krytą ujeżdżalnie widziałam z dwie osoby, które robiły dla rozgrzewki rundy wokół ujeżdżalni. Trener także polecił mi to samo, a więc nie było wyboru...
-Przejdźcie teraz w kłus. - powiedział trener gadając z kimś przez telefon i paląc papierosa. 
Skróciłam wodze i przybrałam odpowiednią pozycję i uderzyłam ją łydkami. Arabella kroczyła z głową nisko przy ziemi, więc ścisnęłam ją mocniej nogami.
-Musisz ją obudzić. - poradził trener, kończąc z kimś rozmowę. 
Uderzyłam z całej siły łydkami i wreszcie poczułam, że Arabella przyśpiesza kroku. 
Po chwili dołączyło kilka osób. 
-Teraz przejdźcie w galop. 
Opuściłam biodra i Arabella pogalopował przed siebie i tak przez kilka minut.
-Dobra, wystarczy. - Zawołał trener. - Zwolnijcie.
Na te słowa wszyscy zatrzymali swoje wierzchowce i zwrócili wzrok ku niemu. Kątem oka dostrzegłam jak do ujeżdżalni wparowuje ten sam chłopa, co dziś miałam z nim styczność.
Jęknęłam w duchu i z powrotem skupiłam się na tym, co mówi trener. 
Następnie przeszliśmy do treningu. 
(Carl? Wiem nudne, ale weny zabrakło ;-; )