Słońce powoli zachodziło za horyzont. Wyprowadziłam mojego konia z przyczepy i powoli ruszyłam w stronę stajni. Diadem, chyba tak jak ja, nie czuł się zbyt dobrze w nowym miejscu. Było zbyt duże i zaludnione.
Wprowadziłam konia do boksu. Posiedziałam z nim chwilę, zastanawiając się, czy nie lepiej było9by wypuścić go na pastwisko. To stanowczo zniwelowałoby jego stres. Mimo wszystko, Diadem musiał przyzwyczaić się najpierw do boksu i innych koni. Opuściłam go w milczeniu.
Siedziałam w pokoju, razem z Belką. Moja papuga z zainteresowaniem skakała po łóżku, po podłodze i szafkach. Chwytała przypadkowe przedmioty i przynosiła je mi, bądź rozrzucała po pokoju.
Przed południem dnia następnego, udałam się na spacer po obejściach akademii. Belka siedziała na moim ramieniu, niepewnie rozglądając się wokoło.
Chodziłam po całej akademii już prawie pół godziny bez celu. Miałam zamiar zapoznać się z kimkolwiek, by mieć chociaż kogoś, do kogo można zwrócić się w trudnej sytuacji.
W końcu zebrałam się na odwagę i podeszłam do jakiejś dziewczyny, siedzącej na ławce i szukającej czegoś w torebce.
Stałam przez chwilę naprzeciwko dziewczyny, zastanawiając się, co zrobić. Nagle, jakby chcąc przyjść mi z pomocą, Belka zeskoczyła z mojego ramienia, wskoczyła na ławkę i zajrzała do torby należącej do dziewczyny. Zamarłam.
< Kingo? >
środa, 5 sierpnia 2015
Witamy Antyma Dudę i jego wierzchowca Kondora!
Imię: Antym
Pseudo: brak przezwisk.
Nazwisko: Duda
Wiek: 20 lat
Głos: Krzysztof Klenczon
Charakter: Daje się poznać jako człowiek pozornie sympatyczny. Pragnie przede wszystkim zrobić karierę i w wielu wypadkach jest nastawiony na zysk. Jest ambitny, inteligentny i, w niektórych sytuacjach, pozbawiony skrupułów. Potrafi jednak być szczery, spokojny, romantyczny, przyzwoity i wyrozumiały. Łatwo przywiązuje się zarówno do ludzi, jak i do zwierząt. Bardzo lubi koty.
Aparycja: 176 cm wzrostu, ubiera się schludnie ale w miarę wygodnie.
Hobby: bardzo zawiła sprawa. Zawsze interesowała go manipulacja...
Partnerka: jeszcze brak.
Rodzina: Tam, na Podlasiu
Ciekawostki: - Jest leworęczny
- Ma skłonności do manipulacji
- Z niewyjaśnionych powodów darzy koty jakimś niezwykłym uczuciem.
Historia: Wychował w Radzyniu Podlaskim - w Polsce. Był jednym z szarych obywateli tegoż kraju, przez dwadzieścia lat swojego życia. Zaczął studiować marketing i zarządzanie. Niestety, w jego życiu nastąpiła na pozór mało ważna zmiana, o której woli nie mówić. Wyjechał do Ameryki i dostał się na Akademię Diamond.
Koń: Kondor
Pupil: Może chciałby mieć... najpierw musiałby się z nim zżyć.
Pokój nr: 1
Login: bziobzio
Dodatkowe zdjęcia: [x] [x] [x]
Pseudo: brak przezwisk.
Nazwisko: Duda
Wiek: 20 lat
Głos: Krzysztof Klenczon
Charakter: Daje się poznać jako człowiek pozornie sympatyczny. Pragnie przede wszystkim zrobić karierę i w wielu wypadkach jest nastawiony na zysk. Jest ambitny, inteligentny i, w niektórych sytuacjach, pozbawiony skrupułów. Potrafi jednak być szczery, spokojny, romantyczny, przyzwoity i wyrozumiały. Łatwo przywiązuje się zarówno do ludzi, jak i do zwierząt. Bardzo lubi koty.
Aparycja: 176 cm wzrostu, ubiera się schludnie ale w miarę wygodnie.
Hobby: bardzo zawiła sprawa. Zawsze interesowała go manipulacja...
Partnerka: jeszcze brak.
Rodzina: Tam, na Podlasiu
Ciekawostki: - Jest leworęczny
- Ma skłonności do manipulacji
- Z niewyjaśnionych powodów darzy koty jakimś niezwykłym uczuciem.
Historia: Wychował w Radzyniu Podlaskim - w Polsce. Był jednym z szarych obywateli tegoż kraju, przez dwadzieścia lat swojego życia. Zaczął studiować marketing i zarządzanie. Niestety, w jego życiu nastąpiła na pozór mało ważna zmiana, o której woli nie mówić. Wyjechał do Ameryki i dostał się na Akademię Diamond.
Koń: Kondor
Pupil: Może chciałby mieć... najpierw musiałby się z nim zżyć.
Pokój nr: 1
Login: bziobzio
Dodatkowe zdjęcia: [x] [x] [x]
Imię: Kondor
Płeć: ogier
Wiek: 3 lata
Rasa: wygląda jak koń fiordzki...
Budowa: masywny koń o mocnej budowie ciała, dobrym umięśnieniu, spokojnym chodzie i silnych, okazałych nogach.
Usposobienie: koń niezbyt narowisty, aczkolwiek wymagający doświadczonego jeźdźca. Umiejętności dosiadającego wyczuwa doskonale i wie, jak i kiedy ma się zachowywać.
Specjalizacja: skoki
Inne:- uwielbia podjadanie trawy podczas wyjazdów w teren. Trudno go przed tym powstrzymać.
Nr. boksu: 27
Właściciel: Antym Duda
Płeć: ogier
Wiek: 3 lata
Rasa: wygląda jak koń fiordzki...
Budowa: masywny koń o mocnej budowie ciała, dobrym umięśnieniu, spokojnym chodzie i silnych, okazałych nogach.
Usposobienie: koń niezbyt narowisty, aczkolwiek wymagający doświadczonego jeźdźca. Umiejętności dosiadającego wyczuwa doskonale i wie, jak i kiedy ma się zachowywać.
Specjalizacja: skoki
Inne:- uwielbia podjadanie trawy podczas wyjazdów w teren. Trudno go przed tym powstrzymać.
Nr. boksu: 27
Właściciel: Antym Duda
wtorek, 4 sierpnia 2015
Odchodzą!
Niestety z akademii z różnych przyczyn odchodzi jedenaście osób.
.gif)
~Annie Norie i jej suczka Meilin~
Powód odejścia: usunięcie konta na howrse
~Charli Ville i jej koń Apach~
Powód odejścia: decyzja właściciela
~Arya Lovengod, jej koń Septum i pies Baron~
Powód odejścia: Właściciel dołączył inną postacią.
~Chloe Anderson i jej wierzchowiec Antique~
Powód decyzji: usunięcie konta na howrse
~Ethan Cody Arnaud i Rainy Night~
Powód decyzji: usunięcie konta na howrse
~Madeline Volpe, klacz Harmony i pupil Hash~
Powód decyzji: usunięcie konta na howrse
~Lexington Daireen i wierzchowiec Elendil~
Powód decyzji: usunięcie konta na howrse
~Elisabeth Elianor Prosever, konie Ramzes III i Xenia oraz sunia Ilia~
Powód decyzji: usunięcie konta na howrse
~Dariusz Moon i klacz Marihuana~
Powód decyzji: usunięcie konta na howrse
~Ross Lynch i ogier Sharp Knight ~
Powód decyzji: usunięcie konta na howrse
~Jeremy Fredrik, wierzchowiec Thousand Sunny i piesek Paku ~
Powód odejścia: decyzja właściciela
Od Catheriny C.D. Liona
Spojrzałam na chłopaka i westchnęłam.
-Dzięki.-Powiedziałam wstając. Nadal bolało, ale co tam mogło być gorzej.
-Zróbmy tak, że w zamian za podziękowanie pójdziesz, że mną na drinka.-Zaproponował, a ja spojrzałam na niego zrezygnowana.
-Dobra pójdę z Tobą.-Mruknęłam i oboje wyszliśmy z pokoju chłopaka. Brunet ruszył korytarzem, który nie wiem jeszcze gdzie prowadził. Dotrzymywałam mu kroku, choć każde kolejne posunięcie dalej sprawiało trochę bólu. Choć do miasta były niespełna dwa kilometry, chłopak poprowadził mnie na parking w stronę czerwonego pick-up'a. Pewnie sądził, że nie zniosę tyle marszu. Bez słowa usiadłam na miejscu pasażera, a brunet za kierownicą. Chłopak włożył kluczyk do stacyjki i przekręcił go, na co samochód zaczął rzęzić. Oboje sądziliśmy, że nie zapali, ale ku naszej uciesze pojazd wydał z siebie głośny pomruk, żeby po chwili przejść na cichsze obroty.
-Brawo.-Mruknął brunet wyjeżdżając z parkingu. Nie zdążyliśmy zamienić, ani jednego zdania, kiedy byliśmy już w mieście. Chłopak zaparkował przed jednym z niewielu barów i zgasił samochód. Wysiadłam niechętnie z pojazdu i ruszyłam za brunetem, który jako dżentelmen przepuścił mnie w drzwiach. Zajęliśmy stolik w kącie baru.
-Zanim zaczniemy jakąkolwiek rozmowę, zapytam z grzeczności czego byś się napiła.-Powiedział,a ja spojrzałam na niego.
-Chyba zapisze sobie tą datę w kalendarzu.-Prychnęłam, ale jednak po chwili dodałam.-Mojito bez alkoholowe.
Chłopak wstał od stolika i ruszył do baru. Po paru minutach wrócił dzierżąc w dłoniach dwie szklanki z moim ulubionym drinkiem. Brunet postawił je na stoliku i usiadł na przeciwko mnie. Zasmakowałam napoju i spojrzałam na bruneta.
-Hmmm nawet nie wiem jak się nazywa.-Pomyślałam odstawiając szklankę, na bok.
-Nadal boli?-Zapytał i wskazał do dołu.
-Trochę.-Przyznałam i spojrzałam na chłopaka, który popijał drinka rozglądając się po pubie. Zapadła po między dłuższa chwila milczenia. Wreszcie skrępowana trochę tym westchnęłam, co skierowało na mnie spojrzenie bruneta.
-Jestem Catherina.-Powiedziałam i spojrzałam na chłopaka. Uśmiechnął się zadziornie i przetrzymał mnie w oczekiwaniu.
-Kurde odpowiesz, czy będziesz siedział jak zaklęty.-Mruknęłam, kiedy chłopak nie odpowiadał przez dłuższy czas. Brunet zaśmiał się, ale po chwili się opanował.
-Jestem Mike.-Przedstawił się, ale mi coś tu nie pasowało.
-Nie wierze ci.-Odparłam chłodno.
-Kurde wykrywacz kłamstw masz czy co?-Zapytał śmiejąc się.
-A więc?-Ponagliłam go.
Lion?
Przedstawisz się czy nie? :)
-Dzięki.-Powiedziałam wstając. Nadal bolało, ale co tam mogło być gorzej.
-Zróbmy tak, że w zamian za podziękowanie pójdziesz, że mną na drinka.-Zaproponował, a ja spojrzałam na niego zrezygnowana.
-Dobra pójdę z Tobą.-Mruknęłam i oboje wyszliśmy z pokoju chłopaka. Brunet ruszył korytarzem, który nie wiem jeszcze gdzie prowadził. Dotrzymywałam mu kroku, choć każde kolejne posunięcie dalej sprawiało trochę bólu. Choć do miasta były niespełna dwa kilometry, chłopak poprowadził mnie na parking w stronę czerwonego pick-up'a. Pewnie sądził, że nie zniosę tyle marszu. Bez słowa usiadłam na miejscu pasażera, a brunet za kierownicą. Chłopak włożył kluczyk do stacyjki i przekręcił go, na co samochód zaczął rzęzić. Oboje sądziliśmy, że nie zapali, ale ku naszej uciesze pojazd wydał z siebie głośny pomruk, żeby po chwili przejść na cichsze obroty.
-Brawo.-Mruknął brunet wyjeżdżając z parkingu. Nie zdążyliśmy zamienić, ani jednego zdania, kiedy byliśmy już w mieście. Chłopak zaparkował przed jednym z niewielu barów i zgasił samochód. Wysiadłam niechętnie z pojazdu i ruszyłam za brunetem, który jako dżentelmen przepuścił mnie w drzwiach. Zajęliśmy stolik w kącie baru.
-Zanim zaczniemy jakąkolwiek rozmowę, zapytam z grzeczności czego byś się napiła.-Powiedział,a ja spojrzałam na niego.
-Chyba zapisze sobie tą datę w kalendarzu.-Prychnęłam, ale jednak po chwili dodałam.-Mojito bez alkoholowe.
Chłopak wstał od stolika i ruszył do baru. Po paru minutach wrócił dzierżąc w dłoniach dwie szklanki z moim ulubionym drinkiem. Brunet postawił je na stoliku i usiadł na przeciwko mnie. Zasmakowałam napoju i spojrzałam na bruneta.
-Hmmm nawet nie wiem jak się nazywa.-Pomyślałam odstawiając szklankę, na bok.
-Nadal boli?-Zapytał i wskazał do dołu.
-Trochę.-Przyznałam i spojrzałam na chłopaka, który popijał drinka rozglądając się po pubie. Zapadła po między dłuższa chwila milczenia. Wreszcie skrępowana trochę tym westchnęłam, co skierowało na mnie spojrzenie bruneta.
-Jestem Catherina.-Powiedziałam i spojrzałam na chłopaka. Uśmiechnął się zadziornie i przetrzymał mnie w oczekiwaniu.
-Kurde odpowiesz, czy będziesz siedział jak zaklęty.-Mruknęłam, kiedy chłopak nie odpowiadał przez dłuższy czas. Brunet zaśmiał się, ale po chwili się opanował.
-Jestem Mike.-Przedstawił się, ale mi coś tu nie pasowało.
-Nie wierze ci.-Odparłam chłodno.
-Kurde wykrywacz kłamstw masz czy co?-Zapytał śmiejąc się.
-A więc?-Ponagliłam go.
Lion?
Przedstawisz się czy nie? :)
poniedziałek, 3 sierpnia 2015
Od Liona c.d: Catheriny
Ten dzień jak każdy kolejny zapowiadał się hm... po prostu beznadziejnie nudno. Ludzie ostatnio stali się straszliwie sztywni i dawno to miejsce nie widziało jakiejś dobrej imprezki.
No nic, co zrobię jak nic nie zrobię? Jak co dzień z rana ubrałem się w luźne, apetycznie zwisające mi na biodrach dresowe spodnie i razem z Achają poszliśmy biegać.
Chwała ludowi, że na nikogo się nie natchnąłem bo nie ręczyłbym za siebie gdyż jestem w średnim nastroju do cackania się z innymi i słuchania ich nędznego ględzenia.
Humor nieco mi się poprawił po wyczerpującym treningu jednak nadal nie było to samopoczucie tak dobre jak dawniej.
Chcąc nie chcąc wziąłem lodowaty, orzeźwiający prysznic po czym nakarmiłem Aję, a na samym końcu udałem się na stołówkę.
Standardowo wepchnąłem się przed kolejkę ale nikt nawet nie zaprotestował. Miło, doprawdy miluchnie.
Zająłem miejsce przy swoim stoliku i delektowałem się tym jakże obrzydliwym śniadaniem. Chryste... kto zatrudnia takie kucharki ? One kurde gotować nie potrafią.
Wracając do pokoju z zamiarem ucięcia sobie przyjemnej drzemki natknąłem się na jakąś nową laskę, która starała się podołać wyzwaniu jakim był stos książek i olbrzymia walizka.
Była to najlepsza komedia, której miałem okazję być świadkiem od bardzo dawna. Prawdą jest, że mógłbym jej pomóc ale wówczas zniszczył bym sobie najlepszy fun.
W końcu nie zauważając mojej osoby wpadła na mnie z tymi wszystkimi tobołkami po czym w bardzo efektownym upadku wylądowała na podłodze.
Skupiłem wzrok na swoich butach aby nie wybuchnąć głośnym śmiechem.
Koleżanka mrucząc coś pod nosem powoli zbierała się z gleby kiedy nagle zza okna dobiegło do nas rżenie konia, który niewdzięcznie utrudniał robotę stajennemu.
Widząc minę dziewczyny nie ulegało wątpliwości to, że owa bestia należała do niej. Rzuciła się pędęm w tamtą stronę dzięki czemu miałem jeszcze trochę czasu na rozrywkę.
W pewnym momencie zarówno ona jak i koń zniknęli mi z pola widzenie zatem i ja wyszedłem na dwór i ruszyłem na ich poszukiwania. Nie zajęło mi to dużo czadu gdyż byli w stajni. Koń wreszcie w boksie, a ona? Ona siedziała wykończona i nie wiem czy przypadkiem nie płakała.
- Co jest? - zapytałem opierając się o framugę przy wejściu.
- Ten dzień już lepszy być nie może.
- Owszem może, gdyż tutaj jestem. - rzuciłem sarkastycznie
- Nie mam nastroju na żarty.
- Wstawaj. Idziemy na drinka uczcić Twoje... hmmm widowiskowe przybycie. - wygiąłem usta w cierpkim uśmieszku.
- Ha, śmieszne.- prychnęła. - Nigdzie nie idę.
- A to dlaczego?
- Dlatego - mruknęła i kiwnęła głową na swoje stopy i dopiero wtedy zwróciłem uwagę na zakrwawione kostki. Jak to możliwe, iż nie spostrzegłem tego wcześniej ?
- Nie możesz chodzić?
- Boli.
- No nie dziwię się. - westchnąłem i przykucnąłem obok.- Zobaczmy co tutaj mamy. - zacząłem podwijać jej powolutku nogwakę.
- Po co to robisz? Dopiero co miałeś świetny ubaw, może pośmiej się jeszcze?
- Ty zapewniłaś mi swego rodzaju rozrywkę więc teraz mus Ci pomóc. Nie marudź tylko to pokaż.
- Nie.
- Nie?
- No nie.
- Skoro tak.- pokręciłem z dezaprobatą głową. Nie pozwolisz mi obejrzeć tego tutaj maleńka to zrobię to w swoim pokoju. Jedną rękę włożyłem pod jej kolana a drugą objąłem plecy i w mgnieniu oka znajdowała się w moich łapach w pozycji "na pannę '' nim zdążyła wydać z siebie jakikolwiek protest. Była szczupła więc bez najmniejszego problemu sprężystym krokiem pokonywałem metr za metrem, aż otworzyłem z kopa swoje drzwi.
- Nie ruszaj się - nakazałem stanowczo i posadziłem ją na łóżku zrzucając przy tym parę zalegających ubrań na podłogę. Poszedłem do łazienki po apteczkę i ręcznik, który rozłożyłem pod jej nogami. Delikatnie ściągnąłem buty i skarpetki po czym polałem rany wodą utlenioną, dokładnie je oczyszczając. - Do wesela się zagoi - oznajmiłem kończąc robić opatrunek. - Skoro już tu jesteśmy to co będzie z tym drinkiem ? Przeprosiłbym za bałagan ale nie byłoby to szczere więc sobie oszczędzę - dodałem.
< Catherina ? c: >
No nic, co zrobię jak nic nie zrobię? Jak co dzień z rana ubrałem się w luźne, apetycznie zwisające mi na biodrach dresowe spodnie i razem z Achają poszliśmy biegać.
Chwała ludowi, że na nikogo się nie natchnąłem bo nie ręczyłbym za siebie gdyż jestem w średnim nastroju do cackania się z innymi i słuchania ich nędznego ględzenia.
Humor nieco mi się poprawił po wyczerpującym treningu jednak nadal nie było to samopoczucie tak dobre jak dawniej.
Chcąc nie chcąc wziąłem lodowaty, orzeźwiający prysznic po czym nakarmiłem Aję, a na samym końcu udałem się na stołówkę.
Standardowo wepchnąłem się przed kolejkę ale nikt nawet nie zaprotestował. Miło, doprawdy miluchnie.
Zająłem miejsce przy swoim stoliku i delektowałem się tym jakże obrzydliwym śniadaniem. Chryste... kto zatrudnia takie kucharki ? One kurde gotować nie potrafią.
Wracając do pokoju z zamiarem ucięcia sobie przyjemnej drzemki natknąłem się na jakąś nową laskę, która starała się podołać wyzwaniu jakim był stos książek i olbrzymia walizka.
Była to najlepsza komedia, której miałem okazję być świadkiem od bardzo dawna. Prawdą jest, że mógłbym jej pomóc ale wówczas zniszczył bym sobie najlepszy fun.
W końcu nie zauważając mojej osoby wpadła na mnie z tymi wszystkimi tobołkami po czym w bardzo efektownym upadku wylądowała na podłodze.
Skupiłem wzrok na swoich butach aby nie wybuchnąć głośnym śmiechem.
Koleżanka mrucząc coś pod nosem powoli zbierała się z gleby kiedy nagle zza okna dobiegło do nas rżenie konia, który niewdzięcznie utrudniał robotę stajennemu.
Widząc minę dziewczyny nie ulegało wątpliwości to, że owa bestia należała do niej. Rzuciła się pędęm w tamtą stronę dzięki czemu miałem jeszcze trochę czasu na rozrywkę.
W pewnym momencie zarówno ona jak i koń zniknęli mi z pola widzenie zatem i ja wyszedłem na dwór i ruszyłem na ich poszukiwania. Nie zajęło mi to dużo czadu gdyż byli w stajni. Koń wreszcie w boksie, a ona? Ona siedziała wykończona i nie wiem czy przypadkiem nie płakała.
- Co jest? - zapytałem opierając się o framugę przy wejściu.
- Ten dzień już lepszy być nie może.
- Owszem może, gdyż tutaj jestem. - rzuciłem sarkastycznie
- Nie mam nastroju na żarty.
- Wstawaj. Idziemy na drinka uczcić Twoje... hmmm widowiskowe przybycie. - wygiąłem usta w cierpkim uśmieszku.
- Ha, śmieszne.- prychnęła. - Nigdzie nie idę.
- A to dlaczego?
- Dlatego - mruknęła i kiwnęła głową na swoje stopy i dopiero wtedy zwróciłem uwagę na zakrwawione kostki. Jak to możliwe, iż nie spostrzegłem tego wcześniej ?
- Nie możesz chodzić?
- Boli.
- No nie dziwię się. - westchnąłem i przykucnąłem obok.- Zobaczmy co tutaj mamy. - zacząłem podwijać jej powolutku nogwakę.
- Po co to robisz? Dopiero co miałeś świetny ubaw, może pośmiej się jeszcze?
- Ty zapewniłaś mi swego rodzaju rozrywkę więc teraz mus Ci pomóc. Nie marudź tylko to pokaż.
- Nie.
- Nie?
- No nie.
- Skoro tak.- pokręciłem z dezaprobatą głową. Nie pozwolisz mi obejrzeć tego tutaj maleńka to zrobię to w swoim pokoju. Jedną rękę włożyłem pod jej kolana a drugą objąłem plecy i w mgnieniu oka znajdowała się w moich łapach w pozycji "na pannę '' nim zdążyła wydać z siebie jakikolwiek protest. Była szczupła więc bez najmniejszego problemu sprężystym krokiem pokonywałem metr za metrem, aż otworzyłem z kopa swoje drzwi.
- Nie ruszaj się - nakazałem stanowczo i posadziłem ją na łóżku zrzucając przy tym parę zalegających ubrań na podłogę. Poszedłem do łazienki po apteczkę i ręcznik, który rozłożyłem pod jej nogami. Delikatnie ściągnąłem buty i skarpetki po czym polałem rany wodą utlenioną, dokładnie je oczyszczając. - Do wesela się zagoi - oznajmiłem kończąc robić opatrunek. - Skoro już tu jesteśmy to co będzie z tym drinkiem ? Przeprosiłbym za bałagan ale nie byłoby to szczere więc sobie oszczędzę - dodałem.
< Catherina ? c: >
Subskrybuj:
Posty (Atom)