-Taa-złapałam Ayre za nadgarstek i pociągnęłam w przeciwną stronę-Musimy już iść..
-Ej ale czekajcie na mnie-odwrócił się na piętach w naszą stronę
-Nie mamy czasu-ciągnełam Ayre coraz mocniej-Jest już ciemno
-Co ci odbiło?-dziewczyna wyrwała mi rękę i podążyła za mną
Nic nie odpowiedziałam tylko ruszyła z powrotem do akademii.Przez całą drogę nie wymieniłyśmy ani słowa.W końcu dotarłyśmy do szkoły.Na korytarzu spotkałyśmy panią Chenerry.
-Mary mogę cię na chwilkę?-otworzyła drzwi swojego gabinetu
-Tak-odparłam krótko-Ayra idź do pokoju,zaraz wrócę.
Pani Chenerry zamknęła za sobą ogromne drzwi swojego gabinetu.Usiadłam na fotelu przed biurkiem.Kobieta usiadła naprzeciwko mnie.
-Mary Grace wiesz jak ważny był dla nas twój przyjazd tutaj-odparła składając ręce-Nie możesz zaniedbywać treningów.
-Ale to tylko jeden trening,mogę to nadrobić sama na parkurze-powiedział lekko spłoszona
-Rzecz jasna,lecz przywiozłaś tutaj jednego ze swoich najlepszych koni po to by wygrywać prawda?-zapytała
-Tak-spojrzałam w podłogę.
-Masz dawać przykład innym uczniom akademii by dążyli do tego co ty osiągnęłaś jasne ?-Pani Chenerry uniosła głos.
-Tak..
-Możesz już wracać do pokoju-uśmiechnęła się i wyciągnęła katalog z ogierami
Po wyjściu z pomieszczenia nogi trzęsły mi się strasznie.Ledwo doszłam do pokoju.Po powrocie opowiedziałam wszystko swojej przyjaciółce.
<Ayra?>
wtorek, 3 marca 2015
poniedziałek, 2 marca 2015
Od Benjamina CD Melloow
Mellow wyszła z pokoju a ja wziąłem laptopa na kolana. Stereo wciąż grało co doprowadzało mnie do szału. Odłożyłem laptopa i zerwałem się z łóżka. Wyłączyłem stereo i odetchnąłem z ulgą. Z powrotem padłem na łóżko i znów wziąłem laptopa, odpisałem kuzynce która z odpisała z wielkimi wyrzutami "czemu nie odpisałem kiedy tylko odczytałem wiadomość" przewróciłem oczami widząc jej fochy i pretensje, od razu odechciało mi się z nią pisać. Wymigałem się spacerem z Ache. Wylogowałem się z facebooka, za to zalogowałem się na innych portalach społecznościowych. Popisałem trochę z kologami, jak zwykle pytali się czy są- jak to ujęli "jakieś fajne du.py w szkole" zarzenowany odpisałem, że mnie to nie interesuję po czym wylogowałem się i ostatecznie skończyłem na youtube. Filmiki różnego rodzaju oglądałem do późnych godzin nocnych. W sumie poszedłem spać o 3:00.
~*~
Poprzedniego wieczoru nie nastawiałem budzika, obudziłem się więc około 11:00. Ja i Mell byliśmy zwolnieni z zajęć aby mieć czas na pakowanie, jednak mi się nie śpieszyło. Wziąłem telefon z szafki sprawdziłem co się przez noc działo, do pokoju wpadła Mellow. Bez pukania, bez niczego. Spojrzała się na mnie z oburzeniem a zarazem lekkim zdziwieniem. Przymrużyłem oczy wciąż byłem zaspany więc tylko lekko się uśmiechnąłem.
-Jeszcze śpisz ?!
Pokiwałem głową a dziewczyna chwyciła pierwszą lepszą poduszkę i podeszła do mnie. Zamachnęła się i uderzyła mnie nią w twarz. Zaśmiałem się i odłożyłem telefon, Mellow fuknęła na co ja znów się zaśmiałem. Usiadłem opatulony kołdrą i patrzyłem się na Mellow.
-Czemu nękasz mnie o tej porze ?
Nie otrzymałem odpowiedzi. Żadna nowość, podniosłem się po czym powłóczyłem nogami w stronę szafy. Wziąłem z niej ubrania i spojrzałem się na dziewczynę która była wyraźnie zniecierpliwona.
-Co ?
-Rusz się to się dowiesz.
Przewróciła oczami widząc moje tępo ogarniania się. Po kilkunastu minutach ułożyłem włosy i ostatecznie byłem gotowy.
-Wreszcie.
Niby wymruczała to cicho ale i tak usłyszałem to. Podszedłem do niej i objąłem ją i pocałowałem w czubek głowy. Jednak ona szybko odsunęła się ode mnie, chwyciła mnie za rękę i pociągnęła za sobą.
(Mellow ?)
~*~
Poprzedniego wieczoru nie nastawiałem budzika, obudziłem się więc około 11:00. Ja i Mell byliśmy zwolnieni z zajęć aby mieć czas na pakowanie, jednak mi się nie śpieszyło. Wziąłem telefon z szafki sprawdziłem co się przez noc działo, do pokoju wpadła Mellow. Bez pukania, bez niczego. Spojrzała się na mnie z oburzeniem a zarazem lekkim zdziwieniem. Przymrużyłem oczy wciąż byłem zaspany więc tylko lekko się uśmiechnąłem.
-Jeszcze śpisz ?!
Pokiwałem głową a dziewczyna chwyciła pierwszą lepszą poduszkę i podeszła do mnie. Zamachnęła się i uderzyła mnie nią w twarz. Zaśmiałem się i odłożyłem telefon, Mellow fuknęła na co ja znów się zaśmiałem. Usiadłem opatulony kołdrą i patrzyłem się na Mellow.
-Czemu nękasz mnie o tej porze ?
Nie otrzymałem odpowiedzi. Żadna nowość, podniosłem się po czym powłóczyłem nogami w stronę szafy. Wziąłem z niej ubrania i spojrzałem się na dziewczynę która była wyraźnie zniecierpliwona.
-Co ?
-Rusz się to się dowiesz.
Przewróciła oczami widząc moje tępo ogarniania się. Po kilkunastu minutach ułożyłem włosy i ostatecznie byłem gotowy.
-Wreszcie.
Niby wymruczała to cicho ale i tak usłyszałem to. Podszedłem do niej i objąłem ją i pocałowałem w czubek głowy. Jednak ona szybko odsunęła się ode mnie, chwyciła mnie za rękę i pociągnęła za sobą.
(Mellow ?)
Od Nathana CD Leyci
- Oczywiście, od lat przygotowywałem się na tę chwilę, kiedy zupełnie spontanicznie dowiaduję się o wylocie na Kanadę – powiedziałem z poważną miną.
- Kocham twoje poczucie humoru. Jedziemy? – odrzekła, na co kiwnąłem głową. Wsiedliśmy do jej samochodu, uparła się, że to ona będzie kierować.
- Masz coś do mnie? – zaśmiałem się pod nosem.
- Do ciebie? Nieee… raczej do twojego stylu bycia – parsknęła.
- Uprzejmie przypominam, że to ty palisz, i to ja zapinałem ci pasy po dyskotece – powiedziałem ze snobistyczną miną. Dziewczyna wywróciła oczami, a ja pogłośniłem radio, fajna muzyka leciała.
- Ścisz, błagam… nienawidzę prowadzić z muzyką!
- A ja z wypadającymi przez okno laskami – spojrzałem na nią z ukosa, ale zrobiłem to, o co ,,błagała”. Na lotnisko nie było daleko, może jakaś godzinka drogi, co szybko nam minęło. Następnie tachanie bagaży (no cóż, raczej Leyci niż moich), czekanie w nieskończoność na samolot, odprawa, wszystkie kontrole… Chwilę nam to zajęło.
W końcu siedzieliśmy w samolocie. Lot miał trwać trzy godziny z hakiem. Miałem nadzieję, że wytrzymam tyle w towarzystwie dziewczyny, która uparła się, żeby siedzieć przy oknie, przez co to ja siedziałem koło staruszki.
- Witamy na pokładzie naszego samolotu. Coś podać? – zapytała z przyklejonym uśmiechem stewardessa.
- Ja poproszę wodę – powiedziała Leyci, ja tylko kiwnąłem głową. Rzadko zdarza mi się latać samolotem, preferuję inne środki lokomocji…
- Coś ty taki blady? – zarechotała Leyci.
- Ja blady? Jestem taki od urodzenia – parsknąłem.
- Bo pomyślę, że boisz się latać – szturchnęła mnie w ramię. Wywróciłem oczami.
- To chyba nie ja – wydąłem policzki.
- Przyznaj się!
- Ty weź się kurde odwal, co? – parsknąłem śmiechem. Nie lubię samolotów, ale na pewno się ich nie boję.
- Nunu! Cykor! – na szczęście nie usłyszałem nic więcej, bo dziewczyna dostała swoją wodę, która ją na chwilę uciszyła. Później wyjąłem słuchawki i włączyłem muzykę. Dziewczyna wyjęła jakąś książkę, i tak mniej więcej zleciała nam cała podróż.
***
Stoimy na lotnisku. Jest jakoś duszno, powietrze jest tu zupełnie inne.
- To, hmm, co teraz? – zapytałem.
<Leyci? Jak tam rodzice? I domek? :D>
- Kocham twoje poczucie humoru. Jedziemy? – odrzekła, na co kiwnąłem głową. Wsiedliśmy do jej samochodu, uparła się, że to ona będzie kierować.
- Masz coś do mnie? – zaśmiałem się pod nosem.
- Do ciebie? Nieee… raczej do twojego stylu bycia – parsknęła.
- Uprzejmie przypominam, że to ty palisz, i to ja zapinałem ci pasy po dyskotece – powiedziałem ze snobistyczną miną. Dziewczyna wywróciła oczami, a ja pogłośniłem radio, fajna muzyka leciała.
- Ścisz, błagam… nienawidzę prowadzić z muzyką!
- A ja z wypadającymi przez okno laskami – spojrzałem na nią z ukosa, ale zrobiłem to, o co ,,błagała”. Na lotnisko nie było daleko, może jakaś godzinka drogi, co szybko nam minęło. Następnie tachanie bagaży (no cóż, raczej Leyci niż moich), czekanie w nieskończoność na samolot, odprawa, wszystkie kontrole… Chwilę nam to zajęło.
W końcu siedzieliśmy w samolocie. Lot miał trwać trzy godziny z hakiem. Miałem nadzieję, że wytrzymam tyle w towarzystwie dziewczyny, która uparła się, żeby siedzieć przy oknie, przez co to ja siedziałem koło staruszki.
- Witamy na pokładzie naszego samolotu. Coś podać? – zapytała z przyklejonym uśmiechem stewardessa.
- Ja poproszę wodę – powiedziała Leyci, ja tylko kiwnąłem głową. Rzadko zdarza mi się latać samolotem, preferuję inne środki lokomocji…
- Coś ty taki blady? – zarechotała Leyci.
- Ja blady? Jestem taki od urodzenia – parsknąłem.
- Bo pomyślę, że boisz się latać – szturchnęła mnie w ramię. Wywróciłem oczami.
- To chyba nie ja – wydąłem policzki.
- Przyznaj się!
- Ty weź się kurde odwal, co? – parsknąłem śmiechem. Nie lubię samolotów, ale na pewno się ich nie boję.
- Nunu! Cykor! – na szczęście nie usłyszałem nic więcej, bo dziewczyna dostała swoją wodę, która ją na chwilę uciszyła. Później wyjąłem słuchawki i włączyłem muzykę. Dziewczyna wyjęła jakąś książkę, i tak mniej więcej zleciała nam cała podróż.
***
Stoimy na lotnisku. Jest jakoś duszno, powietrze jest tu zupełnie inne.
- To, hmm, co teraz? – zapytałem.
<Leyci? Jak tam rodzice? I domek? :D>
Od Steven'a CD Aryi
Powoli robiło się ciemno. Poczułem jak telefon wibruje mi w kieszeni. Wyjąłem go i przeczytałem sms'a.
- Kto to?- spytała Arya.
- Dziewczyna- odparłem odpisując Aleksie.
- Masz dziewczynę?- spojrzała na mnie pytająco Mary.
- Tak, a co ty myślałaś? Ktoś taki jak ja nie może nie mieć dziewczyny- zaśmiałem się- Wszystkie na mnie lecą- dodałem nadal się śmiejąc.
<Arya? Mary Grace? wena wyczerpana przez nadmiar cd>
- Kto to?- spytała Arya.
- Dziewczyna- odparłem odpisując Aleksie.
- Masz dziewczynę?- spojrzała na mnie pytająco Mary.
- Tak, a co ty myślałaś? Ktoś taki jak ja nie może nie mieć dziewczyny- zaśmiałem się- Wszystkie na mnie lecą- dodałem nadal się śmiejąc.
<Arya? Mary Grace? wena wyczerpana przez nadmiar cd>
Od Melloow CD Benjamina
- Masz łaskotki? - zapytałam.
- Hahah jasne - zarechotał.
- Czekaj, jak ty to robisz? A, już pamiętam - powiedziałam z błyskiem w oku i rzuciłam się na niego. Przez chwilę tarzal się jak ja, ale nie trwało to długo. W końcu był silniejszy... W pewnej chwili leżeliśmy bez ruchu. Odwróciłam się do Benjamina. Zamknął oczy, chyba myślał, że go pocałuję. A ja patrzyłam na niego i nie ruszałam się. Po chwili, chyba zniecierpliwiony chłopak otworzył oczy.
- Ładnie ci w tej koszulce - powiedziałam i wstałam do pozycji siedzącej. Usiadłam po turecku i odgarnęłam włosy. Chłopak przyglądał mi się.
- Tobie też - wymruczał i założył sobie ręce za głowę. Wstałam i podeszłam do stereo.
- To coś działa?
- Hm? Zobacz - odpowiedział. Znalazłam czerwony przycisk i wcisnęłam go. Chyba było automatycznie ustawione, bo ryknęło jakimś popem. Wyregulowałam dźwięk i zaczęłam lekko podrygiwać. Benjamin włączył laptopa i położył go sobie na kolanach. Wywróciłam oczami dookoła i klapnęłam obok niego. - Co tam masz? - zaglądnęłam mu przez ramię.
- Facebook - powiedział i przeglądał stronę. Nagle rozległ się charakterystyczny dźwięk nowej wiadomości. ,,Co tam? ;*" - odczytałam.
- Kto to? - zmrużyłam oczy.
- Taka jedna...
- Doprawdy?
- Nie chcę się odczepić - wyszczerzył zęby.
- Każdy tak mówi. Usuń ją - warknęłam.
- To kuzynka - szepnął, a ja objęłam go ramionami.
- I całe szczęście - mruknęłam z uśmiechem. Kiedy chciał mnie pocałować, wyrwałam mu laptopa z kolan i wylogowałam go.
- Teraz moja kolej.
- Oh, no wiesz - udał obrażonego. Migiem byłam na swoim koncie. Miałam cztery nowe wiadomości od znajomych. - Ty sobie pisać możesz, co? - wydął policzki Ben. ,,Poznałaś jakiegoś przystojniaczka?” – tak mniej więcej wyglądały wiadomości od moich koleżanek. Czemu one są takie dziecinne?! Czemu ja w ogóle z nimi piszę?! Włączyłam jakiś program do robienia zdjęć, i znienacka pstryknęłam nam fotkę.
- No co ty no robisz no?! – zaczął się oburzać Benjamin. – Potem to to będzie na fejsie ani mrugnę!
- Mówisz bardzo nieskładnie, kocurze – prychnęłam, po czym wysłałam zdjęcie wszystkim natarczywcom. Już miałam wyłączyć laptop, kiedy dostałam jeszcze jedną wiadomość. Od Christophera Jonesa… muszę w końcu wyłączyć dostawanie wiadomości od nieznajomych.
- Hej, zaczekaj! To nie jest ten kolo ze stołówki? – zapytał Ben zabierając mi myszkę. Kliknął na zdjęcie chłopaka.
- Hm, możliwe – przyglądnęłam się fotografii.
- Co ten idiota do ciebie napisał, hmmm – chciał kliknąć na wiadomość, ale mu nie dałam.
- Zostaw, nic ważnego – wylogowałam się.
- Doprawdy? – uniósł brwi.
- Nie chce się odczepić… - zaparodiowałam go.
- Ale kuzynem raczej nie jest – zmarszczył czoło.
- Ojj przestań – musnęłam dłonią jego policzek. – Mam ciebie, ja na razie czuję się zaspokojona – parsknęłam, a chłopak cmoknął mnie w usta.
- I oby tak zostało – dodał z uśmieszkiem. Zerknęłam na zegarek, było już grubo po 21, więc postanowiłam się zbierać.
- Tą noc chcę chyba przespać we własnym łóżku, i ten, do jutra – rzuciłam w drzwiach i poszłam do pokoju. Jutro rzeczywiście będziemy mieli ciężki dzień, więc wolałam się wyspać. W pokoju nie było żywej duszy, więc położyłam się do łóżka, i jeszcze raz zerknęłam na facebook’a.
<Benjamin? Zero weny, pięć opowiadań do dokończenia ;o>
- Hahah jasne - zarechotał.
- Czekaj, jak ty to robisz? A, już pamiętam - powiedziałam z błyskiem w oku i rzuciłam się na niego. Przez chwilę tarzal się jak ja, ale nie trwało to długo. W końcu był silniejszy... W pewnej chwili leżeliśmy bez ruchu. Odwróciłam się do Benjamina. Zamknął oczy, chyba myślał, że go pocałuję. A ja patrzyłam na niego i nie ruszałam się. Po chwili, chyba zniecierpliwiony chłopak otworzył oczy.
- Ładnie ci w tej koszulce - powiedziałam i wstałam do pozycji siedzącej. Usiadłam po turecku i odgarnęłam włosy. Chłopak przyglądał mi się.
- Tobie też - wymruczał i założył sobie ręce za głowę. Wstałam i podeszłam do stereo.
- To coś działa?
- Hm? Zobacz - odpowiedział. Znalazłam czerwony przycisk i wcisnęłam go. Chyba było automatycznie ustawione, bo ryknęło jakimś popem. Wyregulowałam dźwięk i zaczęłam lekko podrygiwać. Benjamin włączył laptopa i położył go sobie na kolanach. Wywróciłam oczami dookoła i klapnęłam obok niego. - Co tam masz? - zaglądnęłam mu przez ramię.
- Facebook - powiedział i przeglądał stronę. Nagle rozległ się charakterystyczny dźwięk nowej wiadomości. ,,Co tam? ;*" - odczytałam.
- Kto to? - zmrużyłam oczy.
- Taka jedna...
- Doprawdy?
- Nie chcę się odczepić - wyszczerzył zęby.
- Każdy tak mówi. Usuń ją - warknęłam.
- To kuzynka - szepnął, a ja objęłam go ramionami.
- I całe szczęście - mruknęłam z uśmiechem. Kiedy chciał mnie pocałować, wyrwałam mu laptopa z kolan i wylogowałam go.
- Teraz moja kolej.
- Oh, no wiesz - udał obrażonego. Migiem byłam na swoim koncie. Miałam cztery nowe wiadomości od znajomych. - Ty sobie pisać możesz, co? - wydął policzki Ben. ,,Poznałaś jakiegoś przystojniaczka?” – tak mniej więcej wyglądały wiadomości od moich koleżanek. Czemu one są takie dziecinne?! Czemu ja w ogóle z nimi piszę?! Włączyłam jakiś program do robienia zdjęć, i znienacka pstryknęłam nam fotkę.
- No co ty no robisz no?! – zaczął się oburzać Benjamin. – Potem to to będzie na fejsie ani mrugnę!
- Mówisz bardzo nieskładnie, kocurze – prychnęłam, po czym wysłałam zdjęcie wszystkim natarczywcom. Już miałam wyłączyć laptop, kiedy dostałam jeszcze jedną wiadomość. Od Christophera Jonesa… muszę w końcu wyłączyć dostawanie wiadomości od nieznajomych.
- Hej, zaczekaj! To nie jest ten kolo ze stołówki? – zapytał Ben zabierając mi myszkę. Kliknął na zdjęcie chłopaka.
- Hm, możliwe – przyglądnęłam się fotografii.
- Co ten idiota do ciebie napisał, hmmm – chciał kliknąć na wiadomość, ale mu nie dałam.
- Zostaw, nic ważnego – wylogowałam się.
- Doprawdy? – uniósł brwi.
- Nie chce się odczepić… - zaparodiowałam go.
- Ale kuzynem raczej nie jest – zmarszczył czoło.
- Ojj przestań – musnęłam dłonią jego policzek. – Mam ciebie, ja na razie czuję się zaspokojona – parsknęłam, a chłopak cmoknął mnie w usta.
- I oby tak zostało – dodał z uśmieszkiem. Zerknęłam na zegarek, było już grubo po 21, więc postanowiłam się zbierać.
- Tą noc chcę chyba przespać we własnym łóżku, i ten, do jutra – rzuciłam w drzwiach i poszłam do pokoju. Jutro rzeczywiście będziemy mieli ciężki dzień, więc wolałam się wyspać. W pokoju nie było żywej duszy, więc położyłam się do łóżka, i jeszcze raz zerknęłam na facebook’a.
<Benjamin? Zero weny, pięć opowiadań do dokończenia ;o>
Subskrybuj:
Posty (Atom)