Zadrżałem kiedy Mell dotknęła mnie zimną dłonią. Uśmiechnęła się na to. Podniosłem brew a potem podniosłem Mellow i posadziłem ją na brzegu umywalki. Dziewczyna zarzuciła mi ręce na szyję, musnąłem jej wargi a potem zacząłem całować jej szyję. Co jakiś czas ssałem delikatnie jej skórę tworząc tak zwane malinki. Mellow odepchnęła mnie a potem obrzuciła wzrokiem.
-Tak w ogóle to mamy zamiar wracać do reszty ?
Spytałam robiąc krok w stronę dziewczyny, przytuliłem ją i cmoknąłem w czubek nosa. Mellow parsknęła śmiechem po czym odrzuciła włosy za ramiona.
-To jak ?
-A po co ?
-Żeby się zabawić.
Powiedziałem jakby to było oczywiste. Chciałem pocałować Mell kiedy rozgległo się pukanie do drzwi. Westchnąłem po czym narzuciłem na siebie koszulę Ned'a. Chciałem podejść do drzwi ale Mellow chwyciła mnie za koszulę i szarpnęła. Obejrzałem się i spojrzałem na nią, położyła palec na ustach a po chwili palcem wskazała abym podszedł. Przewróciłem oczyma i podszedłem do Mell. Nawet nie słychać było moich kroków.
-Wiem, że ktoś tam jest. Ned prosi wszystkich na dół.
Osoba zza drzwi zapukała ostatni raz a potem poszła. Spojrzałem się pytająco na Mell a ona zaprzeczyła głową. Objąłem ją i pocałowałem namiętnie.
-A czemu nie ?
Wymamrotałem ale Mell nie odpowiedziała. Językiem połaskotałem ją w podniebienie na co dziewczyna odsunęła się.
-Nie rób tak.
Burknęła po czym założyła ręce na piersi. Uśmiechnąłem się po czym ująłem jej brodę w dwa palce. Chciałem ją pocałować ale Mell odwracała głowę. Przytuliłem ją tylko a ona uśmiechnęła się.
-Już nie będę.
Wymamrotałem jej do ucha. Znów zacząłem całować jej szyję, czasem ssałem jej skórę nagle Mell ujęła moją twarz i musnęła moje wargi.
-To co teraz ?
Chwyciłem ją za nadgarstki po czym spojrzałem się w jej oczy.
(No Melluś co teraz ? Ps. Przepraszam, że meegaa krótkie ale do tego nie mam weny może z następnym będzie lepiej)
poniedziałek, 16 lutego 2015
Od Melloow CD Benjamina
Na chwilę mnie zatkało. Myślałam, że on chce... tylko jednego, a tu taki prezent... Ta sukienka była śliczna, biała, wyszywana jakimiś diamencikami. Na ramiączkach. Przepasana srebrną kokardą. Ale nawet w swojej piękności była o wiele, wiele, wiele za droga. Grubo ja przecenili, w tym pojęciu wzwyż. Otworzyłam pudełko, a tam leżało to cudo.
- Ona jest rewelacyjna - wydusiłam przez zaciśnięte gardło.
- Też tak uważam - uśmiechnął się szelmowsko. Z włosów kapała mi woda, i ogólnie wyglądałam pewnie jak siapek. Ale makijaż wytrzymał, chociaż tyle.
- Przebierz się w nią - powiedział Ben kiwając głową. Z czupryny kapnęło mu kilka kropli.
- Jestem cała mokra, zniszczę ja - pokręciłam głową.
- Hm, no tak. W łazience Ned powinien trzymać jakieś ręczniki... Chodź za mną - powiedział Benjamin i otworzył drzwi. Ruszyłam za nim.
- Hej, w sumie chodzenie w szpilkach po basenie jest całkiem fajne - parsknęłam.
- Możemy to powtórzyć - odparł z błyskiem w oku.
- Nie ma takiej opcji. Jeszcze raz coś takiego zrobisz, i nie będziesz miał później sukienki... - pogroziłam mu.
- Oh, no dobrze - odwrócił się i pocałował mnie w usta. Potem wręczył mi ręcznik i zostawił mnie w łazience. Sukienka była idealna, no, poza tym, że była trochę za ciasna w biuście... I stanik mi do niej nie pasował, więc wystawał. Chamsko to wyglądało, ale trudno. Swoją mokrą zwinęłam w rulon i zabrałam ze sobą. Rajtuzy miałam całkowicie mokre, ale na szczęście wzięłam drugą parę. Z włosami to już chyba nic nie zrobię... Zwinęłam je szybko w rozklekotanego koczka i spięłam wsuwkami. Poprawiłam usta pomadka i gotowe. Jakoś wyglądam.
Wyszłam z łazienki i teatralnie westchnęłam.
- Pasuje. Szkoda tylko, że wyglądam jakbym miała iść wyrzucić śmieci... I w ogóle z tymi śmieciami zamieszkać - machnęłam ręką.
- Ta sukienka zdecydowanie nie nadaje się na śmietnik - wyszeptał.
- Dziękuję - odpowiedziałam i w ramach podziękowania namiętnie pocałowałam go w usta.
- Ślicznie wyglądasz - wyszeptał cicho i dotknął mojego ramienia, a mnie przeszedł dreszcz. Było tutaj cicho i spokojnie, szum imprezy nie docierał aż tu.
- Ty też...
- Chodź muszę się przebrać.
- Masz ciuchy? Przemyślałeś to wcześniej? - zmarszczyłam się. Nienawidzę się marszczyć, bo potem mam... zmarszczki?!
- Nie. Wezmę coś od Neda. Nie obrazi się. - wyszczerzył się. Wybrał prawie identyczną do swojej koszulę i już miał ja ubrać, kiedy powstrzymałam go.
- Zostań bez... - powiedziałam po czym dotknęłam jego nagiego torsu.
< Benjamin? Nagi tors ;o>
- Ona jest rewelacyjna - wydusiłam przez zaciśnięte gardło.
- Też tak uważam - uśmiechnął się szelmowsko. Z włosów kapała mi woda, i ogólnie wyglądałam pewnie jak siapek. Ale makijaż wytrzymał, chociaż tyle.
- Przebierz się w nią - powiedział Ben kiwając głową. Z czupryny kapnęło mu kilka kropli.
- Jestem cała mokra, zniszczę ja - pokręciłam głową.
- Hm, no tak. W łazience Ned powinien trzymać jakieś ręczniki... Chodź za mną - powiedział Benjamin i otworzył drzwi. Ruszyłam za nim.
- Hej, w sumie chodzenie w szpilkach po basenie jest całkiem fajne - parsknęłam.
- Możemy to powtórzyć - odparł z błyskiem w oku.
- Nie ma takiej opcji. Jeszcze raz coś takiego zrobisz, i nie będziesz miał później sukienki... - pogroziłam mu.
- Oh, no dobrze - odwrócił się i pocałował mnie w usta. Potem wręczył mi ręcznik i zostawił mnie w łazience. Sukienka była idealna, no, poza tym, że była trochę za ciasna w biuście... I stanik mi do niej nie pasował, więc wystawał. Chamsko to wyglądało, ale trudno. Swoją mokrą zwinęłam w rulon i zabrałam ze sobą. Rajtuzy miałam całkowicie mokre, ale na szczęście wzięłam drugą parę. Z włosami to już chyba nic nie zrobię... Zwinęłam je szybko w rozklekotanego koczka i spięłam wsuwkami. Poprawiłam usta pomadka i gotowe. Jakoś wyglądam.
Wyszłam z łazienki i teatralnie westchnęłam.
- Pasuje. Szkoda tylko, że wyglądam jakbym miała iść wyrzucić śmieci... I w ogóle z tymi śmieciami zamieszkać - machnęłam ręką.
- Ta sukienka zdecydowanie nie nadaje się na śmietnik - wyszeptał.
- Dziękuję - odpowiedziałam i w ramach podziękowania namiętnie pocałowałam go w usta.
- Ślicznie wyglądasz - wyszeptał cicho i dotknął mojego ramienia, a mnie przeszedł dreszcz. Było tutaj cicho i spokojnie, szum imprezy nie docierał aż tu.
- Ty też...
- Chodź muszę się przebrać.
- Masz ciuchy? Przemyślałeś to wcześniej? - zmarszczyłam się. Nienawidzę się marszczyć, bo potem mam... zmarszczki?!
- Nie. Wezmę coś od Neda. Nie obrazi się. - wyszczerzył się. Wybrał prawie identyczną do swojej koszulę i już miał ja ubrać, kiedy powstrzymałam go.
- Zostań bez... - powiedziałam po czym dotknęłam jego nagiego torsu.
< Benjamin? Nagi tors ;o>
niedziela, 15 lutego 2015
Od Leny C.D. Alexandra
Uchyliłam powieki, do których od razu wpadły promienie słońca. Zmrużyłam oczy, przez zbyt rażące światło. Kiedy moje oczy przyzwyczaiły się już do oświetlenia otworzyłam je szerzej. Zauważyłam, przy moim łóżku Alexandra.
-Alex..-Szepnęłam cicho, a chłopak złapał mnie za rękę.
-Nic nie mów.-Powiedziała i uśmiechnął się. Przełknęłam gule, którą miałam w gardle.
-Przepraszam.-Szepnęłam trochę głośniej.
-Nie masz...-Zaczął, ale ja mu przerwałam.
-Jest, bardzo cie zraniłam wtedy w pokoju.-Wyszeptałam, a chłopak pokręcił tylko głową.
-Zapomnijmy już o tym.
-Ja... cie..... kocham.-Powiedziałam na tyle głośno, na ile dałam radę.
Alex
-Alex..-Szepnęłam cicho, a chłopak złapał mnie za rękę.
-Nic nie mów.-Powiedziała i uśmiechnął się. Przełknęłam gule, którą miałam w gardle.
-Przepraszam.-Szepnęłam trochę głośniej.
-Nie masz...-Zaczął, ale ja mu przerwałam.
-Jest, bardzo cie zraniłam wtedy w pokoju.-Wyszeptałam, a chłopak pokręcił tylko głową.
-Zapomnijmy już o tym.
-Ja... cie..... kocham.-Powiedziałam na tyle głośno, na ile dałam radę.
Alex
Od Alexandra CD Leny
Boże, co ona zrobiła?!! Mogła mi o tym wcześniej powiedzieć. W co myśmy się wpakowali. Wszystko zapowiadało się tak dobrze, a teraz... Moja dziewczyna leży na podłodze a ja stoję przed jakimś facetem który trzyma pistolet. I co ja mam zrobić?
- Po dziewczynie - uśmiechnął się mężczyzna. - Teraz jeszcze tylko jego załatwię. Mówiąc to pociągnął za spust i postrzelił mnie w ramię. Nie było źle, ale aby facet poszedł, przewróciłem się i się nie ruszałem.
- Zrobione - powiedział i odszedł.
Powoli wstałem. Krew kapała powoli z mojego ramienia, ale nie zwracałem na to uwagi. Całą moją uwagę skupiała Lena, nie dająca znaku życia. Obwiązałem sobie ramię bandażem i zadzwoniłem na pogotowie. Po 15 minutach przyjechali. Lekarz przepytał mnie, o wszystkim co tu się stało. Potem westchnął i zabrali ją do szpitala.
- Kur*de! Zostawiła telefon, jeszcze tego brakowało... - powiedziałem do siebie i wróciłem do pokoju. Przez całą noc, nie mogłem zasnąć, myśląc że ona może... umierać. Zadzwonił telefon od lekarza.
- Halo!
- Dzień dobry. Pan Alexander Watson?
- Tak, to ja.
- Pani Lena Santiago jest po operacji. Jest w lepszym stanie i od jutra można będzie ją odwiedzać.
- Dziękuję bardzo.
- Dziękuję, dobranoc.
Ucieszyłem się i od razu zasnąłem. Nazajutrz spakowałem komórkę Leny aby jej podwieźć, przebrałem się i pojechałem do szpitala. Zauważyłem recepcję:
- Dzień dobry, wczoraj przywieziono tu dziewczynę postrzeloną z pistoletu - powiedziałem.
- Lena Santiago?
- Tak, mogę prosić o numer sali? - zapytałem.
- Numer... 17.
- Dziękuję.
Po niedługim czasie znalazłem numer sali. Lena leżała w łóżku.
Po chwili otworzyła oczy.
< Lena? trochę się rozpisałem... xd>
- Po dziewczynie - uśmiechnął się mężczyzna. - Teraz jeszcze tylko jego załatwię. Mówiąc to pociągnął za spust i postrzelił mnie w ramię. Nie było źle, ale aby facet poszedł, przewróciłem się i się nie ruszałem.
- Zrobione - powiedział i odszedł.
Powoli wstałem. Krew kapała powoli z mojego ramienia, ale nie zwracałem na to uwagi. Całą moją uwagę skupiała Lena, nie dająca znaku życia. Obwiązałem sobie ramię bandażem i zadzwoniłem na pogotowie. Po 15 minutach przyjechali. Lekarz przepytał mnie, o wszystkim co tu się stało. Potem westchnął i zabrali ją do szpitala.
- Kur*de! Zostawiła telefon, jeszcze tego brakowało... - powiedziałem do siebie i wróciłem do pokoju. Przez całą noc, nie mogłem zasnąć, myśląc że ona może... umierać. Zadzwonił telefon od lekarza.
- Halo!
- Dzień dobry. Pan Alexander Watson?
- Tak, to ja.
- Pani Lena Santiago jest po operacji. Jest w lepszym stanie i od jutra można będzie ją odwiedzać.
- Dziękuję bardzo.
- Dziękuję, dobranoc.
Ucieszyłem się i od razu zasnąłem. Nazajutrz spakowałem komórkę Leny aby jej podwieźć, przebrałem się i pojechałem do szpitala. Zauważyłem recepcję:
- Dzień dobry, wczoraj przywieziono tu dziewczynę postrzeloną z pistoletu - powiedziałem.
- Lena Santiago?
- Tak, mogę prosić o numer sali? - zapytałem.
- Numer... 17.
- Dziękuję.
Po niedługim czasie znalazłem numer sali. Lena leżała w łóżku.
Po chwili otworzyła oczy.
< Lena? trochę się rozpisałem... xd>
Od Leyci cd Nathan'a
Wkurzona złapałam wodze wałach i odeszłam z nim kawałek. Już miałam wchodzić gdy widzę, że nie ma lewego strzelenia super. Wsiadła z drugiej strony i prawe przełożyłam przez łek. Ruszyła w stronę przeciwną do stajni
- Nawet nie podzoekujesz? - usłyszałam głos Nathana, zaśmiałam się głośno, zawróciłam i podjechałam do konia Nathana
- To przez ciebie Lider się sploszyl, przez ciebie zniszczyła moje ulubione bryczesy, przez ciebie mój aphon ma zbity ekran,przez ciebie wyglądam teraz tak strasznie, zgubiłam bransoletke od matki, i przez ciebie boli mnie lewa nogą - powiedziałam poważnie
- Gdybyś umiała lepiej trzymać się w siodle nic by się nie stało - na jego twarzy znów wykwitl kpiacy uśmiech. Tak uważasz?Okej, pomyślałam. Uśmiechnęło się tylko i odjechałam mruczac
- Przepraszam Mistrzu że stanęliśmy ci na drodze
Ruszyła galopem chcąc ochłonąć, oczywiście fajki też mi wypadły. Super. Zatrzymała się przy strumieniu. Zsiadłam z lIdera i spojrzała w odbicie stłuczonego telefonu. Włosy potargane i brązowa plama na policzku. O dziwi nic się nie stało z makijażem. Mimo zimy zauważyłam ręce w lodowatej wodzie, co przysporzyło mi dreszczy, i byłam twarz. Od razu lepiej. Oparłam się o drzewo i usiadłam. Materiał bryczesow na lewym kolanie był zdarty i wokół lekko przesiąkniety krwią.
- Gdzie te fajki!? - ryknełam na co Lider spojrzał na mnie jak na idiotke. Chwilę jeszcze siedzialam po czym ruszyliśmy stepem do stajni.
- Nawet nie podzoekujesz? - usłyszałam głos Nathana, zaśmiałam się głośno, zawróciłam i podjechałam do konia Nathana
- To przez ciebie Lider się sploszyl, przez ciebie zniszczyła moje ulubione bryczesy, przez ciebie mój aphon ma zbity ekran,przez ciebie wyglądam teraz tak strasznie, zgubiłam bransoletke od matki, i przez ciebie boli mnie lewa nogą - powiedziałam poważnie
- Gdybyś umiała lepiej trzymać się w siodle nic by się nie stało - na jego twarzy znów wykwitl kpiacy uśmiech. Tak uważasz?Okej, pomyślałam. Uśmiechnęło się tylko i odjechałam mruczac
- Przepraszam Mistrzu że stanęliśmy ci na drodze
Ruszyła galopem chcąc ochłonąć, oczywiście fajki też mi wypadły. Super. Zatrzymała się przy strumieniu. Zsiadłam z lIdera i spojrzała w odbicie stłuczonego telefonu. Włosy potargane i brązowa plama na policzku. O dziwi nic się nie stało z makijażem. Mimo zimy zauważyłam ręce w lodowatej wodzie, co przysporzyło mi dreszczy, i byłam twarz. Od razu lepiej. Oparłam się o drzewo i usiadłam. Materiał bryczesow na lewym kolanie był zdarty i wokół lekko przesiąkniety krwią.
- Gdzie te fajki!? - ryknełam na co Lider spojrzał na mnie jak na idiotke. Chwilę jeszcze siedzialam po czym ruszyliśmy stepem do stajni.
Nathan? Przepraszam że tak krótko..:c
Subskrybuj:
Posty (Atom)