Od Benjamina - C.D Melloow

Spojrzałem się na nią unosząc brew. Zanim jej odpowiedziałem włączyłem telewizor a potem zacząłem skakać po kanałach aż w końcu znalazłem kanał którego szukałem. Wziąłem łyk herbaty po czym spojrzałem się na Mellow.
-A więc aniołeczku...
Mellow na początku zmarszczyła czoło ale po chwili rozluźniła się.
-Z nieba nie spadłem. Urodziłem się we Francji, moja lady.
Uśmiechnąłem się i oparłem o sofę. Słyszałam jak Mellow śmieje się pod nosem.
-A aniołeczek skąd ?
Dziewczyna odłożyła kubeczek, już pusty. Uśmiechnąłem się i czekałem na odpowiedź ale chyba nie miała zamiaru się tym dzielić.
-Aniołku.
Sztyrchnąłem ją ale cóż dostałem za to po łapach. Mellow znów zmierzwiła czoło.
-Nie mów do mnie aniołku.
Warknęła podnosząc kubek. Spojrzała do środka i wściekła odstawila kubek z powrotem na stolik.
-To może będę mówił kotek he ?
Na początku chciałem jej zmierzwić włosy ale się powstrzymałem przypominając sobie, że już oberwałem od niej po łapach. Za proste szturchnięcie. Jedynie spojrzałem jej się uwodzicielsko w oczy.

(Mellow ? Przepraszam, że się nie rozpisałam)

Od Melloow - C.D Benjamina

- Nie pozwalaj sobie! - rozesmialam się uwodzicielsko - poza tym gwizdanie jest nieestetyczne - wydęłam policzki. I jeszcze raz obrzuciłam go spojrzeniem. Miał jasną skórę, ciemne, rozwichrzone włosy i był na oko z 15 c wyższy ode mnie. Przystojny.
- Oj tam, oj tam - odrzekł chłopak.
- Nie mów ,,oj tam oj tam" bo wtedy umiera jednorożec - pogroziłam mu palcem.
- Oj tam, oj tam - roześmiał się chłopak - pomóc ci? - zapytał i otworzył boks bez mojej odpowiedzi.
- Jest czysty jak łza - przejechałam dłonią po grzbiecie Espady. - Ale możesz ogarnąć kopyta, to umyję wędzidło - uśmiechnęłam się uroczo. Jakie to miłe, kiedy ktoś proponuje odwalić za ciebie kawałek roboty.
- Jasne! - usłyszałam chłopaka. Zauważyłam jeszcze tylko, jak ledwo dotyka nogi Espady, a ten ja podnosi. Grzeczny konik. Kiedy wróciłam, kopyta były gotowe.
- Dziękuję - rzuciłam odrzucając na plecy kucyka - tak właściwie... to przydałoby się też przelecieć Delię - rzuciłam od niechcenia.
- Przelecieć powiadasz? Ładna chociaż? - uniósł zawadiacko brwi Benjamin. 
- Ładniejszej nie znajdziesz - wydęłam wargi otwierając boks, który był zaraz koło Espady. Chłopak cmoknął i powiedział:
- Rzeczywiście urocza. I czysta - dodał z ulgą.
- Czysta?! Patrz ile tu jest kurzu! - powiedziałam z udawanym oburzeniem, przejeżdżając po zadzie klaczy zgrzebłem. 
- No, no, czeka nas ciężka praca - zadumał się.
- Żartuję. Muszę jej posmarować strzałki dziegieciem. Strasznie błotniste te pastwiska… - zaczęłam grzebać w skrzynce. 
- W takim razie ja ją przelecę z wierzchu - wyszczerzył zęby w uśmiechu, a ja uśmiechnęłam się pod nosem. Po chwili klacz mogła mnie z dumą reprezentować. 
- To jak, teraz moje konie? - zapytał unosząc brwi Ben.
- Zależy od tego, jak bardzo są brudne - roześmiałam się nawijając na palec kosmyk włosów. 
- Tym razem to ja żartowałem. I tak zaraz znowu się wypaprają. Dasz się zaprosić na herbatę? Zimno dzisiaj - uśmiechnął się perliście. Chuchnęłam w dłonie.
- Kawę - roześmiałam się.
- Jak sobie życzysz - ukłonił się dworsko chłopak. Ruszyliśmy wiec do stołówki, gdzie chłopak kupił kawę i herbatę, z którymi ruszyliśmy do salonu. Przed kominkiem było przytulnie i ciepło. Podwinęłam pod siebie nogi, naciągnęłam rękawy swetra i upiłam łyk gorącego napoju. Nie przeżyłabym bez kawy. Ległabym jak zepsuta zabawka. 
- Tak właściwie, to skąd się tu znalazłeś? Tacy jak ty nie spadają z nieba - uśmiechnęłam się błyskając zębami. 

<Benjamin? Na razie nie pokazuje pazurków xD>

Od Darlene Do Nathaniel'a

Wygramoliłam się z niechęcią z łóżka i podreptałam do łazienki. Odświeżyłam się, ubrałam w czarny top na ramiączkach i biały sweter oversize oraz czarne jeansy. Zrobiłam sobie subtelny makijaż i zeszłam na dół, do kuchni. Zrobiłam sobie płatki z mlekiem i kawę. Zjadłam i wypiłam. Włączyłam kanał pogodowy w TV, żeby obejrzeć prognozę. Zapowiadali na dzisiaj śnieżyce. Wyłączyłam TV, poszłam do przedpokoju, założyłam czarne kozaki oficerki, kurtkę, chwyciłam plecak i klucze i wyszłam. Zamknęłam dom i otworzyłam garaż. Odpaliłam samochód, wyjechałam z nim z garażu i zamknęłam do niego drzwi.
***
Gdy zajechałam pod akademię było parę minut po siódmej. Zaparkowałam, zamknęłam samochód i wysiadłam. Przebiegłam kawałek z parkingu do szkoły, wytarłam buty i weszłam do środka. Z uśmiechem pozdrowiłam grupkę uczniów i ruszyłam do pokoju nauczycielskiego. Byłam, jak na razie, sama. Zdjęłam kurtkę i powiesiłam ją na wieszaku. Zrobiłam sobie kawę z ekspresu i usiadłam na moim miejscu przy owalnym stole. Zaczęłam przeglądać gazetę, którą wcześniej wyciągnęłam z mojej szafki. Otworzyły się drzwi i do pokoju wszedł młody mężczyzna.
-Dzień dobry.-przywitał się z uśmiechem.
-Witam.-także się uśmiechnęłam. Wstałam i podeszłam do niego.
-Nowy nauczyciel?-spytałam. Pokiwał głową.
-A pani?
-Och, jaka "Pani".-zaśmiałam się.-Bądźmy na "Ty". Jestem Darlene.-wyciągnęłam do niego dłoń.
-Nathaniel. Miło mi Cię poznać.-uścisnął ją z uśmiechem.
-Mogę wiedzieć, czego uczysz?-spytałam.
-Skoków.-odparł.
-Ja także.-powiedziałam z uśmiechem.
-Długo już tu uczysz?
-Trochę już tu jestem.-przyznałam. Do pokoju wejrzała Penny Chenerry i zawołała mnie.
-Przepraszam na chwilę.-rzuciłam do Nathaniel'a i wyszłam. Wróciłam po chwili, jednak zaraz musiałam iść coś zrobić.
-Mamy tutaj mało czasu na rozmowę.-powiedziałam z przepraszającym uśmiechem.-Co powiesz na spotkanie u mnie w domu po naszych lekcjach? Ja mogę wziąć grupę na rano.-zaproponowałam. Praktycznie nie przestawałam się uśmiechać.-Prosto jest do mnie dojechać, to jakieś 15 minut drogi stąd.

< Nathaniel? Nie daj się prosić :3 >

Witamy nową trenerkę i jej konia!

Imię: Elianor (Elia)

Nazwisko: Fox 

Wiek: 25 lat

Głos: Christina Perri 

Charakter: Elia to wesoła dziewczyna. Czasami zachowuje się jak nastolatka. Nie lubi gdy się ją poprawia bądź mówi co ma robić. Ma podejście do uczniów. Nie jest jakąś tam złośliwą, wydzierającą się na podopiecznych osobą. Potrafi przystosować swój charakter do danej sytuacji. Ciągle się stawia. Umie wysłuchać i dobrze doradzić. Zawsze służy pomocą. Do lekcji podchodzi z humorem. Nie lubi gdy są sztywne i poważne. Musi się trochę powygłupiać żeby rozluźnić atmosferę. Rzadko kiedy jest wymagająca, ale chce żeby uczniowie na jej lekcjach skupili się na zadaniu i słuchanie jej, a nie na pisanie sms'ów. Pozwala na rozmowy, ale z umiarem. Kiedy się ją zdenerwuje potrafi być nie do zniesienia. Chętnie spędza czas z uczniami. Jest wytrwała i dąży do celu, nigdy się nie poddaje. Jest pewna siebie i odważna. Można jej śmiało zaufać. Lubi się wyróżniać z tłumu, nie chce być taka sama jak inni.

Aparycja: Elianor to wysoka i szczupła dziewczyna. Ma smukłe jak i zwinne ciało pełne najróżniejszych tatuaży.  Jej włosy są kruczoczarne, a oczy szarawe. Jeśli ma już zrobić makijaż, to tylko podkreśla oczy. Ubiera się tak jak jej wygodnie, ma własny niepowtarzalny styl. Cerę ma lekko bladą, ale nie widać tego aż tak bardzo. 

Hobby: Elianor interesuje się przede wszystkim zgłębianiem informacji na temat uczenia koni z ziemi. Praktykuje naturalne metody ujarzmienia koni. Często jeździ na zawody western'owe. Lubi jeszcze robić tatuaże i robić zdjęcia.

Partner: -

Rodzina: rodzice Sasha i Jeremy, starszy brat Marco, młodszy brat Nico, młodsza siostra Jeyda (czyt. Dżejda) 

Ciekawostki: Wszędzie nosi ze sobą zestaw do robienia tatuaży. Często na wakacje wyjeżdża na wieś. Co roku jedzie na rodzinny zjazd i uczestniczy w uroczystym przeganianiu koni przez miasto. 

Czego uczy: western

Historia: Urodziła się w stanie Teksas niedaleko miasta Dallas. Można powiedzieć że urodziła się w siodle. Jej matka gdy była z nią w ciąży jeździła konno. Rodzice od małego praktykowali w niej i w rodzeństwie miłość do koni. W wieku piętnastu lat zaczęła startować w prawdziwych zawodach. Jednak uczyć się jeździć zaczęła już mając osiem, dziewięć lat. Często wraz z ojcem, wujkiem i starszym bratem przeganiała stado koni lub krów z jednego pastwiska na drugie, które było kilka kilometrów dalej. Można więc powiedzieć że jeździ konno od około siedemnastu lat. Ma za sobą wiele wygranych, ale i  przegranych jak każdy. Ukończyła potrzebne szkoły i potem już całkowicie oddała się jeździe. Dopiero jakieś dwa lata temu przestała i zaczęła teraz uczyć jak naprawdę wygląda jazda w stylu western. 

Koń: Sheriff

Pupil: -

Login: Misza213

Dodatkowe zdjęcia: - 

Imię: Sheriff (Sher)

Płeć: ogier

Wiek: 5 lat

Rasa: Haflinger 

Budowa: Ma 155cm w kłębie. Jego koniczyny są dosyć długie i suche. Jego ciało jest silne. 

Usposobienie: Sheriff to łagodny koń. Lubi spędzać czas ze swoją właścicielką, są bardzo przywiązani. Szybko się uczy. To nadzwyczaj mądry kuc. Jest przyjaźnie nastawiony do obcych. Lubi poznawać nowych ludzi i otoczenie. 

Specjalizacja: western

Inne: Sher potrafi sam otworzyć sobie boks. Czasami się wymyka, ale nie daleko. Kilka razy uczestniczył w spędzaniu bydła lub na pokazach kuców czy zawodach. 

Nr. boksu: 57

Właściciel: Elianor Fox 

Od Melloow - C.D Rose

- Nie będę go rozpędzać, skoro miałam dzisiaj ćwiczyć woltyżerkę. Nie może lecieć na zabicie, skoro mam go ogarniać do konkretnej dziedziny – parsknęłam. Ta baba była niekompetentna, a lekcja całkowicie zmarnowana. Mogłam robić co mi się żywnie podoba, a ona tylko wypominała jakieś błędy, które nie miały większego znaczenia. Kobietę na chwilę zatkało.
- Słuchaj, to ja prowadzę lekcję, i jeśli nie masz zamiaru mnie słuchać, to zejdź, tak? – powiedziała donośnie instruktorka.
- Z chęcią. Ta lekcja to była jedna wielka żenada – rzuciłam, zatrzymałam Espadę, zeskoczyłam z siodła i zarzuciłam włosami. 
- Proszę bardzo, jak ci się podoba – instruktorka otworzyła buzię i nie mogła wydusić więcej. Na pożegnanie podciągnęłam popręg i obdarzyłam ją wielkim uśmiechem. Ogier ruszył posłusznie za mną. Jeśli my kiedykolwiek się wlekliśmy, to ona nie powinna nazywać się mianem instruktorki! Minęło ledwo pół godziny… 
- A co powiesz na teren, kochany? Przecież nie zmęczyliśmy się jakimiś żałosnymi ćwiczeniami, prawda? – uśmiechnęłam się pod nosem i podrapałam go za uszami, na co z rozkoszą opuścił łeb. – Hmm… albo nie. Przysięgłam sobie, że zaczynam dziś trening. Tylko potrzebuję kogoś, kto by cię lonżował, ehh… Trudno, poćwiczymy z siodła. Wsiadłam na konia i ruszyłam w kierunku czworoboku. Zalegał na nim śnieg, i było dość zimno, ale wszystko lepsze od towarzystwa tych dwóch na hali. Z siodła otworzyłam bramkę i zamknęłam ją za sobą. Za ogrodzeniem przewijali się ludzie, a ja nadal ćwiczyłam. Dobrze nam szło, zgranie się z Espadą nie było trudnością. Słuchał moich poleceń i cudownie się rozluźniał, mimo to pierwsza lekcja w nowym otoczeniu. Byłam z niego bardzo zadowolona. 
- Jutro poćwiczymy skoki, żeby nie wyjść z wprawy, a pojutrze zamówię jakąś kompetentną osobę do lonżowania, co? – powiedziałam cicho do konia, który zastrzygł uszami na dźwięk mojego głosu. Nagle na meneż wbiegł jakiś mały kundel i zaczął obszczekiwać Espadę.
- Co to za cholerstwo?! – krzyknęłam i zeskoczyłam z Espady, który lekko zdziwiony szurał kopytem o śnieg. Już przymierzałam się do kopnięcia psa, który rzucił się na moją nogę, kiedy usłyszałam krzyk.
- Przestań! – usłyszałam z ust czupiradła. Było jednak za późno, bo agresywne zwierzę ugryzło mnie w nogę, na co dostało z buta. Dobrze, że miałam termobuty, to nic nie poczułam…
- Zamknij tego potwora w klatce! – krzyknęłam do dziewczyny, która zabrała psa na ręce. Od razu widać brak jakiegokolwiek wychowania zwierzęcia…

<Rose? Eh ten Twój aguresywny kundel xD>