Sztuczny smutek zmienił się w "podkówkę" lekko przekrzywiając głowę w prawo, gdy usłyszałem "panie Asa" - choć poprawnie się mówi "Aso"- i tak czułem się staro, kiedy wszędzie byli ludzie od czternastego do dziewiętnastego roku życia. Poza tym jakoś nie chciałem odchodzić, ale narzucać się nie będę, no komu jak komu, ale trenerowi nie wypada.
- Owszem, panno Alice - odpowiedziałem sztucznym, oficjalnym ale i też parodiowym głosem, wywracając zielonymi ślepiami. Nie czuł się w ogóle skrępowany stojąc przed nią bez koszulki, jedynie z naszyjnikiem na piersi, czego miałby się wstydzić? Poza tym, zawsze tak trenuje, a ona również nie wydawała się ani trochę zawstydzona, czym się więc martwić. Przecież wiedziała, że w sali może ktoś być. - Skoro mnie wyganiasz... - zacząłem, z miną zbitego psa. Nie przeszkadzając jej dłużej podszedłem do swoich rzeczy, pociągnąłem parę dużych łyków wody z butelki, po czym włożyłem na siebie czarną koszulkę i zajął się odwiązywaniem bandaży do treningu z rąk, jednocześnie ją obserwując. Tak, z nudów i ludzkiej ciekawości.
(Alice? xd )
poniedziałek, 17 listopada 2014
Od John'a - C.D Leny
Stałem oparty o płot. Usłyszałem jak ktoś idzie w moją stronę. Odwróciłem się i ujrzałem tą dziewczynę, którą poznałem eee... Nie pamiętam kiedy. Jak ona miała? Laura? Ym... Lena! No tak zapomniałem. Spojrzałem na nią obojętnym wzrokiem.
- Cześć. - powiedziała.
- Cześć. - odparłem i odwróciłem się w stronę padoku.
Dziewczyna oparła się obok mnie. Spojrzała na mnie.
- Ty to John? - zapytała.
- Yhym. - odparłem.
<Lena?>
- Cześć. - powiedziała.
- Cześć. - odparłem i odwróciłem się w stronę padoku.
Dziewczyna oparła się obok mnie. Spojrzała na mnie.
- Ty to John? - zapytała.
- Yhym. - odparłem.
<Lena?>
Od Nili
Zostałam poinformowana przez szefową, że nie mam dzisiaj żadnych lekcji, ale za to mam "zaopiekować się" nowym trenerem, który przyjecie koło południa. Do tego czasu było jeszcze sporo czasu, więc postanowiłam potrenować z Manchester'em. Poszłam do stajni i raz dwa osiodłałam wcześniej już wyczyszczonego ogiera. Wyprowadziłam go na parkur i wsiadłam. Po dwa kółka stępa, a potem kłus. Wolta w każdym narożniku, serpentyna, zmiana kierunku po przekątnej i przez środek, a potem zagalopowanie w narożniku. Na placu, było ustawionych kilka przeszkód, przez które poskakałam z ogierem. Stosowałam różne kombinacje, a Manchester wyjątkowo ładnie chodził. Na koniec kłus, trochę stępu i zaprowadziłam do stajni. Rozsiodłałam, dałam marchewkę, a sprzęt zaniosłam do siodlarni. Odwiesiłam go wcześniej myjąc wędzidło. Kiedy wychodziłam ze stajni usłyszałam chrzęst opon na żwirowym podjeździe. Odwróciłam się w stronę, z której dobiegał odgłos. Zobaczyłam jak jakiś samochód z przyczepą dwukonną parkuję.
-No i się zaczyna.-Pomyślałam i przykleiłam sobie sztuczny uśmiech na usta. Podeszłam do samochodu, a z pojazdu wysiadł wysoki ciemny blondyn.
-Cześć! Jestem Nila i mam za zadanie pokazać ci akademie.-Powiedziałam.
Asa
-No i się zaczyna.-Pomyślałam i przykleiłam sobie sztuczny uśmiech na usta. Podeszłam do samochodu, a z pojazdu wysiadł wysoki ciemny blondyn.
-Cześć! Jestem Nila i mam za zadanie pokazać ci akademie.-Powiedziałam.
Asa
Od Alice - C.D Asy
- Alice - bąknęłam. Sądziłam raczej, że uda mi się pobyć w samotności.
- Nie w humorku? - oparł się o ścianę składając ręce na krzyż.
- Może - otwarłam szerzej usta i oczy dziwnie krzywiąc się i próbując pokazać jeszcze bardziej swoją niechęć do niego.
- Długo tu już jesteś? W akademii oczywiście. - zapytał po raz kolejny marszcząc brwi.
- Zależy ile to jest dla Ciebie długo. - przewróciłam teatralnie oczyma i wróciłam do zadawania ciosów workowi. - Czas to tylko pojęcie względne. Dla mnie długo może trwać 2 lata, dla innych 2 miesiące.
- Filozofka - prychnął obserwując każdy mój ruch ręką. Uśmiechnął się po chwili, zapewne zauważył, że skorzystałam z jego rad. - Rozumiem. Nie będę się narzucać. - wzruszył ramionami, zacisnął usta i wykrzywił je tworząc cienką linię ukazującą sztuczny smutek.
- Jest Pan niezwykle miły, Panie Asa. - kąciki moich ust uniosły się do góry pokazując ogromny uśmiech, chociaż w głowie słyszałam tylko swój ironiczny śmiech.
<Asa? xd>
- Nie w humorku? - oparł się o ścianę składając ręce na krzyż.
- Może - otwarłam szerzej usta i oczy dziwnie krzywiąc się i próbując pokazać jeszcze bardziej swoją niechęć do niego.
- Długo tu już jesteś? W akademii oczywiście. - zapytał po raz kolejny marszcząc brwi.
- Zależy ile to jest dla Ciebie długo. - przewróciłam teatralnie oczyma i wróciłam do zadawania ciosów workowi. - Czas to tylko pojęcie względne. Dla mnie długo może trwać 2 lata, dla innych 2 miesiące.
- Filozofka - prychnął obserwując każdy mój ruch ręką. Uśmiechnął się po chwili, zapewne zauważył, że skorzystałam z jego rad. - Rozumiem. Nie będę się narzucać. - wzruszył ramionami, zacisnął usta i wykrzywił je tworząc cienką linię ukazującą sztuczny smutek.
- Jest Pan niezwykle miły, Panie Asa. - kąciki moich ust uniosły się do góry pokazując ogromny uśmiech, chociaż w głowie słyszałam tylko swój ironiczny śmiech.
<Asa? xd>
Odchodzi!
Z bloga odchodzi David Hitchock i jego klacz Phantasmgoria! Żegnamy was!
Powód odejścia: Decyzja właściciela
Subskrybuj:
Posty (Atom)

