Zlapalam malego Jeys'a za lapki a na mnie od tylu wskoczyl Alex . Nawet nie zauwazylam jak wszedl Jeyson do pokoju .
- O czesc . - Usmiechelam sie . Nagle padlam na ziemie przygnieciona szczeniakami . Lizaly mnie po twarzy . Leko otrzunelam je i wstalam .
- Czesc Kinga . - Usmiechnelam sie .
- To co , zrobic tobie herbate? - Stanelam przed chlopakiem .
- Tak ... dzieki . Moze zanim zaczeniemy tresure porozmawiamy . - Usiadl na moim lozku i wzial na rece Jeys'a . Maly szczeniaczek bardzoo goo polubil . Gdy zaparzylam herbate usiadlam z Alexem na kolanach .
- Patrz co umiem . - Usmiech rozjasnil pokuj . Wzielam jeden z przsmakow . Unioslam go nad glowa Alexa . Ten usiadl . Nagrodzilam go .
- Co do siad to masz szczescie . - Zasmial sie . - Psa jak konia uczy sie powoli od zrebaka . Wiem cos o tym .
- Wiesz co . Bardzo dobrze czuje sie w twoim towarzystwie . Moze po treningu pieskow osiodlamy konie i pojedziemy na plaze ?
< Jeyson?>
poniedziałek, 17 listopada 2014
Od Asy - C.D Skylar
Tak. Jestem idiotą, jak przesadzę z procentami, wtedy wszystko wydawało się takie logiczne i sensowne, a po wytrzeźwieniu, gdyby nie dystans do siebie... chyba gdyby nie ta cecha, nie wybaczyłbym sobie gadania do wypchanego borsuka, podrywania uczennicy w nieco zbyt nachalny sposób typowy dla pijanego gościa, mówienie stajennemu, że jest "wspaniały" - w nieco gejowski sposób - czy kłótni z koniem. Dzisiejszy dzień był taki zamglony, co było ogromnym plusem. Ilości głupich wpadek liczyć się nie da, teraz nic tylko się z nich śmiać. Pewnie niedługo, po przejściu zażenowania swym zachowaniem będę się z tego nabijać i oczywiście trochę odkręcę to wszystko. A potem znów postanowienie, że rano pić nie będę, wieczorem się upije, rano nie będę mógł wstać przez kaca, zapije go i cała szopka się powtórzy, jak zawsze. Po co się oszukiwać?
Tak, trochę udało mi się wrócić do stanu użytku. Jak tak szybko to się stało? Okazało się, że Dallas jest mądrzejszy niż się wydaje i w spektakularny sposób zostałem oblany wodą. Potem zimny prysznic i jakoś trochę wytrzeźwiałem. Nie całkowicie, po drodze do stajni zaliczyłem piękną glebę, ale w końcu dotarłem do niej i nawet już mniej się zataczałem! Żując gumę by zdławić zapach whisky, z przeciwsłonecznymi okularami na nosie, czesałem moją Little Girl, która ciągle próbowała przeszukać mi kieszenie. Gdy w końcu dotarła pyskiem do piersiówki schowanej w wewnętrznej części kurtki, postanowiła sprawdzić co ciekawego jest w środku. Jakoś nie wyobrażałem sobie pijanego konia, więc postanowiłem jej to udaremnić. Ok, ja jeszcze mogłem łazić w stanie co najmniej wskazującym, każdy powinien to zrozumieć, ale rumak? Lekka przesada.
- To nie dla ciebie - mruknąłem, próbując odsunąć ją od siebie. Moją uwagę przykuło jednak co innego: uczennica, przy której się tak wygłupiłem. Znaczy nie byłoby mi głupio, gdyby była starsza, ale szesnaście lat... Taaa, zdecydowanie powinienem ograniczyć picie. Mimo nadal plączącego się języka i lekko pijanego kroku połączonego z początkami kaca postanowiłem to jakoś odkręcić. Tak, nie uczę się na błędach i popełniam te same co róż. Odwróciła się w moją stronę, kiedy podszedłem. Nie zamierzała być miła, choć byłem jej wdzięczny, że nie przemeblowała mi twarzy za moje nieprzyzwoite zaloty. Ok, nie raz byłem bardziej schlany i przynajmniej nie wpadłem na wspaniały pomysł zrobienia kolejnego kroku, bo przecież jest zainteresowana tylko tego nie pokazuje! Logika kogoś, pod wpływem. Śmiać się czy płakać? A może oba na raz? Bo rozmowa z borsukiem była naprawdę komiczna.
- Czegoś pan potrzebuje? - odezwała się kpiącym głosem. Zmarszczyłem brwi, bo jeszcze zbytnio do mnie nie docierało, że ma powody.
- Yy... znaczy tak - poprawiłem się, próbując wyłowić jakieś sensowne myśli. Ból głowy stał się nie do zniesienia, każdy hałas mnie denerwował a światło... udręka. Mimo to starałem się być wiecznie uśmiechnięty, jak zawsze. Coś się nie udało. Z bólu zacisnąłem powieki, ale zaraz je uchyliłem. - Chciałem tylko... przeprosić... za moje wcześniejsze zachowanie. Swoją drogą... następnym razem możesz u...uderzyć, przyda mi się - wzruszyłem ramionami. Moje myśli jednak wędrowały w stronę okularów przeciwsłonecznych. Cieszyłem się strasznie, że je wziąłem, bo miały zbawienny wpływ. Hmm... nie dosyć, bo odruchowo skrzywił się i typowym dla kogoś z bólem głowy ruchem przetrzeć oczy dłonią. I warto było?
(Skylar? xd )
Tak, trochę udało mi się wrócić do stanu użytku. Jak tak szybko to się stało? Okazało się, że Dallas jest mądrzejszy niż się wydaje i w spektakularny sposób zostałem oblany wodą. Potem zimny prysznic i jakoś trochę wytrzeźwiałem. Nie całkowicie, po drodze do stajni zaliczyłem piękną glebę, ale w końcu dotarłem do niej i nawet już mniej się zataczałem! Żując gumę by zdławić zapach whisky, z przeciwsłonecznymi okularami na nosie, czesałem moją Little Girl, która ciągle próbowała przeszukać mi kieszenie. Gdy w końcu dotarła pyskiem do piersiówki schowanej w wewnętrznej części kurtki, postanowiła sprawdzić co ciekawego jest w środku. Jakoś nie wyobrażałem sobie pijanego konia, więc postanowiłem jej to udaremnić. Ok, ja jeszcze mogłem łazić w stanie co najmniej wskazującym, każdy powinien to zrozumieć, ale rumak? Lekka przesada.
- To nie dla ciebie - mruknąłem, próbując odsunąć ją od siebie. Moją uwagę przykuło jednak co innego: uczennica, przy której się tak wygłupiłem. Znaczy nie byłoby mi głupio, gdyby była starsza, ale szesnaście lat... Taaa, zdecydowanie powinienem ograniczyć picie. Mimo nadal plączącego się języka i lekko pijanego kroku połączonego z początkami kaca postanowiłem to jakoś odkręcić. Tak, nie uczę się na błędach i popełniam te same co róż. Odwróciła się w moją stronę, kiedy podszedłem. Nie zamierzała być miła, choć byłem jej wdzięczny, że nie przemeblowała mi twarzy za moje nieprzyzwoite zaloty. Ok, nie raz byłem bardziej schlany i przynajmniej nie wpadłem na wspaniały pomysł zrobienia kolejnego kroku, bo przecież jest zainteresowana tylko tego nie pokazuje! Logika kogoś, pod wpływem. Śmiać się czy płakać? A może oba na raz? Bo rozmowa z borsukiem była naprawdę komiczna.
- Czegoś pan potrzebuje? - odezwała się kpiącym głosem. Zmarszczyłem brwi, bo jeszcze zbytnio do mnie nie docierało, że ma powody.
- Yy... znaczy tak - poprawiłem się, próbując wyłowić jakieś sensowne myśli. Ból głowy stał się nie do zniesienia, każdy hałas mnie denerwował a światło... udręka. Mimo to starałem się być wiecznie uśmiechnięty, jak zawsze. Coś się nie udało. Z bólu zacisnąłem powieki, ale zaraz je uchyliłem. - Chciałem tylko... przeprosić... za moje wcześniejsze zachowanie. Swoją drogą... następnym razem możesz u...uderzyć, przyda mi się - wzruszyłem ramionami. Moje myśli jednak wędrowały w stronę okularów przeciwsłonecznych. Cieszyłem się strasznie, że je wziąłem, bo miały zbawienny wpływ. Hmm... nie dosyć, bo odruchowo skrzywił się i typowym dla kogoś z bólem głowy ruchem przetrzeć oczy dłonią. I warto było?
(Skylar? xd )
Od Asy - C.D Alice
Sala bokserska była moim spełnieniem marzeń, trzeba dbać o formę. Nic dziwnego, że
od razu po wypuszczeniu mojej małej dziewczynki i Dallasa na pastwiska udałem się właśnie tam. Po dokładnym obwiązaniu bandażem poranionych knykci po wczorajszym nieco za ostrym treningu, zająłem się manekinem z zawziętością którą większość może pozazdrościć. Ręce się buntowały, ale po jakimś czasie przestały, gdy zauważyły, ze szans nie mają. Wtem moje oczy zauważyły nową duszyczkę, która zaplątała się na salę. Pozdrowiłem ją swym uśmiechem... jednak zostałem pięknie zignorowany. Nie powiem, że nie, moje ego troszeczkę ucierpiało, ale to kobiety, czasem trzeba samemu ruszyć tyłek. Poza tym trochę mi brakowało rozmowy, uwielbiam mieć towarzystwo. Po daniu paru rad - taka ze mnie dobra istota - wypadałoby się przedstawić. Niechętnie odezwałem się po jej niezbyt miłym pytaniu:
- Nazywam się Asa, jestem nowym trenerem... Nie boksu znaczy się, lecz westernu i crossu - wytłumaczyłem, nadal mając na ustach ten charakterystyczny uśmiech. Nie, wcale nie podrywałem, ani nie flirtowałem. Po prostu taki jestem, moja wina, że natura obdarzyła mnie taką niesamowitą bronią? - Tylko nie mów do mnie "pan" - ostrzegłem. Przecież jestem niewiele od niej starszy, więc po co zaraz wyjeżdżać z "panami"?
(Alice?)
od razu po wypuszczeniu mojej małej dziewczynki i Dallasa na pastwiska udałem się właśnie tam. Po dokładnym obwiązaniu bandażem poranionych knykci po wczorajszym nieco za ostrym treningu, zająłem się manekinem z zawziętością którą większość może pozazdrościć. Ręce się buntowały, ale po jakimś czasie przestały, gdy zauważyły, ze szans nie mają. Wtem moje oczy zauważyły nową duszyczkę, która zaplątała się na salę. Pozdrowiłem ją swym uśmiechem... jednak zostałem pięknie zignorowany. Nie powiem, że nie, moje ego troszeczkę ucierpiało, ale to kobiety, czasem trzeba samemu ruszyć tyłek. Poza tym trochę mi brakowało rozmowy, uwielbiam mieć towarzystwo. Po daniu paru rad - taka ze mnie dobra istota - wypadałoby się przedstawić. Niechętnie odezwałem się po jej niezbyt miłym pytaniu:
- Nazywam się Asa, jestem nowym trenerem... Nie boksu znaczy się, lecz westernu i crossu - wytłumaczyłem, nadal mając na ustach ten charakterystyczny uśmiech. Nie, wcale nie podrywałem, ani nie flirtowałem. Po prostu taki jestem, moja wina, że natura obdarzyła mnie taką niesamowitą bronią? - Tylko nie mów do mnie "pan" - ostrzegłem. Przecież jestem niewiele od niej starszy, więc po co zaraz wyjeżdżać z "panami"?
(Alice?)
Od Jeyson 'a CD Kingi
- Myślę że powinnaś im kupić kilka rzeczy i nauczyć ich podstawowych poleceń. Takie maluchy uczą się najszybciej- powiedziałem i spojrzałem na psiaki.
- Masz rację... Mógłbyś zawieść mnie jeszcze raz na chwilę do miasta?- spytała.
- Okej- odparłem i poszliśmy do auta.
***
Kiedy wróciliśmy Kinga poukładała wszystko do szafki.
- Mam jeszcze jedną prośbę...- zaczęła.
- Jaką?- spytałem.
- Pomógłbyś mi je nieco wyszkolić? Zrobiłabym to sama, ale nie wiem od czego zacząć- mruknęła.
- Spoko, nie ma sprawy. Uczyłem kiedyś moje psy które zostały w domu. Dobrze że kupiłaś jakieś przysmaki bo się przydadzą. Uczyć zaczniemy je od jutra. Dzisiaj niech nieco odpoczną- oparłem się o ścianę zakładając ręce- Ja już będę zmykać do siebie- powiedziałem i wyszedłem.
Było już późno. Zszedłem zjeść kolację i wróciłem do siebie. Pograłem trochę na konsoli, wykąpałem się i położyłem spać. Rano po śniadaniu zaszedłem do Kingi. Zapukałem i powoli wszedłem. Dziewczyna bawiła się ze szczeniakami.
<Kinga?>
- Masz rację... Mógłbyś zawieść mnie jeszcze raz na chwilę do miasta?- spytała.
- Okej- odparłem i poszliśmy do auta.
***
Kiedy wróciliśmy Kinga poukładała wszystko do szafki.
- Mam jeszcze jedną prośbę...- zaczęła.
- Jaką?- spytałem.
- Pomógłbyś mi je nieco wyszkolić? Zrobiłabym to sama, ale nie wiem od czego zacząć- mruknęła.
- Spoko, nie ma sprawy. Uczyłem kiedyś moje psy które zostały w domu. Dobrze że kupiłaś jakieś przysmaki bo się przydadzą. Uczyć zaczniemy je od jutra. Dzisiaj niech nieco odpoczną- oparłem się o ścianę zakładając ręce- Ja już będę zmykać do siebie- powiedziałem i wyszedłem.
Było już późno. Zszedłem zjeść kolację i wróciłem do siebie. Pograłem trochę na konsoli, wykąpałem się i położyłem spać. Rano po śniadaniu zaszedłem do Kingi. Zapukałem i powoli wszedłem. Dziewczyna bawiła się ze szczeniakami.
<Kinga?>
Od Vanessy CD John 'a
- Hmm niech pomyślę...- spojrzałam na niego- Okej, ale idziemy do ciebie.
- A co z Donut 'em?- spytał i wskazał na leżącego psiaka.
- Teraz się wyszalał to będzie spał z trzy godziny- powiedziałam i wstałam.
Poszliśmy do jego pokoju. Na szczęście jego współlokatora też nie było.
<John? ty to zacznij xd>
- A co z Donut 'em?- spytał i wskazał na leżącego psiaka.
- Teraz się wyszalał to będzie spał z trzy godziny- powiedziałam i wstałam.
Poszliśmy do jego pokoju. Na szczęście jego współlokatora też nie było.
<John? ty to zacznij xd>
Subskrybuj:
Posty (Atom)