Od Amy

Jadąc do akademii, James - mój znajomy, niemiłosiernie się wlókł przyklejony do kierownicy z nosem na przedniej szybie. Dojeżdżając na miejsce, zjechaliśmy na żwirowy parking, na całe szczęście nie było dużo aut. 
Sięgnęłam do tyłu samochodu po moją niedużą walizkę, a następnie wyszłam i podeszłam do tylnych drzwi samochodu, aby wypuścić Lee. (mojego psa). A następnie pożegnałam się z James'em. 
Ruszyłam ku kutej bramie Akademii Diamond, mojej nowej świątyni wiedzy. Haha, zabawne. 
***
Po rozpakowaniu rzeczy itp, itd, postanowiłam pozwiedzać tę jakże wielką akademie. Wędrując i błądząc po korytarzach natrafiłam na chłopaka, który był niczego sobie. 
(Carl? xd)

Od Ivy cd Steven

-To nie jest takie proste -westchnęłam i spuściłam wzrok. -Poza tym samotność nie jest taka zła.
-Poważnie? Nie potrzebujesz kontaktu z innymi ludźmi? -podniósł jedną brew do góry. Skinęłam głową.
-Całe dnie spędzam na uczeniu się albo czytaniu. Oglądam też filmy, seriale, rysuję. Więc nie odczuwam jakoś tego braku kontaktu z ludźmi -wzruszyłam ramionami.
-Okej… Zdradzisz mi co spowodowało, że jesteś taka zamknięta w sobie?
-Nie -powiedziałam stanowczo. Nie znam go jeszcze za dobrze. Co jeśli rozpowiedziałby to wszystkim uczniom? Byłabym skończona.
-Uh, wybacz. Porozmawiajmy o czymś innym -uśmiechnął się. -Jak ci się podoba szkoła?
-Jest… niezła -cały czas patrzyłam na swoje buty. Po prostu nie chciałam patrzeć mu prosto w oczy.

<Steven?>

Od Aleksy do Steven'a

Minęło dość sporo czasu, odkąd nie rozmawiałam ze Stev’em. No i nawet nie miałam na to ochoty. Chyba ten rozdział już zamknięty pozostał. Może warto wrócić do rodzinnego miasta, bądź wyjechać w jeszcze nowsze miejsce? Druga opcja brzmiała lepiej. Nie chciałam pozostawać tu dość długo, ale no, nim coś wykombinuje to trochę potrwa. Wszystkie potrzebne mi rzeczy spakowałam. Tylko pozostawiłam parę bluzek, bluz, spodni i oczywiście dużą część bielizny. Reszta była wpakowana do torby. Wyjęłam telefon z kieszeni spodni. Dość szybko odnajduję numer Jacob’a, z którym już zdążyłam wszystko ustalić. Przyjedzie za kilka dni, w końcu ma tutaj znajomości, ale zgodził się na zamieszkanie w Meksyku. Kiedy kończę rozmowę, odkładam telefon i wychodzę z pokoju. Szybko schodzę schodami na dół akademii, ubieram buty i kurtkę, po czym wychodzę z budynku. Żwawym krokiem idę do stajni. Eden już wystawił głowę ze swojego boksu, na co się cicho zaśmiałam. Idę do siodlarni, zgarniam lonżę i kantar, który zakładam na głowę swojego wierzchowca, szybko wyprowadzam go z boksu i prowadzę do parkuru zamkniętego. Ogier cały czas swoją głową mnie pchał, aż w końcu go zaczęłam głaskać, na co zarżał, znając życie radośnie…

Lonżowałam Eden’a, do momentu kiedy przyszedł Stev. Niepewnie na niego spojrzałam, ale już po chwili zignorowałam jego osobę. Patrzyłam jak ogier robi kółka wokół przeszkód i przechodzi przez nie. W pewnym momencie zwalił jedną przeszkodę. Szybko skróciłam lonżę, zbliżając się do wierzchowca. Pogłaskałam jego głowę i zabrałam się za ustawianie belki na miejsce. Jednak nie miałam jak, gdyż ogier wierzgał. Wyprostowałam się i odwróciłam. Steven szedł w moim kierunku, najwyraźniej chciał ustawić belkę. Odeszłam dość duży kawałek od niego, tym samym lekko szarpiąc lonżę aby ogier się ruszył. Mężczyzna szybko się uporał z tym ustawianiem belki na miejsce, ale nie odszedł, dalej stał.

- Możesz już iść. – powiedziałam, ale on nic.

Mruknęłam pod nosem i powtórzyłam to co mówiłam do niego wcześniej, ale on nic.

- Coś chcesz? – spytałam w końcu.

Steven? Pożegnanie ostateczne? :v

Od Steven'a CD Ivy

- Jaa...- zaśmiałem się krótko- No cóż. Pochodzę ze stanu Arizona z miasta Phoenix. Moja matka jest fryzjerką, a ojciec uczy jeździć. Ostatecznie wyszło tak że czasami zaplotę jakiejś dziewczynie z akademii warkocze. Ze względu iż zdarza mi się poeksperymentować na grzywie i ogonie Pelego, jestem niekiedy nazywany "szalonym fryzjerem". W weekendy jeżdżę do miasta moim quadem popracować trochę w zakładzie. To tak w wielkim skrócie- wyszczerzyłem się.
- Czyli co do tego się nie myliłam...- powiedziała nieco ciszej.
- Jesteś przeraźliwie nieśmiała- stwierdziłem.
- Już ci mówiłam. Ktoś mnie kiedyś skrzywdził. To dlatego- spojrzała na mnie z lekkim wyrzutem.
- To jest jakiś powód, ale bycie samotnym to straszna nudaaa- jęknąłem- Powinnaś postarać się być chociaż odrobinę bardziej otwarta na świat. Podchodź do niego z dystansem- szturchnąłem ją lekko łokciem.

<Ivy?>

Od Carl'a - c.d Ivy

Nie wiem kiedy, ale usnąłem… Jednakże gdy się obudziłem, nie było jej – w sensie tej nowej. Przewróciłem oczami i spoglądam na osobę na której dalej leżałem. No tak, Luiza była w tej fazie oglądania seriali. Zaśmiałem się i podniosłem swoje ciało. Rozglądam się, nikogo nie było, poza naszą dwójką. Spoglądam jeszcze raz na blondynkę, lekko ją szturcham, aż w końcu na mnie spogląda. Jednak szybko  znowu powraca wzrokiem do telewizora. Przewracam oczami i idę do schodów, po których wchodzę i szybko znajduję się na górnym piętrze. Kieruję się do swojego pokoju…

~

Kolejny dzień. Kiedy tylko znajduję się na dole, już po śniadaniu, w miarę ogarnięty… Niestety minęła mnie pielęgniarka. Od razu zaczepiając.

- Carl, zgadza się? – zwróciła się w moją stronę. – Mam do Ciebie sprawę…

Przewracam oczami, chcąc już odejść. Kobieta się na to nie zgodziła, bo już przeszła do sedna rzeczy.

- Ivy nie będzie chodziła na lekcje, jest chora. Mógłbyś się poświęcić i jej przynosić te notatki?

- Po pierwsze, kto to jest ta cała Ivy? A dwa, sam mam zaległości i ich nie nadrabiam, ale już mogę to robić. – mruczę niechętnie pod nosem.

- Ivy to dziewczyna, która jest ta co się zbytnio nie udziela…

Już wiedziałem o kogo chodzi. Jednak czemu to ja miałem przynosić jej lekcje? Dobra nie będę się wtrącać w to wszystko. Będę już łaskawy i to zrobię. Pozostawiam kobietę i udzielam się jednej z sal lekcyjnych.

Ivy? ;-;