Od Steven'a CD Ivy

- Jaa...- zaśmiałem się krótko- No cóż. Pochodzę ze stanu Arizona z miasta Phoenix. Moja matka jest fryzjerką, a ojciec uczy jeździć. Ostatecznie wyszło tak że czasami zaplotę jakiejś dziewczynie z akademii warkocze. Ze względu iż zdarza mi się poeksperymentować na grzywie i ogonie Pelego, jestem niekiedy nazywany "szalonym fryzjerem". W weekendy jeżdżę do miasta moim quadem popracować trochę w zakładzie. To tak w wielkim skrócie- wyszczerzyłem się.
- Czyli co do tego się nie myliłam...- powiedziała nieco ciszej.
- Jesteś przeraźliwie nieśmiała- stwierdziłem.
- Już ci mówiłam. Ktoś mnie kiedyś skrzywdził. To dlatego- spojrzała na mnie z lekkim wyrzutem.
- To jest jakiś powód, ale bycie samotnym to straszna nudaaa- jęknąłem- Powinnaś postarać się być chociaż odrobinę bardziej otwarta na świat. Podchodź do niego z dystansem- szturchnąłem ją lekko łokciem.

<Ivy?>

Od Carl'a - c.d Ivy

Nie wiem kiedy, ale usnąłem… Jednakże gdy się obudziłem, nie było jej – w sensie tej nowej. Przewróciłem oczami i spoglądam na osobę na której dalej leżałem. No tak, Luiza była w tej fazie oglądania seriali. Zaśmiałem się i podniosłem swoje ciało. Rozglądam się, nikogo nie było, poza naszą dwójką. Spoglądam jeszcze raz na blondynkę, lekko ją szturcham, aż w końcu na mnie spogląda. Jednak szybko  znowu powraca wzrokiem do telewizora. Przewracam oczami i idę do schodów, po których wchodzę i szybko znajduję się na górnym piętrze. Kieruję się do swojego pokoju…

~

Kolejny dzień. Kiedy tylko znajduję się na dole, już po śniadaniu, w miarę ogarnięty… Niestety minęła mnie pielęgniarka. Od razu zaczepiając.

- Carl, zgadza się? – zwróciła się w moją stronę. – Mam do Ciebie sprawę…

Przewracam oczami, chcąc już odejść. Kobieta się na to nie zgodziła, bo już przeszła do sedna rzeczy.

- Ivy nie będzie chodziła na lekcje, jest chora. Mógłbyś się poświęcić i jej przynosić te notatki?

- Po pierwsze, kto to jest ta cała Ivy? A dwa, sam mam zaległości i ich nie nadrabiam, ale już mogę to robić. – mruczę niechętnie pod nosem.

- Ivy to dziewczyna, która jest ta co się zbytnio nie udziela…

Już wiedziałem o kogo chodzi. Jednak czemu to ja miałem przynosić jej lekcje? Dobra nie będę się wtrącać w to wszystko. Będę już łaskawy i to zrobię. Pozostawiam kobietę i udzielam się jednej z sal lekcyjnych.

Ivy? ;-;

Od Ivy - c.d Carl'a

Obudziłam się kilka godzin później. Na dworze zrobiło się już ciemno. Cholernie bolała mnie głowa. Ogólnie czułam się tragicznie. Spacer w deszczu nie był dobrym pomysłem. Westchnęłam. Udało mi się podnieść z sofy. Jakim cudem w ogóle się na niej znalazłam? Ruszyłam w stronę gabinetu pielęgniarki. Może ma jakieś leki. Czułam, że jestem rozpalona. Zapukałam do drzwi.
-Jak się cieszę, że panią widzę -westchnęłam z ulgą.
-Co się stało kwiatuszku? -uśmiechnęła się do mnie ciepło.
-Chyba się przeziębiłam -mruknęłam. Kobieta podeszła do mnie i dotknęła dłonią mojego czoła.
-Nie nazwałabym tego tylko przeziębieniem. Siadaj -wskazała na krzesło. -Jak to się stało? Przecież rano jeszcze byłaś u mnie po witaminy i wszystko było dobrze -opowiedziałam jej dokładnie co się stało. Czułam, że to była jedyna osoba tutaj, z którą mogę normalnie porozmawiać. -Więc dla tego jesteś przemoczona -westchnęła. -Będziesz musiała trochę poleżeć w łóżku i odpocząć -pogłaskała mnie po głowie.
-Dobrze -kobieta dała mi kilka opakowań leków. 
-Bierz je rano i wieczorem. Jutro do ciebie przyjdę i załatwię kogoś żeby przyniósł ci notatki -uśmiechnęła się.
-Dziękuję pani -odwzajemniłam go. 
-A teraz uciekaj do łóżka. 
-Czuję się jak dziecko -zaśmiałam się cicho. 
-Śpij dobrze -wróciła do pisania jakiś papierów. Ja natomiast poszłam do pokoju, umyłam się szybko, wzięłam leki i wskoczyłam do łóżka.

*Narrator*

Pielęgniarka wyszła ze swojego gabinetu zamykając za sobą drzwi na klucz. Idąc przez korytarz minęła się z brązowookim.
-Carl, zgadza się? -odwróciła się w jego stronę. -Mam do ciebie sprawę…

<Carl?>

Od Ivy cd Steven

Szliśmy dróżką prowadzącą wzdłuż lasu.
-Więc Ivy… Opowiesz mi coś o sobie? -westchnęłam głośno.
-Ja… Pochodzę z Alaski jednak wychowałam się w Teksasie. Dokładnie San Diego. Jestem antyspołeczną samotniczką, która boi się ludzi -skarciłam się w myślach.
-Dlaczego? -a to ciekawska bestyjka.
-Po prostu… Kiedyś ktoś bardzo mnie skrzywdził. Nie chcę o tym rozmawiać… -spuściłam wzrok. -Może ty powiesz mi coś więcej o sobie? Wydajesz się być naprawdę ciekawą osobą -jakoś udało mi się do niego uśmiechnąć.

<Steven?>

Od Steven'a CD Ivy

- No to postanowione. Tylko wypuszczę Pelego na padok i możemy ruszać- wyszczerzyłem się i czym prędzej go rozsiodłałem- Tylko mi nie uciekaj!
Wróciłem po jakichś dwudziestu minutach. Ogier trochę się zarzucał łbem, ale się udało. Gdy wróciłem, Ivy siedziałam tam gdzie ją zostawiłem. 
- Idziemy?- spytałem pełen pozytywnej energii. 
Dziewczyna trochę niepewnie przytaknęła głową i zeskoczyła z płotu. 

<Ivy?>