Święta!

Z tej okazji iż dzisiaj już rozpoczęły się święta, chciałabym wam życzyć abyście spędzili je wspólnie z rodziną, w tej atmosferze, dużo prezentów (piniendzy też XD)! Nie wiem co jeszcze mogłabym wam życzyć, więc wesołych świąt! 

~Vica. 

Od Alaski C.D. Levi'ego

Rozmasowałam delikatnie szyje, a po chwili położyłam się obok chłopaka. Wzięłam laptopa na kolana i włączyłam wcześniej wybrany film.
***
Levi zamknął laptopa, i pocałował mnie w policzek.
-Przyznam szczerze, nie spodziewałem się takiego obrotu sprawy.-Powiedział wstając z łóżka.
-Zaskakujące zwroty akcji.-Stwierdziłam, a Levi zgarnął bluzę z szafy.
-To teraz ta niespodzianka?-Zapytałam, na co chłopak zerknął na mnie zadziornie.
-Poniekąd.-Mruknął, a ja westchnęłam. Nie da się go złamać...
-Spotkajmy się za dziesięć minut na dziedzińcu. Ubierz się wygodnie i ciepło.-Dodał po chwili przeszukując szafę.
-Pamiętaj, że któryś z nauczycieli ogarnie teraz korytarze.-Powiedziałam wychodząc po cichu z pokoju chłopaka.
Przemknęłam niezauważona do mojego królestwa. Założyłam na szybko przygotowany komplet ubrań, zgarnęłam komórkę i wyszłam z pokoju. Szłam na dziedziniec i mało co nie wpadłam na jedną z nauczycielek. Na szczęście nie zauważyła mnie i ruszyła dalej. Odetchnęłam głęboko i otworzyłam po cichu główne drzwi. Wyszłam na zewnątrz i ruszyłam w stronę fontanny, która stała na środku dziedzińca. W pewnym momencie ktoś złapał mnie za rękę i zaciągnął za kolumnę.
-Zwariowałeś?!-Warknęłam, kiedy Levi stanął przede mną.
-Może.... na twoim punkcie.-Mruknął mi do ucha, a ja tylko pokręciłam głową.
-Widzie, że udało ci się ominąć nauczycieli.-Stwierdził po chwili.
-Nie było łatwo, więc możesz być łaskaw i mi powiedzieć co to za niespodzianka?-Stwierdziłam i spojrzałam wyczekująco na chłopaka.
Levi

Od John'a - c.d Vanessy

Pokręciłem głową. Przeżułem kanapkę i przełknąłem. 
- On każdą dziewczynę lubi, no chyba, że go wkurzy to już nie... Ogólnie to jest Carl. Tyle Ci chyba wystarczy na jego temat. No nie? - zaśmiałem się. 
Van tylko przewróciła oczami, co dało mi odpowiedź, że już o więcej się teraz nie spyta. Norma. 
~
Do wieczora siedziałem w akademii, znaczy się... Pojechałem z George'm do miasta. Miał jakieś spotkanie, a nie chciałem siedzieć i się nudzić, to skorzystałem z okazji i pojechałem z nim. Przynajmniej poznałem kilku chłopaków w moim wieku. 
~
Kiedy przesiadywałem w pokoju, przeglądałem na internecie wszystko co można było, aż wbiła, dosłownie, Vanessa. Rzuciła się na łóżko, ale zamiast na łóżku, tuż obok mnie, wylądowała na moich nogach. 

Vanessa? 

Od Carl'a - c.d Luizy

- Nie kłam. - burknąłem. 
Odsunąłem się nieco od blondyny. Jej włosy miały nieco na sobie krew. Pokręciłem głową. Siedziała, a ja leżałem tuż obok niej, jednak nie długo, bo już po chwili dostałem kolejnego sms'a, ale zignorowałem to. Podniosłem się nieco i szybko znalazłem się w pozycji siedzącej jak Luiza. Czemu ona kłamie? Prędzej czy później się i tak dowiem co się wydarzyło. 
~
Siedzieliśmy na łóżku, dziewczyna wcześniej zadzwoniła do jakiegoś mężczyzny (gdy druga strona odebrała dało się usłyszeć męski głos). Szybko jednak zakończyła rozmowę, no i bez niczego wyszła z pokoju, jakby zapomniała, że byłem w jej towarzystwie. Nie chciało mi się iść za nią, ale ostatecznie i tak to zrobiłem. 
Szybka jest, bo nim ja wyszedłem to ona pewnie już była przed budynkiem, sam się przekonałem, że tak już było. Dlaczego? Ponieważ gdy wyszedłem ona już czekała na kogoś. Byłem ciekaw kto to jest. A najlepsze co było to, to iż zapomniała kurtki i miała założone buty, a kurtkę zostawiła gdzieś. Podszedłem do niej obejmując ją od tyłu, lekko swoją głową dotknąłem jej głowę. 

- Na kogo czekasz? - spytałem lekko wtulając swoją głowę w jej włosy. 

Luizo? On tak zawsze XD

Od Luizy - c.d Carl'a

-Zaraz przyjdę. - powiedział odwracając się i przy tym przygniatając mnie delikatnie do drzwi od stajni, a następnie ruszył w stronę czarnego samochodu, z którego wyszło trzech, albo czterech mężczyzn. 
Ta cała sytuacja wyglądała jak ze scenki filmu z mafią i dlatego też nie miałam zamiaru się w to mieszać, a więc weszłam do stajni i zamierzałam wyjść z niej tylnym wyjściem. 
Szłam wzdłuż boksów, które wydawały się być niekończące się, a do tego przyciemnione światła dodawały ospałej atmosfery. Dziwne, nie przypominam sobie, aby światła w stajni przyciemniały kiedy to ściemniało się na zewnątrz... Ehh... Nieważne... 
Dopiero po chwili zorientowałam się, że ktoś naprzeciwko mnie stoi. Niestety nieznana mi postać, stała w tak jakby cieniu, przez co twarzy nie można było zobaczyć. Chciałam go wyminąć, lecz okazało się to niepowodzeniem, gdyż ten ktoś złapał mnie za rękę i gwałtownie przyciągnął do siebie. 
Mimo tego i tak nie zdołałam się przyjrzeć mężczyźnie. W mojej głowie narastały myśli, aby jak najszybciej wyrwać się z jego rąk. Pomogło mi to, iż gdy to jedną ręką trzymał moją dłoń, a natomiast drugą uniósł ku górze, odskoczyłam tak gwałtownie, że upadłam. 
W głowie eksplodował mi ból. Ciepła krew pociekła strugą z nosa, zalewając usta i podbródek. Widziałam wszystko, ale za to usłyszałam tylko jak nieznajomy mężczyzna wypowiedział coś, co przypominało bełkot -niezrozumiały bełkot. Następnie odszedł. 
Wstrzymałam oddech i powoli wstałam. Wyszłam z stajni i chwiejnym krokiem ruszyłam w stronę akademii. 
Wchodząc do budynku dopadł mnie drżący głos recepcjonistki. Usiłowałam coś powiedzieć, ale zabrzmiało to raczej jak "umieram". Nie czekając dłużej zlekceważyłam to i ruszyłam do pokoju. Z rozpędu mijałam różne drzwi, pokoje i różne osoby. 
Kiedy znalazłam się w pokoju, od razu wbiegłam do łazienki (na szczęście nikogo tam nie było). Robiłam wszystko, byle tylko nie spojrzeć w lustro. Nie chciałam panikować na widok krwi na mojej twarzy. 
W końcu zmusiłam się uspokoić i oddychać powoli i głęboko. Serce łomotało mi w piersi. Uspakajałam się tym, że to nic takiego. Na szczęście nie świrowałam na widok zeschniętej krwi, która widniała na twarzy. 
Odkręcając zimną wodę, zaczęłam zmywać twarz przy czym doznając uczucie orzeźwienia. 
Już, gdy to było po wszystkim, poszłam do mojego "działu" pokojowego i padłam na puszystą białą narzutę łóżka. Nie wiem kiedy, ale pomieszczenie nabrało sennej monotonności, co spowodowało, że zasnęłam. 
~~~
Ile czasu upłynęło? Momentalnie powrócił niepokój. Omiotłam spojrzeniem pomieszczenie, a następnie przypomniałam sobie o wizycie mojego brata, który miał przywieźć Melisse (czyli mojego kota).
No dobra... Zadzwonię do niego, bo "księciu" nie raczy do mnie zatelefonować. Szperając w torbie na celu "Misja - odnaleźć telefon", poczułam jak ktoś się do mnie... Przytulił? Jak na pstryknięcie palców, moje ciało zesztywniało. Chociaż domyśliłam się kto to był... 
-Co się stało? - dobiegł mnie głos Carl'a (tak jak się domyśliłam, był to on).
-Co?
-Masz krew na szyi.
Ch*lera, a myślałam, że wszystko zmyłam.
-Krew poleciała mi z nosa. - Była to prawda, choć niecała. 
Podniosłam się do pozycji siedzącej i popatrzyłam mu w oczy, które mówił: ,,Coś kręcisz''.
-Mówię prawdę, po prostu krwotok z nosa i tyle - skłamałam. 
(Carl? :3)