Witamy Alexandra Watson'a i Flower'a!

Imię: Alexander
Pseudo: Alex
Nazwisko: Watson
Wiek: 19 lat
Głos: Rafał Brzozowski
Charakter: Zadziorny, złośliwy, wesoły, miły.
Aparycja: 170 cm wzrostu, lubi ubierać się w luźne podkoszulki, koloru czarnego lub białego, oraz okulary przeciwsłoneczne.
Hobby: Kolekcjonowanie starych gazet samochodowych, naprawianie czegokolwiek.
Partnerka: Nie ma, ale wkrótce to się pewnie zmieni. xd
Rodzina: Zaginęli dawno temu.
Ciekawostki: często jest poza pokojem i prawie nigdy nie ma go w środku, chyba że jest z kimś.
Historia: Urodził się w Nowym Jorku. Jego rodzina nie pozwalała mu robić tego co lubi, więc uciekł. Długo się błąkał i w końcu podszedł do byle jakiej akademii i zapukał. Okazała się ona Akademią Diamond i już po tygodniu bardzo się tu zadomowił.
Koń: Flower
Pupil: Lay
Pokój nr.: 4
Login: kucykara10 - howrse
Dodatkowe zdjęcia: brak 

Imię: Flower
Płeć: Ogier
Wiek: 5 lat
Rasa: Koń Czystej Krwi Angielskiej
Budowa: Flower jest eleganckim koniem o najwyższej wartości hodowlanej, długich kończynach oraz sierści o delikatnym, krótkim włosie. Głowa jest pełna wyrazu, średnia, sucha i o prostym profilu. Jest to koń sportowy o lekkiej budowie ciała. Jego cechą charakterystyczną jest skośnie położona łopatka, która umożliwia większą szybkość w galopie. Wysokość w kłębie wynosi 160cm.
Usposobienie: nie cierpi siedzieć w jednym miejscu, uwielbia przejażdżki. Specjalizacja: wyścigi
Inne: Umie szybko biegać i pozwala się dosiadać tylko Alex'owi.
Nr. boksu: 8
Własciciel: Alexander Watson

Od Melloow - CND Benjamin'a

Mamy czas do rana - wydęłam wargi w uśmiechu. - Nie wiem, czy tyle wytrzymam - jęknał Benjamin. - Masz twardy łeb, dasz radę - uśmiechnęłam się z nutką złośliwości. - Nie o to chodziło - wyszeptał. Nie odpowiedziałam, bo piosenka dobiegała końca. Położyłam mu głowę na ramieniu i tak wytrwalięśmy do końca piosenki. Spojrzałam na wyświetlacz komórki. 00.02. Po dwunastej. Już miałam zapytać się o godziny powrotów do szkoły, jednak w ostatniej chwili zrezygnowałam. Po co psuć sobie zabawę, atmosferę i imprezę? Nie ma sensu. I tak nikt nie zauważy, że nas nie ma. Zamiast tego przekrzyczałam muzykę: - Często tak uciekasz? - Kto tu mówi o ucieczce? - Ta akademia nie ma żadnego regulaminu? - błysnęłam zębami i uniosłam brwi. - Ma! - I co tam pisze? - Nikt go nie czyta - wyszczerzył zęby Benjamin. Uniosłam kciuk do góry i zatraciłam się w muzyce. Nie wiem ile czasu szaleliśmy, nie wiem ile go upłynęło, i która była godzina, ale byłam maksymalnie pobudzona. To pewnie wina drinkow, których nie wypiłam dużo, ale liczbą małą także nazwać ich nie można. Kiedy siedzieliśmy przy barze, zapytałam: - Jak bardzo jestem pijana? - Tylko troszeczkę - roześmiał się chłopak. - Jeszcze drinka, kochanie? - Wody - poprawiłam. - Jeśli wypije jeszcze jednego drinka, porwiesz mnie do lasu i nie będę pamiętać co mi tam zrobisz! - wskazałam na niego palcem z udawanym oskarżeniem. - W takim razie... Jeszcze jednego drinka? - wyszczerzył zęby w szerokim uśmiechu. - Skoro i tak nie będę pamiętać... - zrobiłam niewinną minę. - Czy to jakas aluzja? - uniósł brwi. - W żadnym wypadku. Pamiętasz? Żadnych takich! - poprawiłam włosy wymuskanym ruchem. - Chodz lepiej na parkiet, zboczeńcu! - pociągnęłam go za rękę. - Wypraszam sobie, to ty zaczęłas ten temat! - wyrzucił mi chłopak, jednak zbyłam go jednym że swoich najbardziej czarujących uśmiechów. Wróciliśmy ,,do gry". Sala nadal była pełna, mimo, że zbliżała się wpół do trzeciej w nocy. - Gdzie twoi znajomi? - zapytałam. Nie widziałam ich od... od czasu kiedy rozstalismy się w wejściu. - Nie ważne. Teraz jesteś ty, i ja, i nie potrzeba mi nikogo innego - poczułam jego oddech na karku. Uśmiechnelam się pod nosem. Znamy się pół dnia. A ja zgadzam się na imprezę z chłopakiem, o którym wiem tyle, że nazywa się Ben, jest z Francji i ma uciekającego konia. To chyba moja najszybsza znajomość. Po pewnym czasie zaczęło mi się lekko kręcić w głowie, i coraz więcej widziałam podwójnie. Nogi mi się plątały, i musiałam usiąść. - Coś nie tak? - zapytał Ben. - Hmm... - udało mi się powiedzieć. - Może... Może... - głowa zaczynała pulsować coraz bardziej - ...Jedzmy... do... - nie mogłam dokończyć. Kiedy wstałam, udało mi się powiedzieć: - Ja pierdolę, ale mi łeb napierdziela - przecież to nie od alkoholu! Kiedy indziej wypijam więcej i nic mi nie jest. Starałam się odzyskać ostrość widzenia, i po chwili mi się udało. - Wszystko okej? - zapytał Ben. - Chwilowe zamroczenie - potrząsnęłam głową. - Już dobrze. - Już wpół do czwartej... Może zaczniemy się zbierać, hę? - zapytał ponownie.

Od Benjamin'a - C.D Melloow

Uśmiechnałem się do niej. Tańczyliśmy energicznie do końca tej piosenki a potem razem poszliśmy do barku. Zamówiłem drinki po czym zapłaciłem. Wziąłem łyk mieszanki po czym postanowiłem wypić wszystko. Mellow dawno już do zrobiła. Kiedy wróciliśmy na parkiet akurat puścili wolną piosenkę. Chyba będzie to jedyna na tej imprezie. Mellow przewróciła oczyma po czym chciała wrócić do barku ale ja złapałej ją za rękę i przyciągnąłem do siebie.
-Zatańczy Pani ze mną ?
Mellow zaśmiała się po czym skinęła głową uśmiechając się delikatnie.
Na początku kołysaliśmy się w rytm muzyki, powli i w ciszy. Kiedy jednak nastąpił refren uniosłem rękę a dziewczyna obróciła się z gracją.

Przyciągnąłem ją do siebie po czym spojrzałem w jej oczy. Nachyliłem się i wyszeptałem do jej ucha.
-Z tobą mógłbym przetańczyć całą noc.

(Mellow ? :*)

Od Melloow - C.D Benjamina

- Cześć - rzuciłam i poprawiłam włosy. Obrzuciłam spojrzeniem tą Ellen. Nie skomentowałam na głos jej ubioru tylko dlatego, że obok mnie stał Benjamin. Postaliśmy chwilę przed klubem, wypaliłam papierosa. Nie lubię palić, rzygać się od tego chce, ale co poradzisz w towarzystwie. 
- Jak, wchodzimy? - zapytałam z sarkastycznym uśmieszkiem. Towarzystwo zdeptało pety i weszliśmy do środka. Od razu uderzył w nas niemały tłum ludzi. Uwielbiam tłoczne imprezy, tutaj naprawdę można się zabawić! Od razu straciłam wszystkich z oczu. Przepchnęłam się w stronę barku i zamówiłam sobie drinka. Wypiłam go jednym duszkiem, i ruszyłam na parkiet. Teraz mogę poczuć się sobą! W końcu! Roześmiałam się jak szalona i zaczęłam wywijać ciałem. Cieszyłam się, że umiem tańczyć. Widziałam zazdrosny wzrok dziewczyn, których taniec ograniczał się do dreptania w miejscu i machania cyckami. Cała sztuka polega na tym, żeby zagrać się z muzyką i dołączyć do tego szczyptę namiętności. I jeśli ruszać tyłkiem - to na całego! To, czego nauczyłam się na zajęciach nigdy nie pójdzie na marne – co chwila przysuwał się do mnie jakiś chłopak. Z każdym chwilę potańczyłam, ale goście, który umieją się tylko o ciebie ocierać, są naprawdę wkurzający, i nie nadają się do dłuższego tańca. Szkoda, że nie ma tu dziewczyn z mojej paczki – dopiero bym zaszalała. Nagle ktoś od tyłu przyciągnął mnie do siebie. Uwodzicielsko przeciągnęłam dłonią od bioder do góry i zakołysałam się do dołu. Błyskawicznie obróciłam się na pięcie i ujrzałam Benjamina. Akurat puścili ,,This is love”. Zaśmiałam się uroczo i zawadiacko ruszyłam pupą w jego stronę. Przekrzywiłam głowę i zrobiłam wyzywającą minę.
- ,,This is love, this is love, this is love…” – zaśpiewałam w jego stronę. Falując ręką, odpowiedział mi:
- ,,Can you feel the love?” – roześmiał się.
- I don’t know – odpowiedziałam mu unosząc brew. Chłopak porwał mnie w talii i przyciągnął. Tym razem nie wyrywałam się, nie wypadało. Zaczęłam zniżać się na kolanach kręcąc pupą. Zarzuciłam mu ręce na szyję i dalej tańczyłam. Ben był niezłym tancerzem, nie lepił się jak inni. Zaczęłam żałować, że nie założyłam niższych butów, które dawałby mi większą swobodę. Nie, odpędziłam ciemne myśli. Wyglądasz super, balerinki są dla cieniasów… Uniosłam ręce do góry, złączyłam dłonie i kiwałam się w jego objęciach. Przygryzłam wargę i zmieniłam tryb ,,uwodzicielski” na ,,seksowny”. Przymknęłam powieki i ciut bardziej zbliżyłam się do chłopaka.

<Ben? :D kurczę, nie jestem zbyt dobra w opisywaniu tańca… takie krótkie… takie nijakie… ;-;>

Od Melloow - C.D Rose

Siedziałam właśnie przy stoliku i zajadałam się bułeczkami z czekoladą. Dobrze się dogadywałam z towarzystwem, wszyscy śmiali się i żartowali. Nagle usłyszałam warczenie psa.
- Spadaj z tym kundlem! – warknęłam do dziewczyny, która już się szykowała, żeby usiąść obok mnie. Wsunęłam szybko krzesło pod stół. – Sorry, to miejsce jest już zajęte – uśmiechnęłam się zniewalająco.
- Niby dla kogo?! – krzyknęła.
- O, dla niego! – wymyśliłam na poczekaniu widząc Benjamina, który wzrokiem szukał wolnego krzesła.
- Byłam pierwsza! – dziewczyna oburzyła się, a pies zaczął się wyrywać z zębami.
- Już nie – mruknęłam z małym uśmiechem i pociągnęłam chłopaka na krzesło. – Cześć – dodałam jeszcze i wzięłam się za swoją bułkę. Dziewczyna stała chwilę, po czym wzburzona odeszła. 
- Wiecie, że ona się tnie? Jeszcze by nas HIV’em zaraziła – parsknęłam, a ze mną tłumek. Natychmiast poprawił mi się humor i poczułam się w swoim żywiole. Napomknęłam coś jeszcze o jej agresywnym psie z wścieklizną i brzydkim koniu. Mi się nie stawia, o nie.
***
Później wyszłam na krótki spacer z Aure, która pół dnia spędziła w kojcu. Gdy zrobiło się naprawdę ciemno, odprowadziłam szczęśliwego, wybieganego psa do kojca, powtórzyłam z nią sztuczki, dałam smakołyk i nasypałam do miski karmy oraz nalałam wody.
- Trzymaj, się Słońce – pogłaskałam ją po łbie i zamknęłam bramkę. Zastosowałam tu grę słów: Aure--->Re--->Bóg Słońca--->Słońce. Teraz ruszam do Sali baletowej, muszę się solidnie spocić przed snem.
Sala była duża, przyciemniona i… zajęta. Był już na niej kto? CZUPIRADŁO! Dobrze, że bez kundla. W obcisłym stroju wyglądała okropnie. Wszystkie kości jej sterczały… Przypominała mi kościotrupa. Nie mogłam na nią patrzeć, co można było ze sobą zrobić! Mimo, że w tle leciała jej muzyka, i to nie za głupia, postanowiłam wejść jej w paradę i postawić na swoją naturę. Podpięłam do głośników swoją komórkę i puściłam jakiś popowy kawałek. Dziewczyna odwróciła się zdziwiona.

<Rose? Zdziwiona? :3>