Odchodzi!

Odchodzą: 

Mary Grace Sunfield 

Lively Diamond

Powod: Brak czasu oraz ogólny zastój bloga/nikt nie chcę z nią pisać.

od Leny CD Alex'a

Alex pocałował mnie i wyszedł. Westchnełam i usiadłam do książek. W ciągu godziny uwinełam sie z materiałem. Szybki prysznic i poszłam do łóżka. Kiedy moja głowa zetkneła sie z miękką poduszką natychmiast znalazłam się w objęciach morfeusza. Wstalam kolejnego dnia rano. Poranna toaleta i ruszyłam na stolowke. Wzielam tace, na ktorej stal talerz z trzem kanapkami. Usiadlam przy wolnym stoliku. Niezdazylam wziac gryza kiedy "ktos" (czyt. Alex) zasłonił mi oczy. Usmiechbelam sie pod nosem, a chlopak pocalowal mnie w policzek.
Alex

Od Alex'a C.D. Leny

- Kocham cię - powiedziałem.
- Ja ciebie też - odpowiedziała.
- Może jutro też przeszlibyśmy się na taki spacer? Musisz wiedzieć, że uwielbiam spacery, w szczególności w takim towarzystwie - zaśmiałem się.
- Pewnie. Chętnie - powiedziała Lena.
- Ja muszę już iść. W sumie, to jeszcze lekcje odrobić - westchnąłem.
- Może ci pomóc?
- Dzięki, ale muszę sam spróbować. Tyle mi wytłumaczyłaś, że nie będzie to takie trudne - uśmiechnąłem się.

Lena?

Od Alaski C.D. Levi'ego

Stałam pod ścianą obserwując poczynania nowego ucznia. Jeśli przyłapała by go któraś z instruktorek  to miałby na początek szkoły miłą rozmowę u dyra. Przez pewien czas na hali słychać było jedynie tupot końskich kopyt i od czasu do czasu uderzenie w drąg. Po jakimś czasie do moich uszu doszedł dźwięk otwieranych drzwi do stajni.
-Boi się ciemności?-Zapytałam automatycznie idąc do wyjścia.
-Kto?-Zapytał zdezorientowany chłopak.
-Twój koń.-Odparłam zasuwając drzwi na hale.
-Nie, ale o co chodzi?
-Wjedź za ściankę do drugiego wyjścia, ja zgaszę światło. Tylko bądźcie cicho.-Powiedziałam. Chłopak z lekkim ociąganiem się zrobił to co powiedziałam. Zgasiłam światło, przymknęłam drzwi i ruszyłam korytarzem stajni.
-Alaska co ty tu robisz?-Zapytała instruktorka wychodząc z siodlarni.
-Weterynarz kazał dawać ten antybiotyk Aniołowi co sześć godzin, nawet w nocy.-Wyjaśniłam na szybko.
-A co robiłaś na hali?-Zapytała pod chodząc do boksu mojego konia.
-Ktoś nie złożył przeszkód, a ja i tak muszę odczekać czterdzieści minut od podania leku, więc postanowiłam je ogarnąć,-Wypaliłam, mając nadzieje, że uwierzy. Kobieta mruknęła coś pod nosem i skierowała się do wyjścia.
-Tylko nie siedź z nim za długo. Ty też powinnaś odpocząć. Praktycznie od dwóch, trzech dni  cały czas jesteś na nogach.-Powiedziała na odchodne.
-U mnie wszystko dobrze, naprawdę.-Skłamałam. Od czasu wypadku praktycznie nic nie jadłam, a sen, jeśli można zaliczyć dziesięciominutowe drzemki na lekcjach i w stajni na sianie, to tak jeszcze śpię. Instruktorka wyszła, a ja po odczekaniu pięciu minut ruszyłam na hale. Otworzyłam drzwi i zapaliłam światło.
-Lepiej idź odprowadź konia, znając Nile wróci tu w ciągu godziny, a ja muszę ogarnąć hale.-Powiedziałam i nawet nie zwróciłam uwagi kiedy chłopak przejechał obok mnie bez słowa.
-Głupie "dziękuje" nic nie kosztuje.-Mruknęłam pod nosem i zaczęłam odnosić drągi do schowka. Został mi ostatni stojak, kiedy zakręciło mi się w głowie. Przytrzymałam się stojaka i westchnęłam.
Może rzeczywiście powinnam odpocząć. Siedemdziesiąt dwie godziny na nogach źle wróżą.
-Wszystko w porządku?-Usłyszałam i odwróciłam się w stronę wyjścia z hali. Stał tam ten nowy uczeń.
-Tak.-Odparłam i starałam się uśmiechnąć, co pewnie wyszło strasznie sztucznie. Wzięłam stojak i zaczęłam nieść go do schowka.
Levi

Od Levi'ego

Spojrzałem się na zegarek wiszący w pokoju, był środek nocy godzina 2:30. Już od dobrych piętnastu minut nie spałem, położyłem się pięć godzin temu i od razu pogrążyłem się we śnie. I tak udało mi się przespać dłużej niż zwykle, teraz siedziałem tępo wpatrując się w wskazówki zegara. Nie miałem specjalnego zajęcia a Yume stoi w boksie od rana, jej jedyną formą ruchu były dwie godziny spędzone na padoku. Westchnąłem po czym podniosłem się z łóżka, na szczęście miałam pokój cały dla siebie. Poszedłem szybko wziąć prysznic po czym ubrałem się w bryczesy i pierwszą lepszą bluzę z kapturem. Szybko nałożyłem oficerki i wypadłem z pokoju. Przemknąłem po korytarzu i zbiegłem po schodach, wszędzie panował mrok i błoga cisza przerywana odgłosami moich kroków. Z jedzeniem poczekam do rana. Przeszedłem przez główny hol, wyszedłem na zewnątrz. Rozejrzałam się co mogło się wydawać bezsensowne jako, że panowała ciemność. Rześkie, ciepłe powietrze rozbudziło mnie. Defiladowym krokiem wszedłem do stajni, poruszałem się cicho aby nie obudzić innych koni. Yume i tak pewnie nie spała, była przyzwyczajona do nocnych wypadów. Wszedłem do siodlarni, sprzęt mojej klaczy był niedaleko wejścia, ze skrzyni wyciągnąłem wszechstronne siodło oraz pierwsze lepsze ogłowie. Koszyk ze szczotkami znajdował się przy boksie tak samo ochraniacze i bandaże. Chwyciłem seledynowy czaprak po czym wyszedłem z pomieszczenia i skierowałem się do boksu. Klacz spojrzała się na mnie i automatycznie obróciła się zadem do wejścia. Robiła to zawsze jednak nie ma określonego celu. Położyłem sprzęt przed boksem, chwyciłem szczotki i wszedłem do boksu, bez wahania poklepałem klacz po zadzie. Od razu odwróciła się przodem do mnie, jej czarne oczy błysnęły jakby z radości. Delikatnie przejechałem dłonią po jej chrapach i zabrałam się za szybkie czyszczenie sierści, była jedynie przykurzona więc kilka ruchów załatwiło sprawę. To samo było z kopytami. Przed założeniem siodła oraz reszty sprzętu obejrzałem dokładnie Yume, ani jednej małej sklejki czy też pyłu. Z ulgą i zadowoleniem dokończyłem przygotowania do jazdy, cały czas myślałem przy tym czy wybrać się w teren czy też może poćwiczyć na czworoboku. Ostatecznie wybrałem trzecią opcje, spokojna jazda na hali. Wyprowadziłem klacz z boksu i lekko przymknąłem drzwi, na szczęście żeby dojść do hali nie trzeba wychodzić na zewnątrz. Wprowadziłem Yumę do środka rozjaśnionego pomieszczenia, na chwilę przywiązałem wodze do siodła i zostawiłem klacz samą sobie, w ten czas kiedy ona chodziła po hali ja zamknąłem drzwi i ustawiłem niskie przeszkody. Po kilku minutach wszystko było gotowe, na szczęście nie musiałem iść po konia jako, że ten stał obok. Odwiązałem wodze i sprawnie odbiłem się od ziemi, już siedziałem w siodle poprawiając popręg oraz długość strzemion.
-Co ty wyprawiasz ?
Damski głos odbił się echem po pełnej przestrzeni hali. Wyprostowałem się odstawiając ostatnie poprawki na bok, podniosłem wzrok i lodowatym spojrzeniem zmierzyłem uczennicę. Nic nie powiedziałem jako, że ona wzdrygnęła się po czym odeszła pod ścianę. 

(Jakaś chętna ?)